WERK VAN DE MESSIAS

Psalm 72 is een Advents-psalm. Als de Israëlieten uit de oude dag deze Psalm zongen of lazen, dan zagen ze daarin getekend het heeld van de Messias, van de komende Verlosser. En met een groot verlangen zag de vrome Israëliet naar die Messias uit.

Ook wij mogen die Psalmen nog bezitten, en daarin de beeltenis van de Messias nagaan. En wij mogen er bij weten, dat die Messias gekomen is, in Christus verschenen is.

We mogen echter wel bedenken, dat de Psalmen allereerst voor het oude Israël bestemd waren ; daarom gebruiken die Psalmen echt Oosterse uitdrukkingswijzen om de dingen duidelijk te maken.

Zo lezen we in het vers van onze overdenking, dat er werd uitgezien naar een Messias, , , die het volk zou richten met gerechtigheid, en de ellendigen van het volk met recht".

Wij worden hier gebracht bij een stuk werk, dat bij het Oosterse koningschap behoorde, en dat bij ons geen bekendheid meer heeft. In het Oosten was de koning tegelijk de opperste rechter. Er waren nog wel andere gerechtshoven, maar men kon zich uiteindelijk tot de koning wenden. En dan , , richtte" de koning, dat wil zeggen : dan deed hij rechterlijke uitspraak. Als een, , ellendige", dat wil zeggen een mens, die weinig goederen had, en die daarbij dan nog verdrukt werd, een beroep op de koning deed, dan , , richtte" de koning (als hij althans. een rechtvaardige koning was) zo iemand ook. En dan was , , richten" zoveel als , , recht verschaffen". De koning sprak dan uit, dat die verdrukte arme gelijk had en tegelijk had de koning de macht om de verdrukker te doen ophouden.

Op het eerste gehoor lijkt , , de ellendigen richten" te betekenen , , de ellendigen straffen", maar het is juist : hen helpen, hen aan hun recht helpen.

De Messias zien wij hier als degene, die arme verdrukten helpt. En nu staat in de Psalmen , , armen" vaak gelijk met , , vromen". In Israël waren de vromen vaak stoffelijk arm, minder met goederen bedeeld dan de goddelozen. De goddelozen, die geen gewetensbezwaren kenden, die gerust met onrecht durfden om te gaan, die met heidense machten samenwerkten, brachten het stoffelijk dikwijls verder dan de vro­ men. En daar er in het Oosten sociaal en economisch nu eenmaal heel wat minder beschermende maatregelen waren, konden de goddelozen hun stoffelijk overwicht op een duidelijke manier aan de vromen doen voelen. Leest u maar eens in Psalm 9—14, dan vindt u zulke dingen beschreven.

Maken wij óok wel eens mee, dat wij, omdat wij Gods geboden niet durven overtreden, nu en dan stoffelijk achterop raken, , vergeleken bij degenen die een ruim geweten hebben ? Is er zóveel practische godsdienst bij ons, dat het ons stoffelijk wel eens achterop brengt ?

Maar de Messias zou de ellendige richten, zong de Israëliet. De Messias zou, als Hij kwam, het opnemen voor degenen, die het werkelijk om des geloofs wille moeilijk hadden, diegenen, die werkelijk om des geloofs wille verdrukt werden.

Een Messias, die het voor het verdrukte opneemt. En ziet de Bijbel de verdrukking van Gods volk nog niet veel wijder, dan wij tot nu toe bespraken ?

Als de Catechismus over drie vijanden spreekt, waarvan Gods kerk de voortdurende druk gevoelt, n.l. duivel, wereld en eigen vlees, dan is dat drietal wel zeer Bijbels.

Paulus wist van de vijand , , eigen vlees". Hij wist van , , het lichaam der zonde", waarmee hij de in de mens huizende boze aanleg, de in ons wonende boze natuur bedoelde. Paulus wist, dat , , de Heilige Geest begeert tegen het vlees en het vlees tegen de Heilige Geest". Het is niet kwaad, maar een goed verschijnsel', wanneer ge u telkens belaagd en verdrukt voelt door die vijand van binnen, de eigen boze natuur.

Dan is er ook de duivel. Wat is voor u de duivel ? Is die naam voor u alleen maar een klank ? Wel een donkere klank, maar verder niet ? Of is de duivel de macht, voor wiens list gij vreest ? Van wie ge voelt, dat hij o zo handig is om u met listen telkens op een verkeerd spoor af te leiden ? Ziet ge in de duivel een drukkende en dreigende macht ?

En als we het over de drukkende machten hebben, die we van alle zijden om ons heen kunnen voelen, dan moet ook de wereld genoemd worden, die ook in ónze dagen nog haat en spot heeft voor degenen, die Gods wegen zoeken.

Er zijn nog meer dingen, die ons in verdrukking kunnen brengen. Laat er nog een tweetal genoemd worden. De schuld van. het verleden kan als een zware last drukken. Als ons oog, heel nuchter, open mag zijn, voor wat we tegenover God misdreven, dan kan dat zeer drukken.

En dan : het ongeloof der wereld. We zijn wel héél eigenaardige Christenen, als we nooit zorg en smart uitstaan om het ongeloof van familieleden of gezinsleden.

Christenen zijn mensen, die weten van verdrukking. Ach, we denken altijd toch nog weer, 'dat een Christen zich in zichzelf rijk moet voelen. En als wij dan alleen maar drukkende machten om ons heen voelen, drukkende machten van duivel, wereld, vlees en zonde, dan denken we dat we geen echte Christenen kunnen zijn.

Neen, laten we het veeleer zó beschouwen, dat het echte Christenleven is : druk van rondom zien, èn God zien als enige uitkomst in de druk. Alleen maar ruimte voelen door de blik op God. We lezen in de Psalm, waarmee we bezig zijn, in Psalm 72, dat Christus, de Messias, op verdrukten let. In vers 12 staat het nog wat uitvoeriger ; daar lezen we: Hij zal de nooddruftige redden, die daar roept. Zoals de verdrukte in Oud-Israël tot de koning riep, zo is nog steeds 't gebed de weg tot Christus.

De verdrukte in Israël had de laatste toevlucht tot de koning.

De Middelaar Christus, Hij, die Zijn bloed stortte, en die in de hemel verhoogd werd, is de grote Koning, de enige tot wie er waarlijk toevlucht is . En die Koning wil, dat tot Hem geroepen wordt. Hij wil mensen zien gaan langs de weg van het gebed.

Alleen oprecht gebed heeft voor Hem waarde. Wat kunnen mensen soms pratets zijn over de godsdienst. Wat kan er gepraat worden over de benauwde toestand in de wereld, wat kan er gepraat worden over de verkeerdheid die in een mens huist. Maar Christus ziet, of wij werkelijk ernst maken met de zonde of de zonde, die in ons is en om ons heen gebeurt, werkelijk drukt, zodat we er mee roepen tot Hem. Helaas, heel wat godsdienstig en rechtzinnig praten blijkt van weinig waarde te zijn. Christus is geen Koning voor degenen, die aardig over de godsdienstige dingen weten te praten, maar Hij is, naar onze Psalmen, een Koning voor , , de nooddruftige, die daar roept".

Christus is een Koning die , , de ellendigen richt", dat is dus : die de verdrukten, in al hun geringheid, te hulp komt.

Hoe helpt Christus Zijn verdrukten ? Daarop kan ten antwoord zijn, dat er vele manieren zijn, waarop Hij reeds hier op aarde helpt. Gebeden uit de druk : er kunnen verhoringen en doorhelpingen op gezien worden.

Maar Zijn Messiaswerk is nog niet klaar. Eenmaal, met de wederkomst, gaat de voltooiing aanbreken. Dan openbaart de Christus de volle heerlijkheid en kracht van Zijn Koninkrijk, waarom Zijn verdrukten baden. Dan gaan de gebeden, waarin gevraagd werd dat Christus Zijn kracht mocht openbaren te midden van de druk, hun volle vrucht dragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen