De roeping van Elisa

Zo ging hij, n.l. Elia, vandaar. Van de berg , Horeb. Waar de Heere hem verschenen was in 't suizen van een zachte stilte. En waar hij onder meer de opdracht ontvangt om Elisa, de zoon van Safat, van Abel-Mehola, tot profeet te zalven in zijn plaats.

De nacht daalt, waarin hij niet meer werken kan. De hand Gods zet hem weg. Het is genoeg. En dat doet Elia nu pijn. Een ander zal zijn plaats innemen !' Eens heeft hij ge­zegd : Neem nu, Heere, mijne ziel. Nu ziet hij de dwaasheid van die woorden in ! En zo gaat hij op weg.

Die weg voert langs Abel-Mehola, Waar Elisa woont. Maar Elia, die dacht alleen overgebleven te zijn, kende Elisa niet. Elisa — de naam betekent: mijn God is zaligheid. En het hart van Elia wacht vol spanning, wie toch wel dat bevoorrechte mensenkind zal zijn ! Hij vond Elisa, de zoon van Safat, de door hem gezochte. Ik denk aan Hem, wiens ganse leven een zoeken was, Die door Samaria moest gaan. Ge weet wel, terwille van die verdorven vrouw die daar woonde. Ik denk aan Hem, Die stervend nog de moordenaar rechts van Hem zocht. Hebt gij al begrepen, dat Hij u zoekt ? Weet ge van de klop op de deur ? En liet ge u al vinden ? Er zijn twee soorten mensen : verloren en gevonden mensen. Waartoe behoort gij ? Zijt ge nog op de vlucht voor Hem ? Laat u vinden, opdat het ook van u gelde wat er staat van de verloren zoon : deze mijn zoon was dood en is weer levend geworden ! Hij was verloren en is gevonden !

Elia vond Elisa, de zoon van Safat ! De man die, toen er drie en een half jaar achtereen geen druppel regen gevallen en geen druppel dauw neergezegen was als gevolg van Gods oordeel over de zonde, kwade jaren had gehad.

Maar nu kon men de akker weer onder handen nemen. We zien Elisa daar ook mee bezig, met 12 koppels runderen en de boer zelf bij het twaalfde span. Deze man hoort bij de 7000, die de knie voor Baal niet gebogen hebben. Om Israels afval droeg hij leed in de stilte van de binnenkamer. Onder Gods oordeel heeft hij gebogen en over het Karmel-wonder gejuicht.

Deze man nu is de geroepen profeet. Want over hem werpt Elia zijn mantel. Zoals hij de akker bewerkt, zo is zijn hart bewerkt door God in ploegen en zaaien ! Is dat óok al gebeurd met ons? Als Hij uw man op het ziekbed legt, of uw kind in het graf, of uw huis met al wat ge hebt in de golven laat wegzinken, dan doorploegt Hij uw leven en dan weet ge nu wat Hij daarmee bedoelt. Dan is dat, opdat uw tranen en gebeden schuldig tot u weder zouden keren en gij u met de Psalmist geheel verloren zoudt schatten,

Zo'n mens wordt ontvankelijk voor het evangelie. De Heere haalt hem op uit die ruisende kuil en stelt hem op een rots, die hem te hoog zou zijn !

Elia ziet dus Elisa aan de landarbeid. En als hij hem ziet, dan weet hij : deze is het! Menselijke informatie en voorlichting zijn hier onnodig. Geen brieven met zo en zoveel vragen, om inlichtingen. Recht toe, recht aan gaat Elia op Elisa af. En werpt hem met een forse zwaai stilzwijgend zijn mantel over de schouders. Deze ruwe mantel (protest tegen ijdele weelde), niet door mensenhand gemaakt, symboliseert de aanstelling van Godswege.

God zelf legt door Elia Zijn hand op deze boerenzoon. En moge de geestkracht van de drager van deze mantel zo onverscheurbaar zijn als deze mantel zelf. Van nu af hoort Elisa toe aan het Israël Gods en aan de God van Israël !

Wij mogen in dit alles wel zien een beeld van de roeping Gods. In algemene zin komt die door de prediking des Woords tot ons allen. Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt, zegt Jezus. En geeft Zijn belofte er bij : „die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen".

Maar deze algemene roeping raakt vele harten niet. Het komt zelfs voor, dat aanmerking gemaakt wordt op de gebrachte boodschap !

Dat wordt anders, als de roeping, zoals de vaderen zeiden, krachtdadig wordt. Als de Geest Gods komt. Als het wordt : Gij zijt die man, die Hij op het oog heeft, om u te brengers uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. En dat dit grote keerpunt in uw leven gekend moet worden, wilt ge niet voor eeuwig verloren gaan I Als dat gebeurt dan gaat men niet naar huis met critiek over dit of dat! Maar met critiek over zichzélf. Om met het gezicht tegen de muur te gaan staan en het te belijden, dat we God zo lang hebben laten roepen en intussen nog probeerden onszelf in schijnvroomheid op de been te houden. Maar : als Gods Geest werkt, dan gaat ge door de knieën en komt terecht op de knieën zonden belijdende, biddende om vergeving. God dankende, Die u te machtig werd.

Het gaat u als Elisa. Er valt vanuit de hoge een mantel op u neer. De mantel van Jezus' gerechtigheid, waardoor ge leert zingen van blijdschap in de Heere, Die u de mantel der gerechtigheid omdeed !

Intussen — met dat ontvangen van die mantel staat Elisa voor de keuze. Hoe zal zijn keuze vallen ? In het verborgene is hij door God Zelf voorbereid en in zijn hart is dat geloof gekweekt dat bereid is grote dingen te doen.

En tóch : hij loopt Elia na en vraagt om een kort uitstel.

Wat moeten we daarvan denken ? We kunnen hier niet alle meningen daaromtrent nagaan, maar merken alleen op, dat er iets hapert bij Elisa. Het Woord van God is alles ontdekkend. Onze houding is vaak in strijd met de absoluutheid van Gods eis.

Er hapert iets ook bij EHsa. Zijn begeerte om te gaan en vader en moeder te kussen en dan — daarna Elia te volgen dat deugt niet. Dat wekt ook ergernis bij Elia, die zijn ambt met volle overgave droeg.

Tot elk discipel komt in later dagen Jezus met de eis van het verlaten van vader en moeder, en het haten ook van het eigen leven.

Ach, Agrippa was niet de enige, die „bijna bewogen" werd om een Christen te worden, maar die toch nooit zover gekomen is. Er zijn er zovélen zo. Het begin schijnt soms schoon. Maar de bewogen zondaar vraagt uitstel aan God.

Eigendom zijn van Jezus ? Hem volgen — ja, binnen enkele dagen !

Maar eerst afscheid nemen van huis en vrienden. En dat afscheid nemen wordt vaak een vragen om raad. En dan komt de duivel op de been. Wat heeft ie toch ! Wat is dat voor praat over de zonde ! Wat moeten die tranen ! Wat beeldt ie zich in met dat denken over de hel. Dat is toch allemaal verbeelding. Ja, dat je zó bent, als je op het dak van je huis of je schuur zit, met aan alle kant water om je heen en drijvende lijken —, dat is te begrijpen ! Maar dat is voorbij en dat gebeurt ook nooit weer. En daarom : zet nou maar al die muizenissen uit je hoofd. Zoek wat afleiding. Nee niet in kerkgaan en vroom worden en bijbellezen ! Dat is toch de gekroonde dwaasheid.

Bewogen harten luister meer naar de raad Gods, dan naar de duivelse raad van zogenaamde vrienden. Zeg aan die vrienden en aan allen die u lief zijn, dat gij, door de genade Gods, die u in het hart gegrepen heeft, een ander mens zijt geworden ! Dat ge een nieuw begin wilt maken.

En daarom in Gods kracht zonde en wereld vaarwel wilt zeggen, om Jezus te volgen. Die u kocht tot de prijs van Zijn dierbaar bloed.

Slechts even heeft Elisa gewankeld. Maar door het bliksemend woord van Elia breekt hij radicaal met het verleden. Hij volgt Elia en aanvaardt zijn nieuwe roeping. Wat hij in zijn verdere leven niet nodig heeft, gaat ten vure. De boer is profeet geworden. Inplaats van runderen mag hij mensen leiden.

Er staat een brandstapel tussen de beide helften van het leven van Elisa ! Zó moet het zijn ! Ook bij óns. Van nature zijn we als geworpen op de vlakte des velds ! De Heere niet zoekende ! Maar, zegt de Heere, toen kwam Ik voorbij en zag u, en zie, de tijd der liefde was voor u gekomen. Ik spreidde de slip van mijn kleed over u en bedekte uw naaktheid. Ik ging onder ede een verbond met u aan, zo werdt gij de Mijne !

Maar dan moet ook het oude in vlammen opgaan ! Dan moet ook alles radicaal Gode ten offer worden gebracht. Dan moet er een brandstapel staan in ons leven. Dan moet het oude afgebroken en aan stukken gehakt en in brand gestoken worden ! En het nieuwe opgebouwd.

En als we dan ervaren dat de zonde, die wel niet meer op de troon zit, toch nog wel altoos op de loer ligt, ach, dat we het dan verstaan dat er een Offer is dat verre uitgaat boven dat van Elisa, n.l. het zoenoffer des kruises, het Lam Gods, Jezus Christus, Wiens bloed reinigt van alle zonde !

In dat grote offer wordt Gods oordeel openbaar.

Maar het houdt er ook in op !

God schenke ons gemeenschap met Hem, Die priester en offer beide was en door Wien Gods kind eenmaal naar waarheid zal kunnen zeggen : het oude is voorbijgegaan, zie, het is alles nieuw geworden !

Waar Jezus is, aldaar zal ook Zijn dienaar zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen