Het gevaar van evangeliseren

We hebben er vroeger al menigmaal op gewezen, dat er aan het evangeliseren een groot bezwaar kleeft. Die evangelisaties dreigen soms ook heilige huisjes te worden. Het evangelisatiebestuur beschouwt zich in sommige gevallen niet in een noodtoestand geplaatst, maar het begint zich aan te stellen alsof men kerkeraad was. Dat geldt natuurlijk niet van alle evangelisaties. Gelukkig niet!

De voorbeelden zijn er echter, dat het o zo moeilijk wordt om weer naar de kerk terug te keren, ook al wordt de weg daartoe gebaand. Men is langzamerhand zó gewend geraakt aan die toestand in die evangelisatie, dat men het maar liever houdt, zoals 't is.

Er zijn evangelisaties, die al tientallen jaren hebben bestaan. Het opgroeiend geslacht heeft in die evangelisatie nooit de heilige sacramenten zien bedienen.

Lezers, gelooft mij, dat wreekt zich op de duur ! Er is nog een ander gevaar. Eerst was men in zulk een evangelisatie nog tevreden met een preek van een doorsnee Gereformeerde Bonder, Langzamerhand worden echter de bakens verzet. Men wordt hoe langer hoe kieskeuriger. Zo zijn er groepen, waar slechts enkele predikanten uit onze Hervormde Kerk nog gewild zijn. De andere deugen niet meer. Het zijn gelukkig maar enkele predikanten, die in die hoek verzeild zijn geraakt.

Maar oefenaars en onbevoegde godsdienstonderwijzers van dat genre zijn er genoeg. Telkens vindt zulk een evangelisatiebestuur dan weer iemand van wie ze zeggen : , , 0, dat mannetje had je eens moeten horen !"

Zo komt men tenslotte bij de Oud- Gereformeerde oefenaars terecht.

Dat is echter geen bediening des Woords meer. Als ge zulke preken legt naast die van Calvijn en onze Oude Schrijvers, dan bemerkt ge het grote verschil.

Nu zullen er misschien lezers zijn die menen, dat ik het te erg maak.

Laat ik u dan één concreet voorbeeld noemen. Ik denk aan de vrijzinnige gemeente Lekkerkerk in de provincie Zuid-Holland. Daar is men de weg opgegaan, die ik u boven beschreven heb. In de statuten van die vereniging, die daar evangeliseert, staat duidelijk omschreven, dat de leden Ned. Hervormd moeten zijn.

Feit is het echter, dat de Oud-Gereformeerden al lang de bestuurszetels hebben bezet. Nu komt er van alles. Nog een enkele Hervormde en voorts uit allerlei malcontente groepen.

De Hervormden, die nog zijn overgebleven, zien met lede ogen dat het verkeerd gaat. Dat wordt natuurlijk, indien de Heere het niet verhoedt, op de duur weer een scheurkerkje.

Zie, lezers, die weg moeten we niet op ! Onze mensen, die voor deze dingen nog een open oog hebben, moeten de wacht houden, dat het in hun groep of in hun evangelisatie óok niet die kant opgaat. Die deze weg dan toch op willen, doen helaas maar beter zich onmiddellijk af te scheiden. Anders nemen ze nog een hele groep mee.

Ik achtte het nodig, om met het oog op het geval Lekkerkerk nog weer eens te waarschuwen, dat de ogen open zullen blijven voor dergelijke gevaren.

Dat is afbraak van de kerk !

En ook diegenen, die menen dat er maar drie predikanten in de Ned. Hervormde Kerk zijn die de waarheid brengen, moeten wèl bedenken, dat in die weg gezond kerkelijk leven totaal on­mogelijk is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen