DIE POOLSE JONGEN
Feuilleton
DOOR JAC. OVEREEM
Weer, gelijk in het begin, kwam er een golf opstand in hem aanrollen. Het bleef hem steken in de keel.
Hij moest er uit! !
Het was niet om uit te houden !
Daar stond zijn brood met het bruine bekertje op het schopje bij de deur.
Hij had gelukkig geslapen, toen het gebracht werd. De misselijke tronie had hij niet behoeven te zien. '
Alleen om de honger te stillen, pakte hij het brood en om de dorst te lessen nam hij 't bekertje van het plankje.
Hij zette 't naast zich neer.
Een goede gedachte vervulde hem op eens geheel. Dit brood was niet van zijn vijanden, het was van God.
Enige ogenblikken staarde hij naar de betonnen vloer. Daar had hij nog helemaal niet aan gedacht. Dit brood ontving hij van de Heere, van Hem, Die het koren doet rijpen én de aar en alles onderhoudt. Hij moest er wel om denken dat zijn vijanden zo vriendelijk voor hem niet waren om hem dit brood aan te reiken.
Mika zat ontroerd naar het licht te kijken. Er was in enkele seconden heel veel veranderd.
Een diepe dankbaarheid daalde in zijn hart. Toen nam hij het brood, legde het op z'n knieën, vouwde zijn handen er over en dankte de Heere uit het diepst van zijn wezen.
Hij at het brood en het smaakte als koek. Het was niet van zijn vijanden, maar van God.
En toen hij klaar was, gebeurde er iets waar hij niet op gerekend had.
De celdeur ging open anders dan gewoon. Hij werd open gegooid.
— Kom er uit, knaap. Je bent vrij !
Een ogenblik was Mika in de war. Toen sprong hij op. Greep hét snijwerk achter de brits vandaan en stapte de cel uit.
— Wat heb je daar ?
— Dat is een aandenken voor mijn moeder, zei hij eerlijk.
— Stop 't onder je boezeroen!!
— Ik ben er al mee bezig, meneer, zei Mika vlug.
Voor enkele formaliteiten moest Mika nog even mee naar het kantoortje.
Toen de cipier hem naar de uitgang bracht zei hij : — Het is jammer voor je, maar de fiets heeft de politie meegenomen.
Mika stond even te kijken. Hij bedwong zich om geen lelijke woorden te zeggen. Hij was nog zo dicht bij de gevangenis.
— Meneer, ik wil u groeten.
De vrijheid golfde hem tegemoet, het was of ze hem omarmde.
Mika holde het benauwde straatje uit. Het scheen hem, als liep hij uit een onderaardse gang, het volle leven tegemoet.
Het was een glanzende zomermorgen, vol vogeltjesgesjilp.
De klok van de oude stadstoren sloeg juist tien slagen.
Zoveel aandacht als Mika in het eerst besteed had, aan de schoonheid van parken en oude huizen, zoveel haast had hij nu om de stad uit te komen.
Als hij een politie-agent zag en die zag hij er nog verscheidene, begon z'n hart sneller te kloppen.
Het was dan ook een hele geruststelling, toen hij goed en wel op de grote weg was, die hem voerde in oostelijke richting.
Hij had zijn vrijheid weerom ! Als hij daar goed over nadacht, kon hij wel huppelen. Het was meer dan twintig fietsen waard, hoewel hij z'n karretje bizonder miste.
Zo liep hij al maar verder. Als het niet tegen viel zou hij nog wel een chauffeur aantreffen, die hem een eind mee wilde nemen.
Hij was vol goede moed.
Toen hij een heel eind gelopen had ontdekte hij in de verte een stilstaande auto aan de kant van de weg.
Hij liep nu een stapje harder. Men kon nooit weten, dat kon wel iets voor hem zijn.
Het laatste eindje ging hij in een sukkeldrafje. Het snijwerk onder zijn boezeroentje schokte op en neer. Dat was een kostbaar vrachtje, maar nu was de stilstaande auto van meer belang.
Maar wat was dat ?
Draven joh.... draven....
De auto begon te lopen en schoot toen ineens pijlsnel de weg op. In een stofwolk verdween hij. Mika was meteen aan het eind van z'n adem. Hij wou dat hij de auto nooit gezien had. Dat was een tegenvaller !
Maar ondertussen had hij de stad al weer een heel eind achter zich, dat was weer een mooi ding.
No. 40
(Wordt vervolgd).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 december 1955
De Waarheidsvriend | 6 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 december 1955
De Waarheidsvriend | 6 Pagina's