Kroniek

Kroniekschrijven. — Er is ter wereld waarschijnlijk geen moeizamer en vermoeiender werk dan dat van kroniekschrijver in een kerkelijk en godsdienstig blad. En wellicht ook geen onvruchtbaarder.

Stelt u zich voor : iedere week krijgt hij een ongelofelijk aantal bladen toegestuurd, voldoende om z'n hele schrijftafel te overdekken en die hem, als hij ze niet direct afwerkt, in korte tijd over het hoofd groeien en hem tot wanhoop drijven. Er zijn buitenlandse en binnenlandse bladen, bladen van alle mogelijke kerkelijke denominaties. Hervormde bladen van elke modaliteit van uiterst links tot uiterst recht, gereformeerde bladen onderhoudende diverse Artikelen van de Kerkorde, christelijk gereformeerde, oud-gereformeerde, bladen van evangelisaties en met evangeliserende tendenzen, propagandabladen voor bepaalde beginselen of er tegen, kerkbodes, knapen- en jongelingsbladen, religieuze tijdschriften in allerlei taal en spraak, etc. Tesamen getuigend van de ongelofelijke hoeveelheid kerken, richtingen, secten, verwarrend en verbijsterend, en toch in zekere zin ook weer bewonderenswaardig, waar ze de vraag oproepen hoe het ter wereld mogelijk is, dat de redacties elke week weer kans zien die stortvloed van godsdienstige kranten te vullen met artikelen van min of meer belang.

Maar niet minder verbijsterend dan de overvloed van kerkelijke bladen is derzelver inhoud. Er zijn natuurlijk de onvermijdelijke meditaties, lange en korte, zware en lichte, dogmatische en bevindelijke, geestelijke en ongeestelijke. Verder artikelen op kerkelijk terrein naast artikelen op wereldlijk terrein, politiek, cultureel, half of heel wetenschappelijk etc. ; dogmatische artikelen, apologetische, militante. Voorts berichten van het erf der kerk over beroepen dominees, vertrekkende dominees, dominees die afscheid preekten, intree deden, met emeritaat gingen; over zieke, gezonde en rustbehoevende dominees ; over synoden, vergaderingen, conferenties ; over twistgedingen en verzoeningspogingen. Bijdragen van persschouwers, kroniekschrijvers, eindredacteuren ; en — gelukkig voor het kerk- en waarheidlievende lezerspubliek, ook altijd en minstens zo onvermijdelijk als de stichtelijke overdenking, een volledige chronique scandaleuse waarvoor genoegzame copie nimmer ontbreekt.

En heel deze overweldigende hoeveelheid wordt de kroniekschrijver geacht iedere nieuwe week te lezen, in zich op te nemen, te verwerken, te schiften en de voornaamste inhoud er van zijn lezers te serveren, bereid, gekookt, gekauwd. Hij moet daarvoor behalve over 'n fantastisch doorzettingsvermogen, ook over 'n fantastisch theologisch inzicht beschikken. Want hij moet het kerkelijk jargon kunnen verstaan van alle mogelijke kerken en kerkjes, inzicht hebben in de meest uiteenlopende ideologiën en de allerfijnste nuanceringen ervan. Hij moet b.v. als heel gewoon Hervormd mens precies 't verschil doorgronden tussen de Verbondsbeschouwing van kerk A en kerk B en van beider onderscheiden richtingen en aftakkingen in het vaderland, in de Ver. Staten, in Canada en Australië. Hij moet, wat geen sterveling in de Hervormde kerk na 10 jaar nog ooit begrepen heeft, weten op welke dogmatische en kerkrechtelijke gronden de synodale kerk voor eeuwig de valse kerk is in het oog van de vrijgemaakten op Art. 31, omdat hij anders niet eén enkel woord kan begrijpen van de wekelijkse openlijke, en bedekte polemiek. Hij moet doorhebben, wat geen leek en geen professor nog doorheeft, waarom een dominee, in de Chr. Geref. kerk een beroep mag aannemen naar de Christian Reformed Curch in Canada, terwijl hij met collega's van dezelfde kerk in het vaderland nauwelijks over het tuinhek mag staan praten. Etc.

En begiftigd met deze bovenmenselijke krachten en gaven, moet hij dan van week tot week zijn eigen lezers voorlichten over de gehele kerkelijke en geestelijke situatie in het vaderland en tot aan de einden der aarde. Daarbij echter zichzelf herhaaldelijk en vergeefs afvragend of heel die voorlichting ooit enig wezenlijk effect kan sorteren, gesteld, dat iemand de moeite neemt om zijn stukken te lezen, of dat het allemaal geheel nutteloos is voor hoofd en hart en de lezers, inplaats van ze de weg te wijzen, alleen maar verder doet dwalen in de doolhof der kerkelijke kwesties en krakelingen.

Iets wat hem soms, radeloos door gebrek aan tijd en moed en krachten heel die lawine van kranten, tegelijk of de een na de ander, geheel of gedeeltelijk ongelezen, in de prullebak doet kiepen, met een verzuchting of een verwensing over al dat nut- en heilloze papierverknoeien. En hem dan zijn van misère en rancune gekweld gemoed doet uitstorten in een langgerekte jeremiade, die wel weinig met een kroniek te maken heeft, maar die toch weer de hem toegewezen kolommen vult. En daar is het tenslotte toch maar om begonnen !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen