Kroniek

Een dagsluiting. — Prof. Hallesby doceert aan de Vrije Theologische Faculteit te Oslo, die ook predikanten opleidt voor de Lutherse Staatskerk in Noorwegen. In zijn geschriften, waarvan , , Het gebed" en , , Waarom ik een Christen 'ben" in het Nederlands werden vertaald, doet hij zich kennen als een zeer rechtzinnig figuur, die zijn lezers op een even warme, ernstige als sobere wijze weet in te leidenj in de dingen van Gods Koninkrijk, zodat het begrijpelijk wordt dat hij in zijn land door velen op de handen wordt gedragen.

Het persbureau van de Nederlandse Hervormde Kerk heeft in de herinnering teruggeroepen, hoe ongeveer twee jaar geleden deze hoogleraar een dagsluiting heeft verzorgd voor de Noorse radio. Het bericht van dit persbureau vermeldt daarvan, dat prof. H. , , zonder pardon alle onbekeerden regelrecht ter helle verwees".

Dit deed in Noorwegen veel stof opwaaien, zowel binnen als buiten de Kerk, waarbij tenslotte van hogerhand werd vastgesteld, dat de vrijzinnige bisschop Skjelderup, de belangrijkste spreekbuis van het verzet tegen prof. H., niets had beweerd in strijd met het geloof en belijden der Kerk, toen hij had gesteld, zulk een hard oordeel niet in de Bijbel te kunnen vinden en niet in overeenstemming te achten met de liefde en barmhartigheid Gods voor alle mensen. De aanhang van prof. Hallesby heeft hierna weer uitgesproken, dat ze, er op staat, dat de leer van de eeuwige verdoemenis niet aan het ge­ heel van het geloof en belijden wordt onttrokken.

Twee dingen. — Hier vallen twee dingen op.

Ten eerste blijkt, dat ook in Noorwegen tegenstellingen bestaan in de Kerk, doordat er stromingen zijn, die van het belijden der Kerk willen afvoeren, terwijl — gelukkig — anderen daarbij bewaard blijven ; een verschijnsel wat zich overal en altijd — zelfs in de apostel tijd —• voordoet, en in de Kerk in ons land ons de moed dus niet hoeft te benemen.

Vervolgens bevreemdt ons de manier waarop een en ander in bedoeld persbericht is weergegeven. Uit de zakelijke inhoud blijkt, dat prof. H., heeft gesproken op een wijze, die men met , , onderscheidenlijk" pleegt aan te duiden. Daarvoor kunnen wij veel waardering hebben. Wij kunnen echter niet begrijpen hoe men, onder de indruk van de ernst van deze „onderscheiding" in bekeerd en onbekeerd, er ooit toe zou kunnen komen de woorden van prof. Hallesby —• die onmogelijk zó door hem kunnen zijn gebezigd — weer te geven, zoals in dit persbericht is gebeurd. Men waant in deze weergave een buitenkerkelijke aan het woord, die leeft uit de gedachte : , , ik wil met de hele niets meer te maken hebben", en niet een Kerk, die de Reformatie het , , onderscheidenlijke" beginsel nabelijdt en het daarom bij voorkomende gelegenheden met passende ernst formuleert, zeker wanneer 't gaat om een spreken naar buiten, zoals in een persbericht toch min of meer gebeurt.

Lekespel en televisie. — J.l. Zondag werd in de Janskerk te Utrecht een kerkdienst voor de televisie gehouden ter gelegenheid van , , De Grote Trek", de actie, die beoogt de aandacht van rand- en buitenkerkelijken op de Bijbel te vestigen. In deze kerkdienst werd een speciaal voor deze gelegenheid geschreven spel opgevoerd.

De bedoeling is duidelijk : naar een preek moet men luisteren en kan men niet kijken, wel naar de predikant, maar dat is niet , , toneelmatig" genoeg en niet de moeite waard om speciaal per te'levisie te bezichtigen. Dus flanst men er iets tussen wat verondersteld wordt de concurrentie met andere televisdeuitzendingen beter vol te kunnen houden.

Wij menen met de Kerk van alle tijden, dat het Woord des Heeren onomwonden en rechtstreeks aan de gemeente behoort te worden verkondigd, en niet ingewikkeld in vormen, die aan het wezen van de dienst des Woords altijd vreemd zijn geweest. Men zal er moeilijk 'bezwaar tegen kunnen hebben dat de Kerk gebruik maakt van de technische hulpmiddelen van deze tijd. Evenwel is hier de techniek niet meer in dienst van het Woord, maar omgekeerd de , , verkondiging" dienstbaar gemaakt aan de techniek. Het komt er op neer, dat het geheel eigen karakter vain de prediking des Woords is prijsgegeven enkel om toch maar vooral met de televisie te kunnen meedoen. Wij menen, dat de buitenkerkelijke psychologisch verkeerd wordt benaderd, wanneer wordt verondersteld, dat langs deze weg nog enig respect kan worden gewekt dat toegankelijk maakt voor de essentiële lijnen in wat De Grote Trek behoort te zijn.

Met een variant op een uitdrukking van dr. Berkhof zouden we kunnen zeggen, dat hier de nieuwe vorm de oude inhoud heeft verslonden, en zie, het bleef mager als tevoren !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen