VOORAL GEEN PREEK

Periodieken zonder tal verwerken stapels copie, gewijd aan vragen op terrein van opvoedkunde en van de kunst, om als mensen heel menselijk met elkaar om te gaan. Alles uiterst populair. Wie zou daarover zijn beklag doen. Hij moet wel Nurks zelf zijn, herrezen in het Haarlemmerhout. Er mag toch heus wel een richtlijn getrokken worden, opdat we, verantwoord stoute jongens tot de orde roepen. Over de jeugd van vandaag komen wit-blauw-zwart-boekjes genoeg aan het licht, zodat het ons gedurig rood en geel ziet. Sommige lieden beschikken precies over de tact, om precies te doen en te zeggen wat per sé gelaten en ongezegd moest blijven. Daarom is het blijkbaar geen papier-vermorsen om dergelijke botterikken te leren hoe het behoort. Of m.en moet op het standpunt postvatten, dat het toch maar boter is aan de galg.

Regelmatig leest de geduldige lezer in de kolommen, aan deze vraagstukken besteed, de lieflijke en goedbedoelde vermaning : vooral geen preek. Ik geloof wel, dat ik zowat begrijp wat daarmee bedoeld wordt. Maar gesteld dat een predikant nu eens telkens bij zijn lectuur op zo'n zinnetje zou stoten. „Vooral geen preek". Preken zijn toch wel zeer onpractische aangelegenheden in de huidige samenleving. Zo ervoer in de oorlogstijd trouwens de bijdehante dominese, die het verdroot dat iedereen met al het mogelijke kon ruilen tegen al het begeerlijke, terwijl zij maar kon toekijken en aanhoren. De winkelier keek wel heel vreemd, toen zij eens een cahier van binnenzakse breedte over de toonbank schoof om ook een beetje textiel te bemachtigen. Het was toch ook een levensmiddel ?

Een preek blijkt toch maar een tactloze vogelverschrikker, die alles in de war stuurt. Ook voor allerlei kerkelijk werk geldt reeds de leus : , , Vooral geen preek". Nog even en de dienstdoende ouderling fluistert als bemoediging vlak voor de kansel ons in het oor : vooral geen preek.

Evenals de Catechismus zeggen we : , , van tweeën een". Of de preek is geen preek meer, of aan ons mensen hapert veel, als we geen preken meer verdragen kunnen. Voor mij is de preek Gods Woord. Zou nu in allerlei situaties jan en alleman en allerlei gepopulariseerde filosofie aan het woord mogen komen en moet de Mond der Waarheid gesnoerd worden ? Als we het Woord verwerpen, wat wijsheid zouden we nog, hebben ?

Kan de preek geen preek meer zijn ? Ook dat gevaar bestaat. Maar niet als we biddend en aandachtig en intens steeds opnieuw luisteren als eenvoudige discipelen naar wat de Geest tot de gemeente zegt. Dan is het ook mogelijk om eenvoudig, klaar en duidelijk, recht op de man af een bevrijdend woord te spreken. Het zal wel aan de dominees liggen, maar misschien toch óok wel eens aan de mens, zelfs de kerkmens, die zich hoe langer hoe meer emancipeert van het Woord, dat er nooit een preek aan te pas mag komen. Niettemin blijft het een opdracht om de bediening heerlijk te maken en zulke preken te laten horen, dat u het recept her en der tegenkomt: toch vooral een preek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen