Kroniek

Anderhalve kroon. — In een dagbladbericht lazen wij dat de paus de 31ste Meil heeft verklaard tot feestdag van het koningschap van de gebenedijde maagd Maria, Koningin des Hemels. Zoals gebruikelijk, werd deze verklaring ingeweven in 'n uitgebreide plechtigheid in de enorme Sint Pieter te Rome, met veel mensen en veel geroep van , , viva il papa", leve de paus. , , De paus bevestigde een gouden kroon, bezet met saffieren en diamanten, aan een afbeelding van de H. Maagd Maria, waarna hij een kleine kroon bevestigde aan de beeltenis van het Christuskind naast haar".

Christus' beeltenis kreeg dus óok nog een klein kroontje — maar dan toch na Maria.

Rekenkundig bekeken. — Niet weglopen uit onze Kerk, zegt ds. Moulijn in De Hervormde Kerk van 6 November. Hij gaat daarbij uit van de bede van de Heere Jezus om eenheid in Joh. 17 vs. 21, en zegt dan : de Hervormde Kerk is op één na de grootste in ons land, dus door naar een kleinere kerk over te gaan, raakt men verder van de eenheid af.

De eenheid wordt hier dus in het getal gezocht. Men zou dan kunnen vragen, waarom we niet rooms worden. De Roomse kerk is in ons land tegenwoordig immers de grootste.

In dezelfde tekst wordt echter gesproken over een eenheid in de Heere, wat dus wil zeggen, de eenheid in het geloof, naar de Schrift. Omdat de Hervormde Kerk dit geloof belijdt, en het er gelukkig nog steeds wordt gepredikt, daarom behoren wij — met allen die dit geloof mee belijden — in deze kerk thuis.

Het zou te wensen zijn, dat dit besef meer leefde onder de velen, die zo ge­ makkelijk achter godsdienstonderwijzer A of voorganger B de Kerk verlaten.

Overbodig of niet ? — In het Gereformeerd Weekblad van de Gereformeerde Kerken zet dr. Hommes zijn artikelenserie voort onder de titel : Op de bres voor de Gereformeerde Kerken. In het nummer van 5 November stelt hij zich tegenover ds. Bijlsma, die in In De Waagschaal over de kwestie- Charlois schreef, en tegenover dr. Berkhof, die meent, dat de Gereformeerde Kerken voor de 'beslissing staan tussen kerk en secte ; de Gereformeerde Kerk zou zich moeten bekeren van de 19e eeuwse engheid en de Hervormde Kerk van de bandeloosheid van de vrije tribune (bedoeld is dus : het dulden van de leer der Kerk in twijfel wordt getrokken). Het is deze Hervormde suggestie van de overbodigheid onzer Gereformeerde Kerken, aldus dr. Hommes, die ik momenteel zie als een der dodelijkste gevaren rondom ons kerkelijk, leven. Hij tracht dan aan te tonen, dat die suggestie onjuist is : , , Wij gereformeerden zullen nimmer de huidige ruimte in de Hervormde Kerk kunnen aanvaarden. Evenmin de idee der modaliteiten".

Nu, dat is prachtig. Dat is juist wat de hervormd-gereformeerden ook niet accepteren. Wij begrijpen alleen niet, dat dit voor ons een reden zou moeten zijn om de Kerk te verlaten ; voor hen, daar niet in terug te keren. Men zal dit van Gereformeerde zijde misschien naief vinden. Het ontbreken van leertucht dan, dat kan toch maar niet ? Wij zouden daartegenover willen vragen, of men het uitoefenen van leertucht dan soms bereikt met de Kerk de rug toe te keren.

Als men van de zijde der gesepareerde kerken vindt, dat de Hervormde Kerk tucht behoort uit te oefenen, waarom onttrekt men zich dan door het afgescheiden-blijven aan medewerking tot de 'practische verwezenlijking van die tucht ? En als men zich onttrekt, doordat men zich voor het ontbreken van de tucht niet verantwoordelijk acht, wat beklaagt men zich dan nog ?

N.V. W. D. Meinema, Delft, stelt ook dit jaar weer gaarne, op aanvrage, haar catalogus gratis ter beschikking. Behalve de bekende boeken, enz., volgt hier een kleine recensie omtrent de nieuwe werken :

„De kinderen van de Boswachter", door H. te Merwe. Ditmaal eens geen historisch verliaal, waarin overigens de Heer te Merwe excelleert, maar een spannend verhaal over stropers, twee jongens en een meisje in de provincie Drente. Voor 'kinderen van 9—13 jaar. Prijs ƒ 1.50.

„Niet langer alleen", door J. L. Schoolland. Een enig zoontje, dat door een auto-ongeluk in het ziekenhuis terecht komt, waar ook een jongen wordt gebracht, die de Februari-watersnood overleefde en geen familie meer bezat, en tenslotte als een broer van Henk met hem zal worden groot gebracht; geb. ƒ 0.75, met goede tekeningen geïllustreerd.

„Het viertal uit de bergen", door M. van Nuis—Zuidema, geb. 1.10. Vier kinderen van een houthakker helpen 's winters mee met houtsnijden, en gaan dan in de lente Alpenbloemen zoeken, die de vader in de gesneden bakjes, op de markt verkoopt. Een eerlijke kijk op totaal eindere familieverhoudingen, maar waar hetzelfde geloof wordt beleden.

„Janbaas en de beer", en „En toch werd het feest", resp. ƒ 0.35 en ƒ 0.45. Janbaas is uitstekende voorleeslectuur en „Toch werd het feest" is een gevoelig geschreven verhaal.

„De Vlucht", door Joh. Elzen; f 0.50. Een onderwijzer vertelt vóór de vacantie een verhaal over het leed van de christenen achter het IJzeren Gordijn, en hoe een familie om het geloof te behouden naar Duitsland vlucht. De schoolkinderen besluiten in de vacantie flessen, blik, oud papier enz. op te halen om ook hun steentje bij te dragen. Hoe een paar jongens daarbij bijna tot stelen komen, doch nog bijtijds het lood weer terug brengen, en een grote gift meebrengen, is iets te mooi, maar het geheel is één der beste kinderboeken die er bij zijn.

„Harold, de vriend van Bonifacius", door P. de Zeeuw J.Gzn., is een wat oppervlakkig verhaal van Harold, de zoon van een heidens opperhoofd, die bijna geofferd werd, doch juist gered wordt door Bonifacius. De stamleden worden alle christenen, en Harold gaat op de laatste reis van zijn redder mee, op welke deze sterft en door Harold wordt begraven.

„Het avontuur van Ardira", door M. C. Capelle, ƒ 1.05 geb., speelt onder de Indianen ; heeft dezelfde strekking als „Harold".

„Simpele Sijmen", G. H. van Maren. Een goed geschreven dorpsvefhaal, waarin de onschuld van Sijmen, die op God blijft vertrouwen, na vrij wat spanningen, bewezen wordt.

„De Hongaarse Galeislaaf", door H. te Merwe. Prijs ƒ 1.40. Uitg. N.V. Meinema, Delft. Koning Leopold van Hongarije maakte het in de 17e eeuw de Protestanten aldaar heel moeilijk. In dit boek lezen we hoe een aantal predikanten gevangen werden genomen en naar de Italiaanse Galeien werden gevoerd. Na veel ellende worden ze door onze Admiraal de Ruyter verlost. Een goed verhaal, met een historische achtergrond. Zeer geschikt voor jongens van 10—14 jaar.

C.S.S.

„Rondom de Westertoren", door J. J. Frinsel, uitgegeven bij N.V. Meinema, Delft. Een vlot en boeiend geschreven verhaal over echte Amsterdamse jongens. Eén van hen, Gerard, komt uit een christelijk gezin. Hij tracht zijn vrienden te leren, wat goed en kwaad is en hij blijft voor zijn overtuiging uitkomen. De jongens nemen Gerard vaak mee op hun avontuurlijk strooptochten door de Jordaan. Eindelijk begrijpen enkelen van hen, wat Gerard bedoelt. De oplossing van een diefstal is een verrassend hoogtepunt. Dit boek zal met veel plezier gelezen worden door jongens van 10—•14 jaar. Prijs ƒ 1.40.

C.S.S.

Goede lectuur, stuk voor stuk, en stevig gebonden, zijn deze boeken in kinderhanden een mooi niet kostbaar .geschenk.

C. St.

„Als de Koekoek zeven slaat", door A. G. Lameris; —Bolt. Uitg. W. D. Meinema, Delft. Deel 1, 2 en 3. De titel wijst al uit, dat deze keurig uitgegeven boekjes bedoeld zijn als voorleeslectuur. In aardige contrasterende kleuren gebonden en met plaatjes, om het verhaal te verlevendigen, zal elke moeder voor haar kinderen van verschillende leeftijden hierin stof vinden om ze vóór het naar bed gaan een rustig, gezellig ogenblikje te bezorgen.:

C.S.S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen