In liefdes licht

III.

En, bij die vraag zeeg in 't ontrust gemoed

 Gods vrede neer, gelijk de koele dauw

op zonverzengde landen ;

en uit 't blauw der hoge heemlen daalde een liefdegroet

der eeuwige Ontferming, naamloos-teer.

En 'k voelde mij verzinken in een zee van zaligheid

't Was goed, al wat God deê,

zo 't maar mocht dienen tot Zijn lof en eer.

Toen liet de Heer' de donkre weg mij zien

in liefde's heerlijk licht

Een gouden spoor liep stralend al mijn levensdagen door,

En diepe schaamte deed mijn aanaicht blozen. Had niet Zijn eeuwge liefde mij verkozen ?

Als mist voor zon moest alle twijfel vliên.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen