Kroniek

Moet dat nu zó? — Het was een goede gedachte, de actie De Grote Trek te beginnen met een kerkdienst, waarin de zegen Gods daarvoor werd afgesmeekt. Deze dienst vond plaats in de Domkerk te Utrecht en stond onder leiding van dr. Emmen, secretaris-generaal van de synode, en van mr. Kist, directeur van Kerk en Wereld.

Helaas was het zeer storend, dat bij het slotgebed ieder der aanwezigen werd uitgenodigd niet alleen om het Onze Vader hardop mee te bidden — afgezien van andere bezwaren kunnen wij het smakeloze gemurmel dat daarbij ontstaat niet bewonderen — maar ook om daarbij linker- en rechterbuurman of - vrouw de hand reiken. Ons dunkt, dit moet ieder hebben gestoten, die besefte dat het om meer ging dan om een spelletje zakdoek-leggen-niemand-zeggen. De lezer vergeve ons de wat grove vergelijking; ze dringt zich op aan elk nuchter mens — en goed-Hollandse nuchterheid lijkt ons ook bij dit soort evangelisatiewerk een eerste vereiste.

Roomse beoordeling van Evanston. —

Hoe beziet Rome het werk van de Wereldraad? In De Linie werd in de rubriek: Venster op het protestantisme, een beschouwing gegeven: , , Na het congres te Evanston".

Naast de anti-roomse tendentie, die op deze vergadering openbaar zou zijn geworden, wordt gewezen op het verschil in opvatting, dat in de bij de Wereldraad aangesloten kerken heerste ten aanzien van de inhoud van het thema van deze vergadering: Christus, de hoop der wereld.

Ook wordt belangrijk geacht de verklaring van de sectie Geloof en Kerkorde, die de zonde van de verdeeldheid tracht te verdisconteren in een opvatting, dat voor de Kerk evenals voor dé mens zou gelden het typischprotestantse; simul Justus et peccator, tegelijk rechtvaardig en zondaar. Is dit niet, vraagt De Linie, , , een zelf-misleiding van een nieuwe ontsnappingspoging aan het kwellend verwijt der verdeeldheid? "

Het R.K. maandblad Het schild spreekt van , , magnus passus, sed extra viam", grote stappen, maar niet op de weg (naar de door Christus gewilde eenheid).

Al wordt die weg uiteraard gezien in een terugkeer tot de R.K. Kerk, toch kan men waardering hebben voor de heldere kijk op belangrijke punten van de Assemblee.

Slaapziekte. — Terwille van de lezers, die niet regelmatig kennis nemen van de inhoud van het Gereformeerd Weekblad, willen we hier enige frappante zinsneden weergeven van ds. Vroegindewey over de tegenwoordige gesteldheid van het hervormd-gereformeerde kerkvolk. , , Laten we eerlijk bekennen, " zo zegt hij, „dat we ook 'n beetje ingeslapen zijn. We hadden grote schatten van onze vaderen geërfd. Zodoende hebben we wetenschappelijk en ook wel geestelijk gerentenierd. We leefden van hun Schriftuurlijke verworvenheden en ook wel van hun geestelijke kennis en bevinding. Onder bepaalde gezichtpunten kan men met enig recht zeggen, dat de kerk in zijn geheel ziek is, al zijn de ziekten niet in elk deel gelijk. Maar onze ziekte is dan een slaapziekte. En nu mocht de Heere geven, dat al wat nog gezond is in de leer mag opwaken. Daar staat heel wat werk te wachten."

Ook de Kroniekschrijver kan zich niet aan de indruk onttrekken, dat men van hervormd-gereformeerde zijde wel eens wat al te gelaten toeziet, hoe de rest van de Kerk en de afgescheiden kerken — soms met de beste bedoelingen — in feite bezig zijn van de Kerk een puinhoop te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen