De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

4 minuten leestijd

.Bijna meer nog dan de vrouw in het ambt, heeft de minderhedenkwestie de harten in iberoering gebracht. Wel is ze wat op de achtergrond gebleven en waarschijnlijk is de bewogenheid voornamelijk en mogelijk zelfs alleen daar groot geweest, waar gemeenten en kerkeraden er rechtstreeks bij betrokken waren. Misschien ook zijn de consequenties van deze voorstellen maar nauwelijks doorzien. Maar wie ze doorzagen, heibben er voor gehuiverd als voor een der ergste dingen, die ooit de kerk kunnen treffen. Immers bij aanvaarding ervan zal het lichaam der kerk in veel van haar gemeenten uiteengescheurd worden, de zonde der verdeeldheid wettelijk worden gesanctioneerd en de eenheid, die mede het wezen der kerk uitmaakt, een fictie zijn geworden. Waarschijnlijk voorgoed ! Want waar van hogerhand wordt ingegrepen in de rechten der kerkeraden, en nevenbedieningen worden ingesteld, die als noodvoorzieningen worden aangeduid, daar kan in de gemeenten de verbittering alleen maar groeien en wordt elk ,,gesprek", ook en juist waar het dan reglementair wordt voorgeschreven, volkomen onmogelijk gemaakt. Minderheden zullen dan kerk gaan spelen in de kerk met al de verwatenheid en geborneerdheid aan gesepareerde groepen eigen, die in hun isolement steeds verstarren zullen, de gemeente zal door de wonde die in haar lichaam gereten wordt, bloeden en verbloeden en nooit meer zal de scheur door haar getrokken, worden hersteld. Hoe ooit een synode, die voor het heil der kerk te waken heeft, op de gedachte van een dergelijke noodlotsmaatregel, die de eenheid der kerk door Gods Verbond geëist, aantast tot in haar hart, heeft kunnen komen, is voor velen een raadsel, tenzij het enkel haar streven is de middenorthodoxe minderheden in andere georiënteerde gemeenten de hand boven het hoofd te houden en te steunen in hun onwettig drijven tegenover de wettig geroepen kerkeraden. Dat bezorgdheid voor hen, die van de kerk dreigen te vervreemden, tot deze maatregel drijft, zoals in de toelichting gezegd wordt, mag dan waar zijn, maar mede door deze argumentatie lijkt zo bedenkelijk veel op de oprichting der gouden kalveren te Dan en Berseba, door Jerobeam, de zoon van Nebat, in oud-Israël. En daar was het zó, dat de scheuring reeds een feit geworden was. Hier wordt ze door de noodvoorzieningen bewerkstelligd en wettelijk doorgevoerd — een procédé dat in de geschiedenis der kerk wel geheel zonder antecedent zal zijn en het hart van hen, die haar in waarheid liefhebben, met grote droefheid moet vervullen. En met grote bezorgdheid tevens ! Want als nu reeds de synode aan de hogere besturen macht verleent om in te grijpen in de rechten van de kerkeraden, en dit geheel onwettig, want geen provinciaal bestuur heeft daartoe de bevoegdheid —- en als ze nu reeds op deze wijze, leertucht gaat oefenen, eveneens geheel tegen de besluiten in, want de 10 overgangsjaren na het invoeren van de kerkorde zijn nog niet verstreken — wat zal het dan straks zijn, als ze wel wettig de belijdenis naar haar interpretaties gaat handhaven ? Dan staat het er donker, zéér donker voor voor die gemeenten die naar haar modaliteit tot de minderheid in de kerk behoren. Want dat de synode daarvoor dezelfde barmhartige bezorgdheid aan de dag zal leggen als voor de middenorthodoxe minderheden in bepaalde gemeenten, daarvoor bestaat zeer weinig verwachting. En dan zullen zeker zij, die naar de eis der Schrift begeren te leven, 't het moeilijkst krijgen. Nochtans wanhopen wij niet en zullen, waar we, deze voorstellen met alle bewogenheid afwijzen als onschriftuurlijk, onkerkrechtelijk en monstrueus, ook niet begeren te vervallen tot eenzelfde heilloze politiek, maar, steeds meer in een hoek gedrongen en met diepe smart ziende op het voortgaand verval der kerk, hopen en wachten op haar eindelijk herstel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 juni 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 juni 1955

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's