Kroniek

I.C.C.C. contra Wereldraad. — In de Gereformeerde Kerken in Nederland en daarbuiten staan de bladen nu sterk in het teken van de discussies. De I.C.C.C, de Internationale Raad van Christelijke Kerken, stelt zich na Evanston heftig teweer tegen de Wereldraad. Het Amerikaanse blad Christian Beacon van 6 Januari heeft o.a. de redevoering opgenomen van dr. L. Praamsma, Geref. pred. te Groningen, gehouden op 11 Aug. 1954 in 't Congres van de I.C.C.C. te Elkinspark, waarin hij een historisch overzicht geeft van de breuk in de Christelijke Oecumene en de noodzakelijkheid daarvan aantoont, en waarin hij tevens de Wereldraad en in het bijzonder de Nederlandse voorzitter, dr. Visser 't Hooft, beschuldigt van samengaan met hen, die de godheid van Christus loochenen. In hetzelfde blad is overgenomen de critiek van bisschop Ramsay van Durham op de Assemblee te Evanston ; ze was te massaal, de 500 afgevaardigden waren samen in een hal die groot genoeg was voor een hele Zeppelin-vloot, met heirlegers van toeschouwers, waardoor het contact tussen sprekers en gehoor 'n bespotting werd ; de publiciteit er aan gegeven was een vulgaire grootdoenerij ; het program was overladen, waardoor de diepste religieuze zaken aan de lopende band moesten worden afgewerkt.

Het maandblad , , Getrouw", orgaan voor het I.C.C.C, verzet zich in het Februari-nummer tegen de redenerin­gen o.a. van ds. Toornvliet, die aansluiting van de Geref. Kerken bij de Wereldraad wil, en neemt dankbaar over de bezwaren, die prof. Brillenburg Wurth de laatste tijd toch blijkbaar ziet tegen een al te lichtvaardig samengaan met de Wereldraad, waar hij toch steeds een pleitbezorger voor was. Uit de verschillende beoordelingen omtrent de „waarde" van Evanston haalt het blad o. m. aan een opmerking uit de , , Christian Centuary", dat na 4 zulke samenkomsten, als de wereld tegen die tijd nog niet in de lucht is gesprongen, de Raad zelf het bijna zeker wel zal zijn. En van de Aartsbisschop van Cantefbury : , , Wij hebben absoluut rdets gedaan en deden dit bijizonder goed".

Ondertussen blijven er stemmen opgaan, die aansluiting van de Geref. Kerken bij de Wereldraad bepleiten. En op de Generale Synode zal deze kwestie zeker aan de orde komen..

„Schildknaap van Barth". — Zo heeft prof. Miskotte zijn Gereformeerde collega Berkouwer genoemd, omdat deze in zijn boek : „De triumf der genade bij Karl Barth" heel wat critiek op Barth heeft afgewezen.

Deze kwalificatie van een prof. van de V. U. was natuurlijk koren op de molen van de broeders bij Art. 31. Prof. Veenhof in „De Reformatie" : , , Indien de typering juist is, is ze het meest vernietigende voimis, dat over een professor aan de Vrije Universiteit, speciaal over de man, die op de katheder van Kuyper staat, kan worden geveld". Herman Ridderbos zegt hierover in het Gereformeerd Weetblad, dat al ontzenuwt Berkouwer deonjuiste critiek op Barth, hij daarom nog niet zijn schildknaap is geworden. Hij heeft alleen zijn tegenstander recht laten wedervaren. „Daarom acht ik het gejuich over Miskotte's lyriek in sommige windstreken even weinig terzake als het afgrijzen daarover in andere. Men moet het boek van Berkouwer maar eens goed lezen. Dan zal men m.i. tot de conclusie moeten komen dat tussen Leiden en Amsterdam de weg voorlopig nog niet naar Bazel loopt".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen