EEN ERNSTIGE RAAD AAN ONZE KERKVOOGDIJEN

Wat ik nu ga schrijven, zou ik niet met zoveel vrijmoedigheid hebben gedaan, voordat ik met emeritaat ging. Het kon dan zo gemakkelijk schijnen, dat ik voor verhoging van eigen traktement aan het pleiten ging. Nu ik emeritus-predikant ben geworden, kan niemand mij hiervan betichten.

De vraag, die ik aan de orde ga stellen is deze: Hoe is het tegenwoordig gesteld met de predikantstraktementen?

Enkele maanden geleden sprak ik een jong predikant, die gehuwd is en in het bezit van één kind.

De meeste predikanten gaan de pastorie in met schuld. Er moesten meubels gekocht worden. De allernodigste boeken moesten worden aangeschaft. In vele gemeenten blijft het bij een betrekkelijk kleine financiële tegemoetkoming voor de aanschaffing van vloerkleden, enz. Zo was het ook gesteld met de boven bedoelde jonge predikant. Nu had deze man een totaal inkomen van ƒ 98.— in de week. Daar moet echter alles af. Omdat hij woont in een grote pastorie, moet hij heel wat personele lasten betalen. Een dienstbode kan er natuurlijk niet op over schieten. Toch maakt die grote pastorie het noodzakelijk dat er een paar dagen per week een hulp komt. (Vijf tot zeven gulden per dag !) Dan komt de inkomstenbelasting. Men wil, dat die predikant zwart draagt. Een predikant moet ook aan zijn kleding te herkennen zijn! Best! Als die man de hele week op de fiets zit, wordt zijn kleding-rekening aanmerkelijk verhoogd. Voorts denk ik aan de kosten van ziekte, ongeval en ziekenhuis eventueel. Onkosten voor zijn rijwiel, enz. enz. Zeg mij, wat zal er nu van ƒ 98.— overschieten voor het overige levensonderhoud ?

Dan kom ik tot de conclusie dat dat traktement veel te laag is.

Ik sprak vorig jaar een aannemer, die mij voor de vraag stelde, of ik ook stukadoors voor hem wist te vinden- Loon ƒ 140.— per week.

Een van mijn vrienden heeft op zijn landbouwbedrijf een dagloner, die met al de emolumenten aan een weekloon van ƒ 80.— a ƒ 90.— komt.

Nu kan die stukadoor en die dagloner een eenvoudige woning betrekken. Ze kunnen met een overall naar hun werk. Gaat men met een lijst door de gemeente voor het een of andere liefdadige doel, dan klopt men het eerst aan bij een predikant. Niet bij de stukadoor het eerst!

Nu verdenke mij niemand, dat ik die stukadoor en die dagloner dat loon niet gun. Van harte zij het gegund! Maar het traktement van die predikant is te laag. Nu zal menige kerkvoogd, die dit leest, misschien zeggen, dat zijn dominee toch veel meer heeft dan deze man. Dat zal wel zo wezen.

Er wordt ook op gewezen, dat de verhogingen van de Raad voor de predikantstraktementen in de loop der jaren aan het grondtraktement worden toegevoegd. Eveneens de kindergelden.

Maar dan nemen ook de uitgaven toe.

De enige kans tot verbetering is in vele gevallen het ontvangen van een beroep naar elders. Indien men de eigen predikant wil behouden, wordt angstvallig gevraagd of hij in die nieuwe gemeente een traktement zal krijgen, dat veel hoger ligt. Het gebeurt dan, dat de kerkvoogdijen, om hun dominee te behouden, het traktement wat verhogen.

Anderzijds, na vele malen vergeefs te hebben beroepen, komt men tot de conclusie, dat het traktement wel wat hoger mag zijn.

Degenen, die niet zo vaak in aanmerking voor een beroep kwamen, zijn er natuurlijk het slechtste aan toe. Dan laat men het in vele gevallen, zoals het is. Gelukkig zijn er ook andere kerkvoogdijen, die in deze hun roeping hebben verstaan. En we mogen ook wel erkennen, dat het in vele gevallen met de traktementen van de predikanten van de vrijzinnigen en de midden-orthodoxie nog veel treuriger gesteld is dan in onze bondsgemeenten.

Eigenlijk verdriet het mij om over deze materie te schrijven.

Waarom ik het dan tóch doe?

Omdat het traktement wel terdege ook de geestelijke belangen van de gemeenten raakt.

Ik begin met op te merken, dat er tóch al heel weinig animo is voor het ambt van Dienaar des Woords. Honderden jonge mensen studeren voor dokter, tandarts, of ingenieur. Een jongen, die over een flink stel hersens beschikt, wordt dokter en in vele gevallen verdient hij dan driemaal zoveel als een predikant, of nog meer.

Als iemand predikant wordt, moet hij dat niet doen om rijk te worden. Dan zal hij teleurgesteld uitkomen. Maar ik vind het wel jammer, dat iemand, die een geestelijk ambt begeerde, een kommervol bestaan moet leiden.

Wat zou het met een kleine beetje goede wil gemakkelijk zijn om in menige gemeente het traktement behoorlijk op peil te brengen.

Als de kerkvoogden in gemeentevergaderingen de zaak maar eens aan de orde wilden stellen-

In vele gemeenten weten de leden der kerk helaas niet, hoe het met de financiën gesteld is.

Het aantal jonge mensen, dat voor predikant studeert, wordt minder. Dat zal wel verschillende oorzaken hebben. Maar dat behoeft toch niet hierin te liggen, dat die jongeman afgeschrikt wordt door de gedachte, dat hij een traktement zal krijgen, waarvan hij bijna niet kan rondkomen.

Hier ligt een taak, een roeping voor de kerkvoogdij en dus óók voor de gemeente.

Laat elke kerkvoogd, die dit leest, het eens overwegen of het in eigen gemeente niet nodig is om maatregelen te nemen teneinde de zorgen in de pastorie te verminderen.

Wacht er niet mee, todat het vertrek van uw dominee naar elders u daartoe zal dwingen.

Het gaat om het belang van onze kerk,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen