’t Is al vergeefs...

II.

GIJ weet, dat 't mij aan tegenreên ont-breekt

want luttel zijn de waarlijk-zaalge stonden.

De stage rust — ik heb ze niet gevonden,

en lang-verzaakte wereldlust zich wreekt...

Ik dacht vol moed van tree tot tree te stijgen

de hoge berg der heiligmaking op

. — 'k Zie verder mij dan ooit nu van de top

en volg de lust om machtloos neer te zijgen,

't Is al vergeefs, wat 'k immer heb gepoogd ;

lang heb ik mij met zelfbedrog gevoed,

mij vleiend met een schone, valse waan. I

in stee van God heb ik mijzelf verhoogd

En zwaar wordt zonde reeds op aard geboet,

„Erbarming, Heer', — voor U kan 'k niet bestaan !"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen