DIE POOLSE JONGEN

DOOR JAC. OVEREEM

Als je nu stalmest op het land bracht, natuurlijk, dat was mest, dat moest bij gunstig weer wel helpen ; maar zulk wit korrelig meel. Hij wilde het deze zomer eens nakijken.

Vader Broga bleef fit. Heel wat werk wist hij nog te verzetten. En gelukkig werd hij door de bezettende macht met rust gelaten. Misschien had men anders z'n bedrijfje al wel ingedeeld bij een kolchoz.

Zijn wandeling in de avond naar Clauda Towkiewis was al jaren niet meer nodig.

Clauda was bij hem in huis. Clauda was de vrouw van Michel. Een werkelijkheid die hij nooit had kunnen dromen. Hij zag er een goddelijke bestiering in. Jozeph Tomkiewis had zijn vrouw in de steek gelaten. Het is te begrijpen dat hij om politieke redenen niet meer naar Polen kwam, maar het was dan maar een feit dat hij Clauda missen kon. En hij had haar graag voor de jongen, Michel. Zij was nu zijn aangetrouwde dochter. Zijn kind!

Nog ziet hij zich bij haar, onder de lindeboom, toen ze de wacht hield bij de wieg van Mika.

Hij had haar toen opmerkzaam gemaakt op de intelligentie van het kind. En het was nu zó, dat hij al meer in zijn geloof bevestigd werd. Het was een gewiekste knaap. Op school was hij ze allemaal de baas. De meester had al gezegd dat hij hem niet meer leren kon.

En tegenwoordig was het z'n hobby, de wereldkaart te bestuderen. Hij kende letterlijk alls rivieren, dorpen en steden in heel Europa.

Urenlang zat hij met het grootste ge­noegen de beschrijving van landen en volken na te pluizen.

Hij was op de straten van Tokio net zo thuis, als de eerste de beste Japanner.

Clauda had al lang begrepen wat de jongen wilde. Hij moest z'n eigen, echte vader zien en bij hem zijn. Nu, dat vond zij uitstekend. In haar hart hoopte Clauda dat het hem nog eens gelukken mocht. Weliswaar, had Jozeph Tomkiewis nooit meer naar haar omgezien na zoveel jaren. Maar wat moet een vurige partriot en enthousiaste Pool die sterk anti-communistische neigingen heeft, zich wagen in het hol van de leeuw. Ze zouden hem spoedig te pakken hebben.

Maar Mika mocht gaan. Zij zou hem niet tegen houden. Ze bewonderde hem veeleer. Dikwijls praatte hij er met haar over.

Zij was evenwel zo verstandig, hem ook op de gevaren te wijzen. Dan kon hij zich daar een beetje op instellen.

Daar was dan b.v. het ijzeren gordijn. Hij moest er in ieder geval achter zien te komen, hoe dat het er zo ongeveer uitzag. Welke hindernissen daar genomen moesten worden. Ja, het waren er velen.

De kleine Pedro, die flink groeide, zat natuurlijk vaak bij opa Broga op schoot. Het kind was de stamhouder van het geslacht Broga.

Het had een lieve moeder, een trouwe vader en een beminnelijke grootvader. Daarbij een paar halfbroers die de grootste aandacht aan hem besteedden.

Zo wisselden de seizoenen. De ruwe herfst volgde gewis op de zachte zomer, de harde, lange winter ging aan de schuchtere, liefelijke lente vooraf.

De dag brak aan dat Mika Tomkiewis zijn eerste schreden richtte naar de grote stad. Hij wilde nog niet direct doorstoten naar het ijzeren gordijn, maar Breslau zien.

Breslau, die grote stad, enkele tientallen kilometers van Joegvallei.

IX.

Wat Mika in Breslau overkwam.

Mika was enkele weken geleden dertien jaar geworden, 's Avonds hadden ze chocola gedronken en van vader Michel had hij een mooie dolk in étui gekregen.

—Daar kon hij een wild varken mee kelen, had deze gezegd. Nu ja, wat hij er mee doen zou, was van later zorg. Hij vond het wel een goed idee.

Als Michel Broga met andere boeren over Mika sprak, vertelde hij er meestal maar bij, dat het jong naar Amerika wilde. Engeland verzweeg hij maar en Jozeph Tomkiewis nog meer.

De boeren letten daarom op Mika en polsten hem wel eens, hoever of het nu eigenlijk stond met z'n reis naar Amerika.

No. 33 (Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen