PINKSTERFEEST

Als wij spreken over het werk van de Heilige Geest, denken we meestal aan het werk van de wedergeboorte, dat Hij werkt in het hart van een zondaar die dood ligt in zonden en misdaden. Vanzelfsprekend is dit ook een noodzakelijk en zeer belangrijk werk van de H. Geest, dat wij allen wel degelijk in onze harten moeten kennen om waarlijk Pinksterfeest te kunnen tderen.

Toch zou het niet juist zijn om op Pinksterfeest zeer bepaald over de wedergeboorte te spreken. Want de Heilige Geest doet meer dan alleen wederbaren. Hij is het toch die ons in alle waarheid, in de volle waarheid leidt.

Voor Pinksterfeest waren de discipelen de Heilige Geest ook al deelachtig. Die Geest had het Petrus doen uitroepen, : „Heere ga uit van mij, want ik ben een zondig mens". Diezelfde Geest had Petrus al voor Pinksterfeest tot het ware geloof gebracht. Want na zijn geloofsbelijdenis: , , wij hebben geloofd dat Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God", zegt de Heere tot Petrus : , , Zalig zijt gij, Petrus, want vlees en bloed hebben u dit niet geopenbaard, maar mijn Vader, die in de hemelen is".

De discipelen kenden dus de werking van de Heilige Geest. Waarom moest op Pinksterfeest die Geest dan nog op hen uitgestort worden ? Omdat ze in de genade en het geloof nog niet tot volheid gekomen waren. Ze misten nog de verzegeling met de Heilige Geest der Belofte.

Hun geloof ging nog zo vaak gepaard met kleingeloof .Ze waren nog zulke zwakke rietstaven, die zo gemakkelijk door de wind heen en weer bewogen werden, zodat ze nu eens boven op de berg zaten en dan weer heel diep in de put.

Tot de volheid en de verzegeling van het geloof zijn ze gekomen op Pinksterfeest, want dan wordt de- Geest des Heeren in Zijn volheid op hen uitgestort.

In de eerste vier verzen van Handelingen 2 lezen we tot driemaal toe het woordje , , vervuld". De dag werd vervuld, het huis werd vervuld en de harten der discipelen werden vervuld met de Heilige Geest.

Dat is ook nog de Goddelijke bedoeling van de Heilige Geest op dit Pinksterfeest van het jaar 1956, om Gods kinderen vol te maken van zalig geluk en eeuwige vrede in de Heere Jezus Christus, opdat ze met Paulus niets anders meer willen weten dan Jezus Christus en die gekruisigd. De Heilige Geest predikt niet zichzelf, maar maakt ons vol van Christus. , , Hij (de Heilige Geest) zal het uit Mij (Christus) nemen en het u verkondigen". In het uitdelen van die genade is de Heilige Geest niet karig en schaars, maar mild en overvloedig. Hij geeft een , , volle, neergedrukte, geschudde, overlopende maat".

Pinksterfeest was vroeger onder het volk Israël het feest van de voltooiing van de oogst. Dat is het nu eigenlijk nog. God wil Zijn Geesteswerk in u voltooien. Hij wil de oogst vol maken. Hij wil het bekronen met de volheid van Zijn genade.

Na Pinksterfeest behoeft Gods kerk niet meer arm, ellendig en twijfelend door het leven te gaan. Op Pinksterfeest wil dg Heere u boordevol maken met Zijn genade.

Als wij op Pinksterfeest iets van, die volheid mogen verstaan, gaan we zingen:

Dit is de dag, de roem der dagen, Die Isrels Gods geheiligd tieeft.

Laat ons, verheugd, van zorg ontslagen. Hem roemen, die ons blijdschap geeft!

Op Pinksterfeest drinkt Gods gemeente uit de volle beek van wellust, die God in Christus voor een zondig volk ontsloten heeft, waar ieder dronken wordt van de liefde Gods.

Als er waarlijk Pinksterfeest gevierd wordt, zijn de kinderen Gods vol van geloof  vol van kracht, vol van moed, vol van liefde.

Hoe duidelijk komt dit openbaar, als de discipelen na de uitstorting van de Geest aan de saamgestroomde menigte de grote daden Gods in Christus Jezus gaan verkondigen. Nu zijn de deuren niet meer gesloten, maar vrijmoedig spreken ze over de Naam van Jezus, de enige Naam die er onder de hemel gegeven is tot behoud.

Naar die volheid van Pinksterfeest moeten we met Paulus leren jagen, of we het ook grijpen mochten.

Hoe weinig wordt er, vooral in onze dagen, van die volheid verstaan en gekend. We ontkennen niet, dat er vandaag nog wel geestelijk leven is. En we zouden ook niet graag durven beweren dat het met uw geestelijk leven niets gedaan is, zolang u niet in die volheid staat! O neen. God weet, wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde dat we stof zijn. Maar we mogen met die aanvankelijke genade niet tevreden zijn. De Heere wil niet, dat we zalig worden , , met de hakken over de sloot", maar als iemand, die voor zijn examen slaagt , , cum laude"., met lof !

We mogen niet uitgaan van het standpunt : , , als ik er maar net kom". We moeten staan naar de volheid. Want het gaat niet om onze zaligheid, maar om de eer van God!

Daarom moeten we Pinksterfeest leren vieren. Op dat feest wordt op de discipelen die Geest uitgestort, die met onze geest getuigt dat we kinderen Gods zijn, erfgenamen der genade. Die Geest leert ons roepen: Abba, Vader.

Dat is het hoogtepunt van het geestelijk leven. Op dat hoogtepunt worden Gods deugden ten volle gekend, grootgemaakt en geprezen.

We zijn in onze tijd gewoon om over allerlei nood te spreken. Laat ik bij die vele noden nog éen aan toevoegen: de nood van het gemis om waarachtig Pinksterfeest te leren vieren.

In deze. nood past ons het gebed : Heere, leer Gij ons Pinksterfeest vieren. Stort Gij die Geest uit in onze harten. Het is toch de Geest der Belofte, die Gij beloofd en toegezegd hebt.

Zie, zó staan wij als ledige vaten voor de Heere. Maar ledige vaten wil God vol maken. Van ledige vaten zal de Heere het waar maken : „Zij werden allen vervuld met de Heilige Geest".

Dan gaat het van kracht tot kracht steeds voort!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen