EENHEID

I.

't ls dikwijls buitengewoon moeilijk om de geesten te onderkennen. Sinds 1920 hebben we nu de pacificatie op onderwijsgebied, tenminste wat het L. O. betreft. Het is er echter nog niet zó ver mee, dat nu overal ook in deze de vrede z'n intrek genomen heeft. In tal van plaatsen zijn kleinere en grotere moeilijkheden op schoolgebied, waarvan de buitenstaander gelukkig dikwijls niet al te veel merkt, maar die toch voor de betrokkenen een bron zijn van moeite en verdriet. Soms zijn 't narigheden tussen , , zonen van 't zelfde huis", soms ook zijn er anderen bij betrokken, soms ook gaat het tussen principiële tegenstanders. Men kent de omstandigheden, waaronder men in sommige plaatsen tot schoolstichting moet overgaan. Een lange lijdensweg moet soms afgelegd worden, éér er recht gedaan wordt. Met nadruk zeggen we : „recht gedaan wordt". Immers gaat 't dan om de juiste toepassing van de wettelijke regelingen, waaraan toch geheel Nederland gehouden is.

Hierbij bereiken menigmaal oude klanken je oor. Argumenten van de tegenstanders, die ook reeds tientallen jaren geleden werden gebruikt. Om een voorbeeld te noemen : men komt dan op voor de éénheid in de gemeente. Men kan daarmee bedoelen de eenheid in de burgerlijke gemeente, en dan is het argument al heel zwak, want wat staatsrechtelijk als eenheid geldt, is het daarom in ideëel opzicht in de regel helemaal niet. Eén Staat, één Kerk, één School moge in de 15e, 16e eeuw voor velen het ideaal geweest zijn, voor anderen was dit toen al het geval niet meer. De Reformatie sprak hierover duidelijke taal. En voor onze tijd is deze regel volkomen in strijd met de werkelijkheid.

Men kan er echter ook mee bedoelen : de eenheid der kerkelijke gemeente. Afgezien nu van het feit, dat de Christenheid in tal van kerken verdeeld is, kent elke kerk en met name de Hervormde Kerk, z'n onderlinge verscheidenheid, van uiterst links tot uiterst rechts. Al zegt ze dan te zijn in gemeenschap met de belijdenis der vaderen, in wezen heerst er in haar midden toch nog altijd het stelsel der richtingen en al heeft men daarvoor nu de milder bedoelde naam van modaliteiten uitgevonden, dit verandert, aan de werkelijkheid weinig of niets. Of is 't niet genoegzaam bekend, dat er gemeenten zijn, waar tal van Hervormden zich onttrekken aan de prediking van de plaatselijke predikant en evangelisaties stichten met roulerende predikanten of met een eigen voorganger, met daarnaast nog een afd. Vrijzinnig Hervormden. Mij is een gemeente bekend en u zult er óok zo wel kennen, waar de Hervormde gezindheid in vieren uiteenvalt. Een gedeelte kerkt bij de plaatselijke predikant, een andere groep vindt hem te , , zwaar" en gaat in een naburige gemeente ter kerk, een derde categorie vindt de dienst in de kerk veel te , , licht" en vormt een evangelisatie, 'terwijl tenslotte een vierde contingent, dat ook nog als Hervormd te boek staat, zich helemaal met geen enkele kerkdienst meer bemoeit.

Neen, de eenheid in de gemeente is dikwijls ver te zoeken. Trouwens als men niet staat op de bodem derzelfde belijdenis overeenkomstig de Heilige Schrift, dan zou toch alle gepraat over eenheid niet anders zijn dan camouflage,

Hoe kan men nu toch eigenlijk volhouden, dat 't stichten van een School met de Bijbel de eenheid in de gemeente verstoort, We moeten het veeleer zó zien, dat — en zo liggen de feiten — die verdeeldheid er is, waarbij kloven liggen, die onoverbrugbaar zijn. Al moet ik direct toegeven, dat het zo niet met alle kloven is, of liever : zo niet behoefde te zijn.

Nu zou men kunnen zeggen, dat het stichten van de Christelijke School en de doorwerking daarvan in de gemeente, de verdeeldheid accentueert. Stel, dat dit zo is, zou dit dan nog niet veel beter zijn, dan te leven in valse eenheid en vrede, waarbij de diepste verschillen worden verdoezeld ?

Is 't echter niet veelmeer een daad van de ouders in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift, waarbij ze de neutraliteitsclausule van het Openb. Ond. verwerpen, die óf leidt tot een onderwijs zonder Christus óf tot een Christendom — zo 't dit nog heten mag — boven geloofsverdeeldheid ?

Als we 't zo bezien, is 't niet een negatief accentueren van verdeeldheid, maar een positieve keuze en een voldoen aan de eis der geloofsgehoorzaamheid. Men wijst er nog al eens op, dat ook bij het Chr, Onderwijs niet alles ideaal is. Dat daar ook nog wel eens wat hapert.

Wat dacht men dan ? Is er iets zonder fouten wat door mensen geschiedt ? Ik geloof het niet. Het is de taak der Besturen, om toe te zien. Het is de taak van de leerkrachten om onder biddend opzien tot God, naar eis en roeping van hun woord hun taak te verrichten. Het is de taak van allen om mee te werken aan de opleiding van personeel, dat niet alleen goed onderlegd is in de verschilden de leervakken, maar bovenal in de Heilige Schrift. De vragen van opvoeding en onderwijs moeten vallen onder het licht van het Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen