Kroniek

Het gezag van de roomse geestelijkheid. — Paus Pius XII hield op 2 November j.l. een rede voor kardinalen en bisschoppen, bestemd voor de gehele rooms-katholieke wereld, waarin hij naar voren heeft gebracht dat het kerkelijk gezag en de autoriteit van het priesterschap onverkort dienen te woren gehandhaafd.

Wij troffen in het orgaan van de hervormde gemeente van een van de kleinere steden van ons land een belangwekkende beschouwing over deze rede. Er wordt vermeld, hoe de Paus zich richtte tegen , , sommige trotse moderne geesten, die ernstige en gevaarijke verwarring stichten". Dit verwaring stichten bestaat hierin, dat sommien critiek hebben op het gezag, dat de bisschoppen zich hierin aanmatigen. , Zij willen", aldus zou de Paus hebben besproken. , , behandeld worden als volassenen, die "in het volle bezit zijn van hun rechten, en die voor zichzelf kunen beslissen wat zij in een bepaalde situatie moeten doen of niet moeten oen Zulke mensen wensen bij un uiteindelijke persoonlijke beslisingen geen enkele tussenpersoon geplaatst te zien tussen zichzelf en God, wat ook diens rang of titel moge zijn". De Paus is hierover zeer ontsteld en stelt tegenover deze , , koortsachtige en opgewonden geest" de kerkelijke discipline, het bisschoppelijk gezag, , , niet alleen in religieuze zaken, maar óók in die, waarin kwesties van dit leven worden behandeld".

Het Hervormde blad wijst er op, dat hier het algemeen priesterschap der gelovigen geheel wordt ontkent, en dat de eeuwenoude aanspraak van Rome op ook een absoluut wereldlijk gezag is gehandhaafd. Aan de andere kant blijkt uit deze rede, dat in de Roomse kerk toch stromingen zijn die hier enigszins onderuit willen, al moet de kans, dat deze vat krijigen op het geheel der Roomse kerk, minimaal worden geacht.

Partij of de Kerk ? — Deze titel van een brochure van de Haagse confessionele predikant dr. Streeder kwam ons in gedachten bij de commentaar van de eindredacteur van het confessionele orgaan De Gereformeerde Kerk, ds. Groenewoud, op een artikel van de vrijzinnige ds. Faber in , , Noorderlicht" van 3 December. In dit artikel sprak ds. Faber zijn verontrusting uit over de toekomst van de vrijzinnigheid in Friesland, en zelfs in Groningen en Drente. Als het meeleven der vrijzinnigen blijft zoals het nu is, dan ziet hij de rol der vrijzinnigen, zeker in Friesland, na één generatie uitgespeeld. Hij roept daarom op tot bewustwording van wat voor de vrijzinnigen op het spel staat.

Ds. Groenewoud is niet tevreden over de oproep van ds. Faber tot versterking van de vrijzinnige actie. En blijkbaar ook niet over wat hij noemt de voortdurende versterking van de Gereformeerde Bond en zijn activiteit, die in zijn commentaar bij de haren eveneens voor het voetlicht wordt gesleept.

Ook de confessionelen willen volgens ds. G. wel actie, maar dat is geen groeps-actie. Want de confessionelen vinden dat het om de Kerk gaat en niet om de partij. Dat kan moeilijk iets anders betekenen dan dat het behalve de vrijzinnigen ook de Gereformeerde Bond te doen zou zijn om de partij én niet om de Kerk.

Valse tegenstelling. — De vrijzinni­gen hier verder buiten beschouwing latend, lijkt de door ds. G. gemaakte tegenstelling ons min of meer fictief. Wij vragen ons af, waarom een groepering in de Kerk, die de confessie der Kerk meer in het centrum geplaatst wil zien en daar ook daadwerkelijk naar streeft, van partijstrijd zou moeten worden beticht. Dat in bijzondere gevallen onder de druk van van het belijden der Kerk afvoerende invloeden genoemd streven wel eens een partij-matig karakter kan dreigen aan te nemen, doet aan het waarlijk kerkelijke karakter van dit streven niet af. Is het misschien zo, dat confessionele activiteit kerkelijke actie moet heten omdat ze nu juist door confessionelen wordt bedreven, en o.m. de gereformeerde activiteit wordt betiteld met partij-actie omdat ze uitgaat van de Gereformeerde Bond ?

Als ds. G. zich bezorgd afvraagt, wat er rest van het afdelingsleven van de Confessionele Vereniging, van de invloed van markante confessionele figuren in het kerkelijk leven, dan mag hij zich willen troosten met het denkbeeld, dat dit gebrek aan confessionele vitaliteit past bij het zacht-rose licht dat eigen actie als niet-agressieve kerkelijke activiteit doet zien ; wij menen, dat bij nuchterder licht wellicht zou kunnen blijken, dat deze inzinking wordt veroorzaakt door innerlijke tegenstellingen en gebrek aan belijndheid in de Confessionele Vereniging, met daarmee gepaard gaande een verlies van vertrouwen van het confessionele kerkvolk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen