De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

4 minuten leestijd

Onmacht en lijdeliikheid. — Hierover schrijft dr. G. C. Berkouwer in het , , Gereform. Weekblad" "voor de Gereformeerde Kerken. Een onderwerp, ook voor ons van uitermate groot belang, waarover uitermate grote verwarring heerst, maar waarover dr. Berkouwer weer bijzonder verhelderende dingen weet te zeggen.

Gods Kerk belijdt van harte haar gehele onmacht tot het goede, ook om zichzelf te bekeren, maar hoe vaak worden er verkeerde conclusies uit getrokken, dat we er zelf dus niets aan doen kunnen, en dat alles toch niets helpt als ik niet uitverkoren ben. Een redenering, die alle werkzaamheid, ook alle zielszorg en elke oproep tot bekering van "tevoren met volkomen onvruchtbaarheid slaat.

Nu mogen wij van de belijdenis van onze onmacht —• volgens dr. Berkouwer — geen enkele afbreuk doen. Ze is geheel naar de Schrift. Maar wij mogen er geen enkele conclusie uit maken om er ons mee te onttrekken aan onze volstrekte verantwoordelijkheid. Onze onmacht komt in de Schrift niet voor als een objectieve leer, maar als een aanklacht, omdat ze het gevolg is van onze onwil en vijandschap. Daarom mogen wij de waarheid van onze onmacht niet verobjectiveren en er geen , , logische" conclusie uit trekken, want de gevolgtrekking, dat wij er dus toch niets aan doen kunnen, is niet logisch, maar alleen verkeerd. Ze maakt de waarheid Gods tot een leugen en het Evangelie tot een onbetrouwbare boodschap. Immers ook ten aanzien van het Evangelie beroept de lijdelijkheid zich op haar onmacht om het te geloven. Ze verdenkt de waarachtigheid van het Woord des Heeren, dat komt met een ernstig en welgemeend aanbod van genade en een kracht Gods is tot zaligheid. De ware belijdenis van onze onmacht voert niet tot een rusten er in, maar tot de bede er uit : Heere, bekeer ons, dan zullen wij bekeerd zijn.

Het zijn volstrekt geen nieuwe dingen, die dr. Berkouwer hier zegt, maar het is goed, dat ze weer eens opnieuw gezegd worden. ledere prediker en zielzorger weet, hoezeer het leven der gemeente van de geest der onwaarachtige lijdelijkheid doortrokken is en hoezeer alle arbeid aan de zielen er door wordt doodgeslagen. Men rust in zijn onmacht en maakt haar tot een dekmantel van zijn onbekeerlijkheid. En in de grond der zaak krijgt God de schuld er van. En veel predikers werken hieraan mee, waar de onmacht geleerd wordt niet om de mens te vernederen en God te verheerlijken, maar als een demonstratie van rechtzinnigheid. Zelfs waar de echte schriftuurlijke vermaningen vanuit het Woord des Heeren in het midden der gemeente gebracht worden, haast menig prediker zich erbij te voegen, dat wij , het toch zelf niet kunnen, omdat hij bang is voor onrechtzinnig en remonstrants te worden aangezien, een diep bedroevende geesteshouding, die ontzaggelijk veel kwaad doet, en die nog versterkt wordt door de uitverkiezingstheorieën, die vanuit andere""kerken de Hervormde Kerk binnen driïigen in de laatste jaren en leraars en gemeenten infecteren.

Wel lijnrecht hiertegenover staat, 't absolute verantwoordelijkheidsbesef van de moderne wijsbegeerte, dat niet Schriftuurlijk is gefundeerd, maar toch de Schriftuurlijke waarheid van onze' verantwoordelijkheid, die in onze kringen teloor dreigt te gaan, in een ontstellend helder licht zet. Want ook onze volstrekte verantwoordelijkheid is toch een deel van de waarheid Gods, naast dat van onze volstrekte onmacht. God handhaaft Zijn heilige eisen en ze worden door onze onmacht niet vernietigd. En ook het Evangelie van vrije genade voor een geheel verloren volk, dat alle menselijke roem en eigen werk buitensluit en God alleen de eer geeft, om het eeuwig welbehagen, roept tot nieuwe gehoorzaamheid. In het zuivere licht van het Woord des Heeren is de tegenstelling onmacht en verantwoordelijkheid geen probleem, zoals ze dat ook nooit is voor hen, die waarlijk hua onmacht ervaren en er juist daarom niet in kunnen rusten. En als een hulpeloos volk in zichzelf leren ze hun zaligheid werken met vrees en beven, omdat het God is, die jn hen werkt beide het willen en het werken naar Zijn welbehagen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 1955

De Waarheidsvriend | 1 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 1955

De Waarheidsvriend | 1 Pagina's