De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

5 minuten leestijd

Gereformeerd of Hervormd. — Ds. R. Bijlsma reageert in , , In de Waagschaal" op een artikelenreeks van prof. Herman Ridderbos. Deze heeft beweerd dat de Hervormde kerk een modaliteitenkerk is, terwijl de Gereformeerde kerken een belijdeniskerk vormen. Een modaliteitenkerk zou dan een kerk zijn, waarin de theologie het laatste en hoogste woord heeft, in een belijdeniskerk heeft de Kerk dit. Ds. Bijlsma meent precies het omgekeerde te kunnen zeggen. In de Hervormde kerk heeft de theologie helemaal niet het laatste woord, maar juist de Kerk. Er is in de Hervormde kerk wel een veelheid van theologische inzichten, maar geen ervan is beslissend. Terwijl juist in de Gereformeerde kerken de theologie de zaak beheerst. Het waren immers vooral de theologische verschilpunten, die het Gereformeerd kerkverband in korte tijd meermalen deden springen (Geelkerken, Schilder). En in de Hervormde kerk is het zó, dat al de theologische verschillen niet in staat zijn het kerkverband op te lossen, zozeer overkoepelt de kerkidée de tegenstellingen. Volgens ds. Bijlsma moet 't ook niet gaan om de heerschapij van theologie of Kerik, die in wezen toch hetzelfde zijn. Het is het Woord van God, dat in de kerk der Reformatie het laatste en hoogste woord heeft en waaronder Kerk en theologie moeten buigen. En wanneer er ooit een ontmoeting zal plaats hebben tussen Gereformeerd en Hervormd, dan kan dat alleen in een eerlijke confrontatie van de diverse theologische verschilpunten aan dat Woord, zonder bij voorbaat elkanders verschillende theologieën af te wijzen.

Gezangen - verlangen. — Dat schijnt in de Gereformeerde kerken op het ogenblik wel sterk toe te nemen. Weliswaar houdt het niet overal gelijke tred. Volgens „Belijden en Beleven" gaan er in deze kerken overal stemmen op, die vragen om uitbreiding van de gezangenbundel. In Amsterdam-Z. stond op het „psalmbord" Gezang 34 vermeld : Leer mij, o Heer, Uw lijden recht betrachten. (Dit is uit de Nieuwe Bundel van de Ned. Hervormde kerk ! Kr. schr.). De dienstdoende predikant zei, toen men zover was : we mogen dit gezang niet zingen, maar wel spelen. Toen speelde de organist dit vers. Naar aanleiding hiervan schrijft ds. Brinkman, van Schiedam : Moge de a.s. Synode ons nu eens verrijken met een fijne uitgebreide bundel. Hoeveel liederen doet er niet toe, als ze Schriftuurlijk verantwoord zijn en de Christus bezingen. Dan zal er vreugde zijn bij onze jongeren en bij vele gezond gelovige ouderen".

Hetzelfde blad meldt, dat er al zijn, die de hele Nieuwe bundel van de Hervormde kerk zomaar willen overnemen.

Terzelfder tijd komt er uit de Gere­formeerde kerk van Doornspijk bericht dat de kerkeraad heeft goed gevonden dat de predikant op Christelijke feestdagen of bij bijzondere gelegenheden een vers laat zingen uit de bundel , , Enige Gezangen", die ruim 22 jaar geleden door de Gereformeerde kerken zijn aanvaard

Blijkbaar ziet ook daar niet ieder kans het tempo van de nieuwe tijd zo vlug bij te houden.

Hoorders. — Ds. H. Veldkamp, Geref. predikant in Hattem, had hoorders. Een paar broeders zaten onder de preek ijverig met een blocnote te werken. Maar aan het eind van de dienst ontdekten ze, dat ze in de verkeerde kerk terecht gekomen waren. Ze hadden bij de dominee van Artikel 31 moeten zijn

't Is tegenwoordig ook niet zo makkelijk het allemaal uit mekaar te houden

Stakende dominee. — Ds. John W. Stone, uit Seven Kings (Essex) is in staking gegaan. Hij gelooft, dat het Evangelie alleen voor zondaars is. Maar een heleboel gemeenteleden waren geen zondaars, zodat zijn werk vergeefs was. Hij had altijd opgewekt gepreekt, hield wel van een grapje op de preekstoel en zijn kerk was altijd stampvol. Maar toen begreep hij opeens, dat ze alleen maar kwamen om voor een paar uur hun zorgen te vergeten en toen ging hij anders preken. Het kerkbezoek verminderde op slag. Toen is hij in staking gegaan en houdt dat nu vol tot ze inzien, dat ze zondaars zijn. En dan kunnen ze komen. De rechtschapenen kunnen voor zijn part thuisblijven.

Het bovenstaande is ontleend aan de „Groene Amsterdammer". Oók al een methode !

Belijdenis — een modeshow ? — Het Persbureau der Ned. Hervormde kerk deelt mee, en talloze kerkelijke kranten zijn er als de kippen bij geweest om het over te nemen, dat ze in Almelo gebroken hebben met de gewoonte om bij de belijdenis nieuwe kleren aan te schaffen. De Herv. predikant ds. Van Woerden heeft daartoe zelf het initiatief genomen. Wel heeft hij geen bezwaar tegen de gewoonte als zodanig, waar ze een symbool wil zijn van een nieuw begin. Maar wel waar de traditie tot tyrannie wordt, die haar wet oplegt aan ieder die in de Hervormde kerk belijdenis wil doen. Een vrouw uit de gemeente kon geen belijdenis doen, omdat ze tengevolge van financiële moeiijkheden in haar gezin geen nieuwe kleren kon kopen. Een aantal nieuwe, lidmaten besloot toen gewoon in hun Zondagse pak of jurk belijdenis te doen en geen nieuwe kleren te kopen.

Het klinkt allemaal aandoenlijk solidair. Dat de gemeente die ene juffrouw ook aan nieuwe kleren had kunnen helpen, is blijkbaar niet in de hoofden opgekomen. Met dat al is weer iets van de oude stijl in de kerk vervallen. Niet dat dit op zichzelf zo te betreuren is, maar het is toch een symptoom van algemene nivellering, die een teken des tijds is. En die op zijn minst te betreuren valt. Dat dit niet overdreven is, blijkt uit de slotopmerking van dit bericht :

, In dezelfde lijn besloten een aantal meisjes, die ook in het gewone leven geen hoed plegen te dragen, öok in dit opzicht zichzelf te blijven en zonder hoed belijdenis te doen".

Uit pure naastenliefde verloochenen deze jongedames zich zó, dat ze afstand doen van het nieuwe pakje. En tegelijk is het een pracht motief om zichzelf te kunnen blijven en af te rekenen met een knellende traditie. Zo wordt de stijlloosheid goed gepraat en moet een ander het nog mooi vinden ook.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 april 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 april 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's