De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

3 minuten leestijd

Hervormd-katholieke beweging. — Deze beweging streeft naar een kerkinrichting overeenkomstig de z.g. Oude Kerk, d.i. de christelijke kerk van kort na de aposteltijd. Behalve dat men aan de kerkdienst een sterk liturgisch karakter wil geven, is een van de meest opvallende kenmerken, dat wordt gestreefd naar de invoering van de priesterwijding, zoals de Roomse kerk die kent, zonder welke de Woordverkondiging geen échte Woordverkondiging en — wat volgens deze kringen wel zo belangrijk is — de sacramentsbediening geen échte, geldige sacramentsbediening zou zijn.

Deze beweging heeft een tijd geleden gevraagd aan die predikanten die zulks verlangen, de z.g. additionele priesterwijding toe te staan, waardoor dus een predikant, die in de Hervormde kerk al volle ambtsbevoegdheid heeft, bovendien nog een priesterwijding zou kunnen ontvangen.

Dat daarmede de deur zou zijn geopend voor een verroomsing van de Hervormde eredienst, is duidelijk. De generale synode besliste echter, dat de belijdenis en de kerkorde der Nederlandse Hervormde Kerk aanvaarding van de z.g. additionele priesterwijding voor haar predikanten niet toelaten.

Behalve om het positieve karakter, is dit besluit o.i. ook hierom verheugend, dat hier voor het eerst in een kerkelijke uitspraak de belijdenis als norm werd erkend en aangewezen.

Ds. Loos. — Deze Hilversumse predikant heeft veel van zich doen spreken, doordat hij in de Hervormd-katholieke beweging een vooraanstaande plaats innam ; wel het meest door zijn opzienbarend besluit van bijna twee jaar geleden, toen deze zaken volop aan de orde waren, om over te gaan tot de Roomse kerk. Hoewel hij daarop terugkwam, werd hij wel in de bediening van het ambt als predikant in onze kerk geschorst, mede met het oog op de moeilijkheden, die waren onstaan met zijn eigen kerkeraad. De synode schijnt zich daarna nog verder hiermee bezig te hebben gehouden, zodat de zaak steeds slepende is gebleven. Het zou wel zeer gewenst zijn dat aan deze beraadslagingen wat meer bekendheid werd gegeven ; het is een belangrijk onderwerp, dat de gehele Kerk interesseert.

Nu heeft ds. Loos zelf de knoop doorgehakt door een verzoek in te dienen om ontheffing van het ambt. Het breed moderamen van de Provinciale Kerkvergadering van Noord-Holland heeft hem met ingang van 15 Januari j.l. eervol ontslag verleend. Of aan deze formulering, ontleend aan de Nieuwe Rotterdamse Courant, — ontheffing van het ambt ; eervol ontslag —• nog enige betekenis moet worden toegekend, is ons niet bekend.

Het getuigt in ieder geval van eerlijkheid, dat ds. Loos zelf zo aan een scheve toestand een einde heeft willen maken.

Traditionalisme. — Hiermee wórdt in het algemeen aangeduid een geneigdheid om op bepaalde terreinen — naast vele andere, dus b.v. ook : de Kerk — de traditie meer mee te laten spreken dan verantwoord is. Wat is hier echter wél verantwoord en wat is niet verantwoord ? Over deze moeilijke vraag schreef prof. Berkouwer in het dagtblad Trouw.

Een helder oordeel, zo zegt hij, is hier nodig, en een duidelijke norm, een scherp inzicht in de voortgang van de geschiedenis en de stuwkrachten, die zich doen gelden. Er zullen er zijn, die de binding aan het verleden zó sterk gevoelen, dat men de bijzondere taak van het heden niet meer ziet en slechts automatisch toepast wat men tot nu toe aanvaardde. Anderen beseffen niet de nqodzaak of missen het vermogen, de eersten duidelijk te maken, wat de roeping in de nieuwe tijd is. Tussen deze twee categorieën dreigt verwijdering.

Vóór alles is nodig — aldus prof. B. — dat niet de hoogmoed van de , , conservatieven" tegen de , , vooruitstrevenden" (of omgekeerd!) het strijdterrein verduistert. Gemeenschappelijk moeten de gevaren worden vermeden van verstarring én van een vlotraken van waarden die verankerd moeten blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 februari 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 februari 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's