Kroniek

Christelijke levensstijl. — Daar weten we, nu het Herderlijk Schrijven ons van voorlichting heeft gediend, alles van. We doen het maar zoals we het 't beste kunnen. Antithese en synthese, het is allemaal evengoed. We zijn volwassen mensen in de 20e eeuw. Bovendien zijn we tot vrijheid geroepen. Het juk is van ons weggenomen en we zijn geen slaven meer. „Wij geloven niet in de traditie, maar in de levende Heer".

Ondertussen blijken er nog altijd mensen te zijn, die met de traditie nog niet helemaal kunnen afrekenen. Ds. Buskes — en dat het nu uitgerekend hij moet zijn ! — komt er althans niet van los. In , , De Hervormde Kerk" schrijft hij er dingen over waar je van opkijkt. Hij bespreekt het boek van professor Schippers , , De Gereformeerde Zede". Prof. Schippers is Gereformeerd. Ds. Buskes niet meer. Hij zegt wel eens niet zulke vriendelijke dingen over gereformeerden. Maar nu is hij het opmerkelijk eens met de gedachtengang van deze gereformeerde professor op het punt van christelijke traditie en levensstijl. Hij praat met hem mee en denijt met hem mee, schrijft hij zelf. Het bloed kruipt soms waar het niet gaan kan. Wat zegt u b.v. van het volgende ?

, , Als het om de zede en de levensstijl gaat, komen wij met de traditie in aanraking. Daar willen wij echter liever niet mee te maken hebben. Nog niet zolang geleden heeft een collega in dit weekblad gezegd, het vanzelfsprekend te vinden, dat de kerk de jeugd gelegenheid tot dansen geeft. Hij erkende, dat de traditie van de kerk een heel andere is, maar hij stelde het alternatief : geloven wij in de traditie of geloven wij in de levende Heer? Wie 't niet zo vanzelfsprekend vindt, dat de kerk de jeugd gelegenheid tot dansen geeft, staat bij zo'n alternatief voor schut " , , Ik noem dit een waarheid als een koe. Er zijn vele van zulke waarheden als koeien. Het gaat niet om het dogma en om de belijdenis, maar om het geloof des harten! Het gaat niet om de leer, maar om het leven! Het gaat niet om de kerk, maar om het Evangelie!

Maar als deze waarheden als koeien dienst moeten doen om het dogma, de belijdenis, de leer, de kerk, de traditie en de levensstijl aan kant te zetten, zijn deze koeien nóg magerder dan de zeven koeien, die Jozef in zijn Egyptische droom zag. Vergist u zich hier soms 'n beetje dominee? (Kr. schr.). Met zulke magere koeien komt geen boer op de markt. Maar wij. Hervormden (is dit , , wij Hervormden" eigenlijk wel hervormde stijl, dominee, of praat en denkt u ook hier weer met de professor mee in. de stijl, die eenmaal de eerste was? Kr. schr.) wij, Hervormden, zijn wat trots op dit stamboekvee. Wij drijven er op de kerkelijke markt koehandel mee, maar het is geen reëele handel

Natuurlijk gaat het om de levende Heer. Maar juist daarom gaat het ook om het dogma, de belijdenis, de leer, de kerk, de traditie en de levensstijl. Met die leuze , , 't gaat om de levende Heer" zijn wij bezig het leven tot op de botten, uit te hollen "

, , Het gaat in het kerkelijke leven om het geloof in de levende Heer. Maar wij moeten leven en als wij geen levensstijl hebben, leven wij stijlloos. Daarom kunnen wij niet met dat vrome slagwoord volstaan. Als wij bijbels willen leven, zullen wij in ons kerkelijk woordenboek de woorden weg en wandel weer moeten opnemen, woorden, die een realiteit aanduiden, die de christelijke zedenvorming op gang heeft gebracht. Wij moeten leven en wij moeten samen leven. Het Woord van God is geen bliksemstraal, maar een lamp voor onze voet en een licht op ons pad. Gods geboden worden ons als Zijn woorden meegegeven op de levensweg".

, , Tot de Gereformeerde zeden behoorde in mijn jeugd de trits : niet dansen, niet kaarten, niet naar de schouwburg. Kaarten en dansen doe ik nog altijd niet, maar ik ga wel zo nu en dan naar de schouwburg en ik ontmoet er Gereformeerde dominees en professoren van de Vrije Universiteit, bij een galavoorstelling zelfs in avondtoilet. Ik zou de kaartspelen niet graag betalen, die in Gereformeerde gezinnen vanwege het veelvuldig gebruik niet minder beduimeld zijn dan de bijbel. En ik zou de Gereformeerde jongens en meisjes, die dansen, niet graag de kost geven. Maar het is fout, als wij alleen zeggen: het gaat om het geloof in de levende Heer, en dus is het vanzelfsprekend, dat de kerk de jeugd de gelegenheid geeft om te dansen, te kaarten, naar de schouwburg te gaan. In ons leven als christenen spreekt niets vanzelf".

Enzovoorts ! De plaatsruimte laat niet toe meer over te nemen, maar er worden nog verstandige dingen gezegd, waar we deze dooribraakdominée dankbaar voor kunnen zijn.

Nog eens christelijke levensstijl. — Onder het opschrift „Merkwaardig...!" meldt „Woord en Dienst" : „En in Den Haag is op 29 April blijkens een bericht in de dagbladen de „Eerste Christelijke Dansvereniging" opgericht, tot 't voorlopig bestuur waarvan twee , , gezaghebbende personen uit het Haags Hervormd en Gereformeerd kerkelijk leven" zijn gevraagd als adviseur. Op het ogenblik zijn daaromtrent nog besprekingen met de kerkelijke instanties gaande, maar op 14 Mei werd de eerste dansavond gehouden in , , The New Corner" "

Hier geen doorbraak, maar zuivere antithese. Kerk en wereld gescheiden. Het zaad der kerk vermenge zich niet met de wereld, maar danse gescheiden. Om alzo de erve des Verbonds rein te bewaren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen