HET BOEK

In de Boekenweek wordt het boek in het middelpunt gezet. Boeken van diverse soorten worden onder de aandacht van het publiek gebracht. Heel wat reclame wordt er gemaakt, om de litteratuur van onze dagen en van vroegere tijden binnen de belangstelling van het publiek te brengen. Dat is op zichzelf heel goed. Het lezen van een goed boek is altijd aan te hevelen. Er zijn echter ook andere dan goede boeken. Da Costa was het, die het uitsprak, dat de uitvinding van de boekdrukkunst een reuzenstap was ten hemel en ter hel. Goede boeken kunnen groot nut doen, maar wie zal het kwade peilen, dat slechte boeken hebben gedaan ? Het boek, dat eigenlijk voor iedereen het voornaamste moest zijn, is de Bijbel. En het kan niet ontkend worden, dat er van verschillende zijden pogingen worden gedaan, om weer Bijbelkennis onder ons volk te brengen. Alleen zijn de redenen, waarom men dit wil, niet altijd van evenveel betekenis. Er zijn er, die het toch eigenlijk een zeker gebrek aan beschaving en ontwikkeling achten, dat men weinig of niets van de Bijbel weet. Zij achten de Bijbel nog wel van belang uit geschiedkundig oogpunt, al vinden ze dan ook de daarin verhaalde geschiedenissen dikwijls maar weinig historisch betrouwbaar. Ook hébben tal van Bijbelgedeelten een belangrijke ethische waarde. Zij doelen dan op de Bergrede, op de Psalmen, of de Spreuken en andere gedeelten. En natuurlijk hebben zij in zoverre gelijk, dat ook de Bijbel in dat opzicht, van de grootste hetekenis is en dat ook daarom het gebrek aan kennis van de Bijbel ontstellend genoemd moet worden. In , , Opdracht" vinden we daarvan enkele voorbeelden, die mevr. Lignac-Gutterink ons verhaalt. Ze heeft een enquête ingesteld bij 43 leerlingen van de Ie klasse van Openbare Hogere Burgerscholen en geconstateerd, dat 42 % van de leerlingen practisch niets weet van het Oude Testament. Wat dunkt u van antwoorden als deze : Mozus was de man van Maria. Jozua was hun zoon. Sara en Hagar waren samen getrouwd. Hagar was een veldheer, Ruth was een vrouw, die een zuster had. Toen Jezus ; Weer was opgestaan, kwam Hij bij hun. U ziet dat 't werkelijk kras is. 32 % van de leerlingen had, 7 vragen of meer goed van de 19, 26 % had 4-6 vragen goed. En 42 % minder dan 3.

Is 't dan niet dringend nodig, dat deze zaak ter hand genomen wordt ? Ongetwijfeld, maar dan niet alleen om hoge geschiedkundige of zedelijke waarden, maar om de geheel enige betekenis van dit Boek.

De strijd om de Bijhei op school heeft altijd op heel wat hoger plan gestaan, dan van historie of moraal.

En daarom moeten we toch altijd wat voorzichtig zijn.

Ook van Rooms-Katholieke zijde. Nu is 't mij niet voldoende bekend, in hoeverre de Bijbel op de Roomse scholen gebruikt wordt, maar ongetwijfeld is daar Bijbelkennis. Nu heeft een daartoe speciaal ingestelde commissie zich bezig gehouden met de vraag of er Bijbelonderwijs moet zijn op de Openbare School. En dan komt de commissie tot merkwaardige conclusies.

Ik noem er een paar.

1. Neutraal Bijbelonderwijs zou men slechts kunnen noemen, 't zó geven, dat men de mogelijkheid openlaat, dat de Bijbel werkelijk Gods Woord is.

Dus sommigen zeggen van wel — anderen zeggen van niet — maak 't nu zelf maar uit.

2. Er is ook een behandelen van de Bijbel zoals hij daar ligt, met al zijn geschiedenissen en gegevens, zonder dat men spreekt van openbaring en heilsgeschiedenis. Dan blijven de theologische vragen óf ongedaan óf in elk geval onbeslist.

3. De Bijbel wordt als het Woord van God erkend en als zodanig met de leerlingen behandeld. De commissie meent, dat dit alleen mogelijk zal zijn, wanneer het Bijbelonderwijs door of vanwege de kerk wordt gegeven.

4. Het Bijbelonderwijs op de Openbare School, door de leerkrachten gegeven, zal alleen het karakter kunnen dragen, zo als hierboven onder 2 is genoemd. En dat acht de commissie een waardevolle mogelijkheid, al is ze ook niet de voornaamste.

5. Toch zal ook dit onderwijs op deze wijze volgens de commissie niet op de openbare scholen kunnen gegeven worden. Immers ook communist en atheïst zijn voor iedere landsbediening benoembaar en van hen, zegt de commissie, kan men moeilijk verwachten, dat ze bereid en in staat zullen zijn zelfs op deze wijze het Bijbelonderwijs te geven. Zij verwerpen immers reeds bij voorbaat de Bijbel als het Woord van God en staan er dus zelfs niet meer neutraal tegenover.

Vandaar dat deze commissie Bijbelonderwijs niet als algemeen verplicht leervak op de Openbare Scholen in de huidige bedeling van het Nederlandse volksleven wenst ingevoerd te zien.

Men ziet, dat hier heel ernstige dingen worden gezegd, ook waar de eindconclusie zo wordt aangevuld, dat 't moet blijven bij facultatief godsdienstonderwijs en Bijbelkennis, dat vanwege de kerken wordt gegeven.

Voor ons staat 't vast, dat de Bijbel daarom 't middelpunt van ons onderwijs moet zijn, omdat hij 't Woord van God is.

Niet een bundel verhalen en zedelijke lessen, die men neemt zoals men ze ziet liggen.

Niet een min of meer historisch betrouwbaar geval, dat men kan aannemen als het Woord van God of verwerpen.

Wij moeten de Bijbel brengen aan onze jongere en oudere leerlingen met de pretentie, die hij zelf heeft : Al de Schrift is van God ingegeven en is nuttig tot onderwijzing. Onderzoekt de Schriften, die zijn het, die van Mij getuigen. Hier staan hoge en heilige dingen op 't spel. En 't is klemmende eis, dat wie met de Bijbel tot het kind komt, zelf diep overtuigd is, dat hij te doen heeft met de Heilige Schrift.

Geschiedenis, Aardrijkskunde enz. zijn gewone onderwijsvakken, al moet ik toch opmerken, dat het ook daarbij om hoge dingen gaat. Om God als Schepper en Onderhouder, om God, die de draden van het wereldbestuur in handen heeft en volgens Wiens Raad de wereldhistorie haar verloop heeft.

Maar geheel enig is de Bijbel, die spreekt van zonde en schuld, van een diep gevallen menselijk geslacht. En evenzeer van vergeving en vrede door het bloed van het Lam. Van het Evangelie des kruises, de Joden een ergernis, de Grieken een dwaasheid, maar hun, die behouden worden, een kracht Gods tot zaligheid.

Daarvan zal bij het Bijbelonderwijs niet gezwegen kunnen en mogen worden. Dat is prediking, of, zoals men thans veelal zegt : verkondiging. Dat is de vrijheid van het Christelijk Onderwijs, dat onze leerkrachten dat doen mogen, maar ook doen moeten.

Dan wordt, neen, ' dan is de Bijbel te midden van een wereld van boeken : Het Boek.

God schenke ons de kracht en de wijsheid om 't zó te zien en zó te doen!

En allen die voor deze taak staan, mogen de waarheid van de belofte ernstig en biddend bedenken : Zo iemand wijsheid ontbreekt, dat hij ze van Mij begere, die mildelijk geeft en niet verwijt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen