RECLAME

Nee, ik denk niet dat u die advertentie gelezen hebt. Ze stond in een plaatselijk blad in één onzer grote steden, 't Ging over een niet al te lang geleden geopende Herv. School, die een oproep plaatste voor inschrijving van leerlingen. Heel normaal. Gelijk 't ook nog heel gewoon is, dat op deze school opgeleid wordt voor H. B. S., Lyceum, Gymnasium enz. Dat is toch nog altijd de reclame van de Lagere School, als haar leerlingen uit het 6e leerjaar met succes het toelatingsexamen doen voor Middelbaar- of Voorbereidend Hoger- Onderwijs. Maar dat moeten de ouders dan ook weten, opdat in hun ogen bepaald deze onderwijsinrichting zal uitgaan boven andere van haar soort, of er tenminste mee gelijk zal staan.

Dit was dan ook niet wat me 't meest trof, maar er stond nóg iets in deze advertentie, wat beoogde deze school een bijzonder aspect te verlenen. Ook na schooltijd zal men de kinderen niet loslaten, maar ook dan zullen ze nog de goede zorgen ondervinden. In sport en spel en voetwandelingen en fietstochten zal het onderwijzend personeel zich met hen bezighouden, terwijl ook weekendtochten in het vooruitzicht worden gesteld.

Nu denk ik wel niet — hoewel de advertentie daaromtrent geen uitsluitsel geeft — dat dit na elke schooldag zal gebeuren en evenmin, dat elk weekeind daarvoor in aanmerking zal komen. Maar deze school doet 't dan toch maar. En ze maakt er reclame mee. En zal er nog wel leerlingen mee trekken óok. Daar twijfel ik niet aan.

Als de dingen, waar 't eigenlijk om gaat, maar niet op 't tweede of derde plan komen en de school in haar eigenlijke karakter als school op de achtergrond raakt. Ook al is dat de bedoeling niet.

Als u de oproepingen voor leerkrach­ten aan de scholen doorleest, komt u ook nogal wat reclame tegen.

Als er ergens een vacature is, plaatst men een advertentie om een onderwijzer of onderwijzeres. En dan komt u er nog héél wat tegen, die in de gewone trant zijn opgesteld, met vermelding van de aard van de sdhool, de vereiste bevoegdheden, de kerkelijke richting en dergelijke.

Dat is echter blijkbaar in vele gevallen niet meer voldoende. Men gaat reclame maken voor de plaats, waar de school gelegen is. Rijk aan natuurschoon, sterk groeiende gemeente, sterk groeiende forensengemeente (dat is nog weer wat anders, dan, heb je ander publiek). Je wordt dus niet zo gauw boventallig. Alsof men echter bang is dat de meester of de juffrouw zich in de gemeente niet helemaal thuis zal gevoelen of misschien voor verdere studie aan de mooie omstreken niet genoeg zal hebben, vermeldt men dan: gunstig gelegen, 25 km. van R., goede busverbindingen met half uur of uurdiensten, mooie treinverbindingen (elk uur stopt er een trein naar X en naar Z), of als u op de fiets is aangewezen, dan hebben we rijwielvergoeding voor u beschikbaar.

Terwijl weer een andere annonce aan eventuele gegadigden ter animering meedeelt, dat de school midden in het dorp ligt en dus gemakkelijk te bereiken is!

Zijn we dan al zó ver gekomen, dat onze leerkrachten de school niet meer kunnen vinden, als ze niet midden in het dorp ligt, of dat ze tegen een paar minuten lopen of fietsen opzien? Dat geloof ik niet, en dat is toch niet zo, Maar je weet nooit, een zwakkere broeder of zuster?

Gelukkig zijn de plaatsen, die nog wat anders kunnen aanbieden. En die zijn er. Lees maar, zwart op wit. Hier is een gemeente, die u vertelt, dat plannen voor een nieuwe school in voorbereiding zijn. Elders zijn deze al in vergevorderde staat van voorbereiding. Op een andere plaats biedt men u een nieuwe school aan, kant en klaar, 5 lokalen en nog een apart lokaal (ook nieuw!) voor handenarbeid. Nog weer elders wordt dit jaar een nieuwe zeer moderne school geopend. (Dit woord modern moet u niet opvatten in theologische zin !) Terwijl op een ander dorp leerkrachten worden gevraagd voor een. nieuwe moderne halschool.

Of ook, dat de tot solliciteren geneigde meester of juffrouw wordt voorgehouden, dat ze daar zal kunnen werken met moderne leermiddelen. Een grote aantrekkingskracht kan uitgeoefend worden door de advertentie, die spreekt van kleine klassen. Wie zou daar niét naar verlangen?

Wat salariëring betreft, kan men weinig reclame maken, die is wettelijk vastgelegd. Alleen de rijwielvergoeding zou er onder gerangschikt kunnen worden.

Behalve dat is er echter ook nog wel wat anders mogelijk. Zo vond ik nog een advertentie, waarin sprake was van vergoeding voor toezicht op huiswerk en een andere, die de te benoemen leerkracht in uitzicht stelde, dat hij zeer waarschijnlijk ook organist zou kunnen, worden in de Hervormde kerk en daarmee derhalve enkele penningen extra zou kunnen verdienen.

Tenslotte een paar opmerkingen :

1. Dat men toch nooit vergete, hoe belangrijk ook de uiterlijke situatie kan zijn, het in de eerste plaats gaat om het kind, waar dan ook in ons vaderland.

2. Dat niemand zich door al deze reclame zal laten overhalen om werk, dat hem of haar lief is, alleen om uiterlijke omstandigheden te verlaten.

3. Ik hoop dat ook op plaatsen met weinig of geen natuurschoon, met niet zulke mooie bus- of treinverbindingen, met geen nieuwe, moderne, gewone scholen of halscholen, het zegenrijke werk onder de kinderen van ons volk van onderwijs' en opvoeding kan voortgaan. Dit is in het afgelegen gehucht even hard nodig en mogelijk als in de wereldstad. Evengoed nodig en mogelijk in het eenvoudige dorpschooltje als de moderne halschool!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen