DIE POOLSE JONGEN

DOOR JAC. OVEREEM

— Ja, wat dacht je. Wij zijn bezet gebied. Stalin deelt hier de lakens uit. De boerderijen van Kuchikas en Wilafski, je weet nog wel, die grote boeren, zijn ook al bij elkaar gevoegd.

Clauda zuchtte. Het was hier hetzelfde als in Tobolsk. De Russische adelaar begon zijn wieken breed uit te «laan.

Vader Broga zag de teleurstelling in Clauda's ogen.

— Clauda, zei hij, je blijft rustig bij ons. Wij zullen hopen dat men ons hier niet lastig valt. Tot nu toe mogen we niet klagen.

Er zat voor Clauda niets anders op. Trouwens, wat moest ze beginnen, al kon zij al haar huisje intrekken ?

—• Vader Broga, zei ze, met allebei mijn handen neem ik uw voorstel aan. Ik hoop dan uw huishouding te ver­zorgen. — Michel, zei vader Broga, wij gaan het vrachtje hooi lossen. Dan kan Clauda zich gaan verfrissen en verder wat uitrusten. Is Mika niet erg moe van de dagenlange tocht? Clauda zag vader Broga dankbaar aan. De oude baas begreep zo goed, waar zij naar zat te verlangen. Zich eens heerlijk wassen en de vermoeide ledematen eens uitstrekken. En dat alles in een vertrouwde omgeving. Met een droom uit de kinderjaren verzinken in een diepe rust.

— Vader Broga, ik neem ook dit voorstel dankbaar aan. Ik - ben inderdaad erg •moe.

De mannen stonden beide op en vertrokken.

Ga maar naar je Moeder, dan zal ze je eensi lekker wassen, Mika, zei Michel, toen buiten de jongens hem tegen het lijf liepen.

Mika holde naar binnen.

— Ja, Moe, wassen en dan een dutje doen, zei hij.

Hij trok zijn boezeroentje uit en pakte bij de pomp 'n stuk groene zeep.

Geen vijf minuten later lagen Mika en z'n Moeder samen in het grote logeerbed. Wat was het een zacht bed! Nu pas, voelde Clauda hoe moe ze was.

Haar benen schenen wel van lood.

Even mijmerde ze over haar illusies en de werkelijkheid van Joegvallee.

Polen was bezet gebied van Rusland.

Ze was van deze werkelijkheid geschrokken. Er was een wolk gekomen voor de heldere zon, die zo heerlijk op de 'blijde reis geschenen had. Ze lag met gesloten ogen. 't Meisje was weer aan het werk in de keuken.

Clauda hoorde haar jongen zwaar ademhalen, Dat stemde haar blij.

Even daarna siiep ze ook zelf.

Die avond was Clauda van aanzien helemaal veranderd. Ze had haar normale kleur weer terug gekregen. De rimpels op haar voorhoofd waren weg en heur haar had ze weer opgemaakt, zoals ze dat vroeger altijd gewend was.

No. 30 (Wordt vervolgd).

De heren E. F. Vergunst en J. den Hoed, met ingang van 19 Sept. j.l. : Theol. Seminarie der Herv. Kerk, Eijkmanhuis, Driebergen, telef. K 3438—3478.

Geachte Lezers ! De heer Lieffering won een nieuwe lezer in Den Haag. Bij de aanwinst van één nieuwe lezer is het gebleven. Ik hoop dat we er volgende maal meer hebben.

Met heilbede. De Secretaris,

J. J. Timmer.

CONTRIBUANTEN : Gene.

BOEKEN: Gene.

GIFTEN BOEKENFONDS : Gene.

NIEUWE LEDEN : Slechts enkele.

FONDS ƒ 1000.—: Niets. Mag dit zo blijven ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen