Korte samenvatting

Korte samenvatting van het besprokene op de vergadering van 25 Sept. j.l. te Utrecht.

Zaterdag 25 September j.l. kwam te Utrecht voor de tweede maal bijeen de kring van hervormd-gereformeerden, die zich o.m. ten doel stelt zich vanuit Schrift en belijdenis te bezinnen op de problemen die zich in maatschappij en kerk voordoen.

Prof. Severijn heette als voorzitter van de Gereformeerde Bond, op wiens initiatief deze kring bijeenkomt, de aanwezigen welkom en verleende daarna het woord aan de heer G. S. Stokmans, leraar aan het Chr. Lyceum te Zeist en ouderling aldaar, tot het houden van een referaat met de titel :

„Rondom de prediking."

De apostolische taak der Kerk bij uitstek, aldus spr. is de prediking. Deze wordt thans besproken, zich gebonden "wetend aan de belijdenis der gereformeerde vaderen. Deze belijdenis, die naar onze overtuiging een alleszins betrouwbaar antwoord geeft op de openbaring Gods in de Heilige Schrift, zal, als het goed is, uit de prediking worden gekend, en getuigt van het leven des geloofs, dat altijd weer zal verenigen en samenbinden.

Voor de eigenlijke behandeling van het onderwerp wordt uitgegaan van Petrus' prediking in het huis van Corne­lius, aan de hand waarvan spr. betoogde, dat de prediking is een opdracht van Christus met het doel, dat wij zouden geloven dat de door God bestemde Rechter over levenden en doden is gekomen om het verlorene te zoeken en te redden. Ook nu nog komen de meeste mensen, bewust of onbewust, des Zondags in de kerk om te horen van de mogelijkheid, dat een afgesneden zaak weer in orde komt.

De opdracht van Christus geldt voor gezondenen, voor gegeven herders en leraars. Zo is de gemeente gehouden, zich gaarne te laten onderwijzen door de dienaars Gods ; de dienaar op zijn beurt heeft de gemeente te weiden en te regeren door het Woord van God, met onderwijzen, vermanen, vertroosten en bestraffen.

Dit wordt geadstrueerd met citaten van Calvijn, alsmede dat de inhoud van de prediking moet zijn de verkondiging van Christus. De prediker zal zijn grote verantwoordelijkheid moeten kennen, om zijn opdracht, die, veel voorbereiding vereist, naar behoren te vervullen.

De prediking wordt mede bepaald door de visie van de prediker op de H. Schrift; immers we kunnen niet tegelijk , , neen" zeggen tegen de Schrift en tegelijk in de prediking de Schriftgegevens ten volle laten gelden. Dwaalwegen in de theologie verstoren de prediking en bedreigen de eenheid en de vrede in de gemeente.

De prediking moet echter niet alleen vrij zijn van dwaalwegen, waarmee ze alleen nog maar voorwerpelijk in orde zou zijn ; ze moet ook de gemeente daar persoonlijk bij betrekken en een oproep inhouden tot geloof. Spr. waarschuwt voor onderwerpelijke eenzijdigheid en mysticisme. Evenwel moet er in de prediking aandacht zijn voor de hunkering van een mensenziel naar de bevinding der geheiligden in Christus Jezus.

Men krijgt tegenwoordig meer oog voor de onverbrekelijke band tussen geloof en beleving. Men late zich daarbij onderwijzen door Calvijn, de theoloog van de Heilige Geest, die daar veel over spreekt zonder de bevinding een zelfstandige plaats naast het Woord te geven. Kenmerk van het ware is ook bij de bevinding, dat het om Christus gaat. Het nieuwe leven mag niet verzelfstandigd worden. In het geloof vallen het subjectieve en het objectieve samen.

Naar het woord van prof. Van Ruler zal de prediking uit de H. Schrift moeten zijn : een doorlopend aan de dag brengen van de letterlijke zin van Gods geschreven Woord in zijn betrokkenheid op de werkelijkheid van het bestaan.

Tenslotte zal de prediker het Woord des Heeren verkondigen naar dat zijn hoorders het horen gunnen ; hij heeft niet uniform kinderen Gods voor zich. Alle mensen die in de kerk vóór hem zitten zullen aan de beurt moeten komen ; zonder daarbij de gemeenschappelijkheid van het mens-zijn over het hoofd te zien. Want zij hebben allen gezondigd en derven de heerlijkheid Gods.

Aan de discussie over dit gedegen referaat werd door een elftal aanwezigen deelgenomen.

Na de pauze bleek na een korte bespreking dat men het wenselijk achtte, de volgende maal een sociologisch onderwerp te doen behandelen.

Deze volgende vergadering werd vastgesteld op Zaterdag 26 Maart 1955, waarna prof. Severijn de vergadering op de gebruikelijke wijze sloot.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen