De Synode vergaderde

Nog nooit had ik een vergadering van de Synode in haar geheel meegemaakt. Zo'n zitting van de hoogste vergadering der kerk, waar de belangrijkste dingen worden afgedaan, heeft bepaald iets indrukwekkends. Dat was zeker nu het geval, nu een vijftal zittingen gewijd was aan de behandeling van de quaestie over het al of niet toelaten van de vrouw in het ambt.

De uit elke Classis gezonden adviseur maakte, dat het aantal leden ongeveer verdubbeld werd. Dan waren er de adviseurs uit de Raad voor Kerk en Theologie, de adviserende kerkelijke hoogleraren, enz.

Onder de bekwame leiding van ds. H. J. F. Wesseldijk werd er heel hard gewerkt. Het moderamen vergaderde zelfs tot 's nachts half twee. Wie dat zo eens van nabij ziet, krijgt wel achting voor het moderamen van de Synode. Daar wordt gewerkt. Daar worden geen vijf minuten verspeeld en men gaat intens op de dingen in.

Dei spanning ter vergadering was groot, om het agendapunt, dat al tijden lang de aandacht van velen had bezig gehouden. Ge hebt het in de kranten kunnen lezen, dat de voorstellen ter Synode verworpen zijn, op voorslag van het moderamen. Men heeft besloten de voorgestelde wijzigingen niet vast te stellen en men heeft tegelijk besloten een nieuwe commissie in te stellen, om deze materie opnieuw en grondiger te bestuderen, om dan tegen 1 Jan. 1957 met nieuwe voorstellen te komen.

Het behoeft geen betoog, dat wij zeer dankbaar waren voor dit uitstel. Wij waren zeer ongerust, dat deze voorstellen aangenomen zouden worden, omdat wij meenden dat dit niet naar Gods Woord zou zijn en verwarring in het kerkelijk leven zou brengen. Van onze zijde werd tegen de voorstellen gepleit, bijzonder door ouderling Mulchhuyse, van Waarder, ds. Okken van Piershil en dr. H. Schroten van Charlois. Vooral de laatste heeft zich wel bijzonder en met talent in de strijd der meningen geworpen, zodat hij van verschillende zijden werd aangevallen. Aan de andere zijde werd eveneens met een beroep op Gods Woord, vanuit centrale gedachten der Schrift, gepleit voor openstelling. Men had daar vele en bekwame sprekers. 'k Heb de indruk gekregen, dat wij naarstig zullen moeten gaan studeren op hun ideën, willen wij tegen de volgende behandeling beslagen ten ijs komen. Wij zullen dan niet klaar komen met het kennen van eigen standpunt. En wij zullen dan niet toe kunnen met het simpel uitbrengen van eigen stem. Veel zou over de discussie en over de beide standpunten te zeggen zijn, maar ik wil dit nu niet doen.

Wij zijn blij, dat dit voorshands is afgestemd.

Belangrijk was de meerderheid, die eigenlijk vóór toelating was. En nog groter was het aantal voorstanders bij de adviseurs. Toch heeft men de voorstellen met een belangrijke meerderheid afgestemd. Twee redenen hebben daartoe geleid, n.l. de meerderheid van de Classes, die ongunstig hadden geconsidereerd, en het feit, dat men aan de gevoelens van de tegenstanders niet wilde voorbijgaan. De eerste reden zal wel 't zwaarst gewogen hebben. Wij kunnen hier wat uit leren. Dit n.l., dat de Classicale Vergaderingen als grondvergaderingen van de kerk hun kracht bewijzen. Feitelijk hebben zij de doorslag gegeven. Èn elke stem van elke predikant en van elke afgevaardigde in de Classis heeft mee gewogen. Men behoeft dus niet te vragen, hoe belangrijk het is, dat niemand de vergadering verzuimt en dat men bij ontstentenis zijn secundus stuurt. En tevens is gebleken hoe belangrijk het is, dat men van tevoren de stof voor de Classicale Vergadering behoorlijk doorneemt, zodat men mee kan praten en zodat men weet, hoe men stemmen moet. Men moet niet vergeten, dat het totaal aantal tegenstemmers in de Classes maar 180 groter was, dan dat der voorstemmers. Dit kan over een paar jaar anders zijn, omdat nu velen ter Classicale Vergadering tegen gestemd hebben, die er niet principieel, tegen waren, zuiver om practische redenen of omdat zij nog niet goed wisten hoe zij er mee aan moesten. Het is dus wel duidelijk dat de consideraties van de Classes in de Synodevergaderingen, hun werk doen en dat elke stem mee telt. Wij moeten uit onze Classes halen, , wat er te halen is.

Het tweede verdient evenzeer vermelding. De Synode had de voorstellen gemakkelijk kunnen aannemen. Mem heeft met de tegenstanders gerekend, dat zijn ; hoofdzakelijk de Gereformeerde Bond, enkele Confessionelen en enkele sacramentstheologen. Deze groep enerzijds en de groep van de voorstanders anderzijds, tekenden zich in de discussies scherp af. Maar er wordt naar onze afgevaardigden geluisterd en men wil blijkbaar zonder ons niet varen. Wij hebben wel eens de gedachte, dat het anders is, en wij voelen ons nogal eens vreemd in eigen kerk, maar God gunt ons daar nog altijd een plaats.

Hem zijn wij bovenal dankbaar, dat Hij de toelating van de vrouw tot deambten, die ons het zijn in onze kerk. wel zeer bemoeilijkt zou hebben, vooralsnog heeft afgewend. Dit was voor onsmeer dan een kerkordelijke quaestie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen