DIE POOLSE JONGEN

Maar interesseert u dit gesprek ? — O zeker, daar moet je ook wel eens bij stilstaan, meende het boertje.

Ze aten nu stilzwijgend het avondmaal.

De vrouw was wat onrustig geworden. Ze kon het niet verdragen, dat er lichtvaardig over de Heilige Maagd gesproken werd.

Toen het maal genuttigd was, vroeg zei: Ik merk, dat je protestant bent, maar hoe zien jullie dan de Heilige Maria ?

Mika keek haar even peinzend aan, toen zei hij:

—Zoals de Bijbel haar ons laat zien. En dan lees ik, dat zij was de begenadigde onder de vrouwen. Dat wil zeggen, zij mocht de moeder van Jezus zijn. Dus, zij was wel zeer bevoorrecht. Maar wat het geloof betreft: ons geloof moet zich richten niet op een mens, maar op God.

— , Je hebt gelijk, viel het boertje Mika bij. — Je hebt volkomen gelijk ! En nu gaan we naar bed. Vrouw, wijs hem z'n bed. En welterusten !

Hij richtte zich op in zijn stoel en verliet ongeruimd het vertrek.

Daarmede was het gesprek beëindigd.

— Volg mij maar, zei de boerin, die een weinig over haar ontsteltenis heen was. Ze had haar hele leven tot Maria gebeden. Het was geen wonder, dat de schok even aankwam.

— Een prinsenbed, meende Mika.

— Je ben 't waard, zei de boerin en gaf hem nog enige aanwijzingen voor de nacht.

Het was een kleine, langwerpige kamer. Niet al te fris. Het eerste wat Mika deed, was een dakraampje zover mogelijk open zetten.

Voor hij insliep, peinsde hij er over dat hij niet ver meer van het ijzeren gordijn af kon zijn. Het scheen, naar de verhalen te oordelen, bijna ondoordringbaar te zijn. Die er door kwamen, kenden de trucjes van 't vak. Hij was een volslagen leek, wat dit betreft. Hij voelde nu heel duidelijk dat het alleen met Gods hulp zou gaan, anders nooit.

Met het gebed om wijsheid, om dapperheid en bewaring, sliep Mika in.

Voor de oudjes wakker waren, was hij er al weer uit. Hij had de landkaart open geslagen op de vloer liggen.

Een poosje later werd de kamerdeur zacht open geschoven en kwam een oud vrouwenhoofd door de opening kijken.

— Ben je er al uit! Jij zou een goede boer zijn.

— Wie weet, word ik nog eens zoiets ! Goede morgen, lachte Mika.

— Kom maar in de keuken. Je wou vroeg op stap, is 't niet.

— Wel graag. Hoe laat is 't nu ?

— Het is nu precies vijf uur.

— Fijn, zei Mika, dan kan ik voor de middag nog door het ijzeren gordijn zijn.

Het oude boertje stond met de kruiwagen aan de zijdeur. — Ik help 't je wensen, beste jongen! Maar het zal een wonder wezen.

— Daar ben ik me een beetje van bewust, zei Mika.

— Ik dacht van wel, baas ! — Nou, ik ga melken. Dan wil ik je de hand drukken. Het boertje zette de kruiwagen met de melkbus op de grond en kwam naar Mika toe.

— Allereerst dank voor je goede hulp met 't hert. Wij hopen er nog lang van te smullen. Ik wens je een goede reis en dat je je vader in welstand moogt ontmoeten. En kom je ooit weer in de buurt, vergeet niet de oude mensen op te zoeken. Het boertje ging met z'n kruiwagen het wegje op en ver­dween achter 't struikgewas. In de keuken was de boerin bezig, brood voor Mika klaar te maken.

— Bid maar vast, zei ze. Verrast door deze attentie, boog Mika het hoofd en bad.

Een moment begreep hij, als dit er niet meer was in de wereld, dan stortte de boel in elkaar en bleef er geen spaan van over.

— Heere, wees bij ons. Zegen deze mensen en doe ze Uw genade ervaren. 

Mika at van het harde brood. Het smaakte nog best, al was het niet vers meer.

49

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen