Ds. F. KYFTENBELT 80 JAAR
(9 JUNI 1956)
Het is een oorzaak van vreugde en dankbaarheid, enige regels te mogen wijden aan de feestdag, die een van de oudste predikantleden van onze Gereformeerde Bond op zaterdag 9 juni a.s. hoopt te vieren.
Immers : hoelang heeft hij al onze kerk met zijn uitzonderlijke gaven gediend. Ruim drie jaar geleden vierde hij zijn 50-jarig ambtsjubileum, op zichzelf al een hoge zeldzaamheid ; en nog steeds is hij actief bezig door regelmatig te spreken in Wierden, waar hij als hulpprediker werkzaam is. Het ligt niet in de lijn van de jarige, hem om de uitnemendheid van zijn gaven in de hoogte te steken. Het zou echter van ondankbaarheid getuigen, er niet aan te herinneren.
Schrijver dezes kent hem vooramelijk als stadspredikant. Meer dan 20 jaren stond de jarige te Rotterdam-Feyenoord. Eigenlijk een merkwaardige standplaats voor zo'n predikant. De tegenwoordige leiding in onze kerk meent immers in zo'n gemeente niet anders te kunnen gebruiken dan dominees, die zich , , solidair" weten voor te doen met de soms vrij ruige stadsbevolking, en die de mensen op het — naar de mening van die leiding — juiste moment op de schouder weten te kloppen. Dat was voor ds. Kyftenbelt nu juist niets. Hij was vóór alles iemand, die het ambt hoog hield, en respect af wist te dwingen door de fijnzinnige wijze, waarop hij zijn Boodschap bracht. Hij wist daardoor de meest eenvoudigen en meest van de kerk vervreemden nog het besef bij te brengen van het ., ganz Andere". Dat werd nog versterkt doordat hij, hoewel nooit in het minst op enig effect bedacht, in zijn woorden wist te doen doorklinken dat hij leefde in datgene wat hij zei. En zo wil de moderne mens het toch eigenlijk, als men hem diep in het hart kijkt: eerlijk en gemeend, en vooral geen aanpasserij. Zeker de moderne mens in Rotterdam.
De wijsheid en nuchterheid — met een flinke dosis humor ! — waarmee hij de meest merkwaardige situaties wist op te vangen, die voortvloeien uit enerzijds de toenemende onkerkelijkheid en anderzijds het werken in een gemengde gemeente wat de richtingen betreft, deden hem echter ook in geheel andersoortige gemeenten volkomen op zijn plaats zijn. Zo werd en wordt hij dan in al die uiteenlopende gemeenten om zijn karakter en optreden in het algemeen, en uiteraard om zijn prediking in het bijzonder, als om strijd hoog gewaardeerd.
Ja, die prediking is er met recht een, die sporen nalaat. Ze is gekenmerkt door diepe ernst, die door de sterk persoonlijke aanpak ook de meest kritische en weerbarstige gereformeerden in de gemeenten , , de gedachten gevangen doet geven", en aan de andere kant door het ontbreken van elk spoor van geforceerdheid zelfs op andersdenkenden aanspreekt. Aan twijfelmoedigen wordt het heil in Christus zeer na aan het hart gebracht. En dit alles gaat gepaard met een zo merkwaardige frisheid, dat niet alleen ouden, maar evengoed jongeren nog altijd onder beslag komen van het Woord, zoals het door hem wordt gebracht.
Nog altijd. Zo wordt de psalmbede, die hij bij het afscheid ter gelegenheid van zijn emeritaat, en ook weer bij zijn 50-jarig jubileum, liet zingen, op treffende wijze verhoord:
Nog blijf ik, naar mijn plicht van Uwe wond'ren blij gewagen
Blijf mij in mijne grijsheid sterken, verkwik mijn ouderdom, bewaak mij van rondom. Zo meld' ik dit geslacht Uw werken, zo zal 'k Uw grootheid zingen voor hun nakomelingen.
Daarom wil het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond bij. deze bijzondere gelegenheid dan ook niet nalaten, te danken voor het vele goede, in deze nu hoogbejaarde leraar geschonken, hem geluk te wensen met het bereiken van deze mijlpaal, en hem toe te bidden:
O God, wil hem bewaren bij 't klimmen zijner jaren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's