Boekbespreking
Encyclopaedie van het christendom
De N.V. Uitgeversmaatschappij Elsevier, Spuistraat 110—112, Amsterdam, heeft een encyclopaedie van het Christendom uitgegeven in twee delen : een protestants en een rooms deel.
Hoofdredactie : prof. dr. J. C. Groot en prof. dr. C. W. Mönnich. Redactie-raad : prof. dr. J. A. E. van Dodewaard, dr. A. F. N. Lekkerkerker, prof. dr. Mag. G. Philips, prof. dr. R. Schippers, dr. J. M. van Veen, prof, dr. J. A. M. Weterman.
Deze uitgave staat onder auspiciën van de Winkler Prins Stichting.
De beide delen bedoelen volgens het , , Ten geleide" ieder een zelfstandig deel te zijn, maar zijn op elkander afgestemd en vullen elkander aan, , , in zoverre als ieder deel in het bijzonder zich bezighoudt met de zaken en vragen in eigen kring, waarbij trouwens steeds rekening gehouden is met de stand van zaken bij de andere". Dat betekent, dat over en weer de artikelen zijn gecontroleerd, opdat misverstanden in beide kringen ten .aanzien van elkander, vermeden zouden worden en objectieve, zakelijke voorlichting mogelijk zou zijn.
Deze zinsneden zijn genoegzaam om te verstaan, dat het voor beide partijen moeilijk is geweest deze doelstelling te dienen , , zonder dat men eigen beginselen prijs gaf'.
De Encyclopaedie draagt de kenmerken van dit streven en dat is naar wij aannemen de zwakke kant van 't werk, waarmede de toch al zo zware taak een encyclopaedie van het Christendom te schrijven, bovendien belast wordt.
Een Encyclopaedie van het Christendom, die enigermate naar volledigheid streeft, zou een achtenswaardig getal flinke, boekdelen vragen. Het is dus zeer begrijpelijk, dat deze uitgave in twee delen niet de pretentie der volledigheid kan hebben. Het gaat dan ook om , , voorlichting te geven over de hedendaagse positie en de actuele problemen van het Christendom". Daardoor draagt dit werk ook een oecumenisch karakter.
De lijst van medewerkers vertoont een drom van geleerden van verschillende geest en richting.
Bijzondere vermelding verdient ook het , , Compendium', dat aan de eigenlijke encyclopaedie voorafgaat, over , , Het Boek der Eeuwen" met historiografieken, over „de Grote Oecumenische Belijdenissen", , , De Pelgrimstocht der Kerk", , , De Christelijke Kerken en de Geloofsgemeenschappen" met bijbehorende kaarten en grafieken en voorts vele onderwerpen, welke overgrijpen op het terrein der sociologie en maatschappij, als jeugdbeweging, onderwijs, enz.
Bewijst dit Compendium niet, dat het gestelde doel zich niet zo gemakkelijk laat realiseren in de vorm ener encyclopaedie ? Het Compendium is trouwens het belangrijkste deel van dit werk.
Van belang zijn ook de statistische gegevens, welke men hier vindt.
Wat de eigenlijke encyclopedie aangaat, mogen wij opmerken, dat die in het algemeen historisch juister is georiënteerd dan ten aanzien van de Gereformeerde Bond. Zelfs de naam wordt niet juist geciteerd, terwijl omtrent de oorsprong en eerste doelstelling weinig of niets wordt medegedeeld en dat weinige zeer gebrekkig. (Zie in voce). Het artikel over Hugo Visscher lijdt even eens aan onnauwkeurigheid en schrijft b.v. in strijd met de feiten, dat prof, Visscher , , vele jaren de leider van de Geref. Bond" was. Ds. M. van Grieken, die meer dan dertig jaar voorzitter was, wordt niet genoemd. Van het voorstel der Utrechtse faculteit ener Modus Vivendi der richtingen in de Hervormde Kerk, mede door Visscher ondertekend en voorgestaan, wordt niet gerept. Dat is ook weinig oecumenisch, evenals het , , Convent van gereformeerde kerkeraden in de Hervormde Kerk", maar het Haags en Hilversums convent worden genoemd.
Een en ander treft nu wel heel nauw onze eigen kring, maar schaadt aan de objectiviteit, die aan een encyclopaedie ook met een bepaalde strekking, moet eigen zijn. Zo wordt de I.C.C.C. b.v. wel genoemd en voorzover ik kan nagaan is 't relaas aangaande de Internationale Raad van Christelijke Kerken juist, doch geen woord en geen naam aangaande de internationale en landelijke leiding. Dr.. Mac Intive, de president, wordt niet genoemd, terwijl de Wereldraad en Oecumensche beweging rijkelijk worden bedeeld met inlichtingen en verwijzingen en zelfs met schemata en illustraties.
Ook oecumenisch beoordeeld is dat wel wat eenzijdig.
Ik vraag mij af, of het geen aanbeveling had verdiend voor dergelijke misdeelde onderwerpen (ik denk ook, om nog een voorbeeld te noemen, aan het artikel in voce , , Christelijk Gereformeerde Kerken"), een medewerker te vragen uit de kring of beweging, waarover het gaat. Dat ware aan het geheel ten goede gekomen.
Het werk is overigens keurig uitgevoerd en van vele schone illustraties voorzien.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 mei 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 mei 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's