DIE POOLSE JONGEN

DOOR JAC. OVEREEM

Het beeld van de boerin zou ze in haar hart bewaren. Onvergetelijk was deze liefde. De trouw en toewijding, in zo ruime mate ondervonden, zou haar immer bijblijven.

De gedachte aan al hetgeen de laatste tijd was doorleefd, verlichtte het benauwende van het heden. Ze was als verstrooid.

Dan keerde haar aandacht zich als vanzelf naar Mika, die opeen luidkeels begon te huilen.

Ze richtte zich op om naar hem te kijken, maar een flinke duw op haar schouder belette dit.

Zij keek niet naar de soldaat, maar berustte mechanisch in haar lot. Het was zeker gevaarlijk en de dienaren van de dictator moesten haar heelhuids op de plaats van bestemming brengen. De huilbui van Mika verergerde.

En weer wilde ze oprijzen en weer was daar de onzachte duw van de soldaat op haar schouder.

Dat was iets verschrikkelijks ! Mika was altijd zo zoet en nu dit luidkeels roepen. Het was haast niet om aan te horen.

Clauda moest zich inhouden om niet op te springen.

De weg begon erg ongelijk te worden. De motorrijder verminderde nu snel zijn vaart. Het kind zou anders uit de wieg worden geslingerd, vreesde hij. Clauda was dankbaar voor dit begrip.

In de verte begonnen de huizen van Tobolsk zichtbaar te worden.

Hoelang zou de rit nog duren ? Het begon een ware marteling te worden.

Zonder dat Clauda iets vroeg, zei de soldaat op de duo : — Nog een paar uur, juffrouw en we zijn er!

Clauda knikte.

Die paar uur duurde eindeloos lang. Dwars door de stad Tobolsk. Het geraas van motoren gromde aan alle kanten. Daar lag een brede straatweg vóór hen. Uit de bijenkorf van huizen, fabrieken en mensen, naar de stilte, Naar de vrijheid ?

Wat zou de toekomst brengen ?

Mika maakte alleen nog treurgeluidjes. Hij was moe geschreeuwd.

Dan minderde de motor plotseling zijn vaart en zwenkte een zijstraat in.

Heel in de verte lag een kolossale boerderij.

De soldaat strekte zijn arm, wees er met de vinger heen en riep : — Daar moeten we zijn, juffrouw !

Clauda knikte.

Ze was alleen maar blij, dat de rit was afgelopen. Ze moest haar jongen zien en hem helpen.

Dit was het einde van de reis. Dit was Siberië in het zuidelijk deel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen