DIE POOLSE JONGEN

DOOR JAC. OVEREEM

Bij Mika lag het besluit vast genoeg, maar hij had wat gedraald de laatste tijd.

Het was dan zover.

— Ik verkoop mijn konijnen, dan heb ik meteen weer iets geld er bij.

Clauda zei nog niets.

— Dus je bent vast besloten. Ik zeg niet dat je van mij niet mag. Maar ik had nu toch wel gehoopt, dat je er van af had gezien.

— We hebben er al zoveel over gepraat. U weet wel, waarom ik gaan wil, moeder.

— Ja, dat weet ik, en dat respecteer ik ook.

Weer zocht moeder Clauda een oude tas op en weer vulde ze deze met brood, net als voor drie weken.

Mika had z'n beste kleren aangetrokken. Een paar stevige schoenen, zo pas van de schoenmaker gehaald, had hij aangedaan. Nu was hij weer klaar voor de reis.

Zijn moeder, vader Broga en Jolchi brachten hem naar het wegje!

— Goede reis en kom veilig over, m'n jongen, zei Clauda.

—God weet, of wij elkaar ooit zullen weerzien.

Vader Broga gaf hem ook z'n beste wensen mee en Jolchi bracht hem een eindje weg.

In de koewei was Michel bezig een heining te repareren.

Samen liepen de jongens naar hem toe.

— Nou vader, zei Mika, ik ben weer zover. Ik hoop dat ik er komen zal.

— Ik help 't je hopen, Mika. Maar je weet hier is werk genoeg. Als het niet bevalt, kom je maar vlug naar huis.

Michel gaf de jongen de hand.

— Ik hoop ze over te brengen. Jolchi bleef bij z'n vader en toen Mi­ ka de laatste bocht omsloeg, wuifde hij met z'n pet in de lucht, zo ver hij kon.

Daar stapte Mika heen. Dagen en dagen voor deze dag, had hij de landkaart van Europa bestudeerd. En ook wandelkaarten die de toeristen gebruikten om de binnenpaadjes te weten, die leidden van dorp tot dorp en buurtschap tot buurtschap. Maar misschien had hij deze laatste niet nodig.

De tocht met de bode van Breslau naar Joegvallee had aantrekkelijk op hem gewerkt. Met beide handen wilde hij zulk een kans je weer aangrijpen.

Tegen één uur in de middag kwam hij in een dorpje aan, waar een station was.

Hij voelde z'n benen loodzwaar worden. Het wordt tijd, dacht hij, dat ik een beetje uit ga rusten.

Zo mogelijk met de trein mee naar een volgend dorp. Dan gaat de reis door en ik rust uit overlegde hij verder.

Het was een mooie Septemberdag. De boeren waren al aan 't aardappelen rooien.

Soms was er een zacht stemmetje in hem, dat zachtjes begon te spreken. Zou je wel doorzetten ? Als al je moeite nu eens vergeefs was?

— Ja, lachte Mika deze stem uit, als hij een beetje moe wordt, dan krijg je medelijden met hem.

Hij klemde de tanden op elkaar.

Enkele honderden meters verder stonden de eerste huizen.

Het tweede huis was .een winkel.

Het was Mika onderweg te binnen geschoten, dat hij eigenlijk lucifers had moeten meenemen. Men kon nooit weten, hoe het nodig kon zijn. dat hij z'n eigen potje moest koken.

Hij wilde in het winkeltje maar een paar doosjes kopen.

Hij babbelde een paar woorden met de vrouw, betaalde, de lucifers en ging weer verder.

Vijf minuten later stond hij aan- het loket om een kaartje te kopen.

Er liepen maar weinig mensen op het perron. Zijn trein was nog niet binnen en dus ging Mika maar rustig op een der banken zitten.

Hij zette de tas naast zich neer en strekte z'n benen eens flink uit.

Fijn, zo een poosje uit te mogen rusten.

Zijn ene voet deed een beetje pijn, maar dat zal wel weer over gaan.

Hij sloot z'n ogen en dacht aan moeder. Het was toch heel wat, om je moeder voor altijd te verlaten. Een ogenblik stelde hij zich voor, dat, wanneer zij alleen met Jolchi en hem in een huisje, in Joegvallee gewoond zou hebben, hij niet naar Engeland gegaan zou zijn. Want naar Engeland en naar je vader gaan, betekende, daar blijven.

Daar kwam de trein het station binn enstomen. Mika greep z'n tas en rees overeind.

Hij was al een beetje opgefrist.

Voor de deuropening van een wagen bleef hij staan en wachtte tot de mensen eruit waren. Toen stapte hij naar binnen.

In een hoek van de eerste, de beste coupé ging hij zitten.

(Wordt vervolgd;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen