IN MEMORIAM PROF. DR. A.H. EDELKOORT
PROF. DR. A. H. EDELKOORT.
5 september 1890—29 mei 1956
Dinsdagmorgen j.l. werden wij getroffen door het bericht van het plotseling overlijden van collega Edelkoort, hoogleraar in de Oud-Testamentische Wetenschap aan de Utrechtse Faculteit der Godgeleerdheid.
Zijn veelvuldige arbeid op wetenschappelijk en praktisch terrein, heeft velen met zijn rustige en vrome persoonlijkheid in rapport gebracht, die onze ontsteltenis delen en zijn heengaan als een groot verlies gevoelen.
Inzonderheid gaan onze gevoelens van medeleven uit naar mevr. Edelkoort, wie dat verlies het zwaarste moet treffen, wijl zij na een gelukkig huwelijk van meer dan veertig jaren in eenzame weduwschap achterblijft.
Namens enige studenten, die zijn laatste academische werkzaamheid nog slechts enige uren vóór zijn verscheiden hebben bijgewoond, gewerd ons een memoriam, dat wij hier laten volgen.
Redactie.
Met grote ontroering vernamen wij in de morgenuren van de 29e mei, het overlijden van prof. dr. A. H. Edelkoort, hoogleraar in de oud.-testamentische vakken aan de R.U. te Utrecht sinds 1945.
Zijn zo volkomen onverwacht verscheiden heeft ons allen stil gemaakt, wel in het bizonder zijn studenten die op college zo plotseling met de vergankelijkheid des levens geconfronteerd werden. Maandagavond, 28 mei, heeft Z.H.G. nog de maandelijkse samenkomst geleid van zijn oud-testamentisch werkgezelschap, heeft hij met ons gesproken over de rijkdom en diepte van het Oude Testament, niet wetend dat dit zijn laatste wetenschappelijke arbeid zou zijn.
Wij hebben prof. Edelkoort leren kennen als een vaderlijk hoogleraar en diep-gelovig christen, die nooit zijn pastor-zijn heeft kunnen verloochenen. Dit was wel het typerende van zijn persoonlijkheid dat hij ons iets meegaf voor ons persoonlijk leven, dat bij alle echte wetenschap de echte vroomheid meesprak in zijn voordrachten.
Dit kwam wel het meest uit in zijn colleges praktische exegese, waarin hij ons leerde hoe wij uit het O. T. moesten èn mochten prediken. Op deze uren was prof. Edelkoort geheel op zijn gebied, hier kon hij theorie, en praktijk geheel verenigen in de preken over Jesaja of Jeremia, Hosea of de Psalmen, hier werd een brug. geslagen van de universiteit naar de gemeente, en ook hier leerden wij prof. Edelkoort kennen als een christen, die bezield was het Woord Gods te verkondigen in al zijn diepte, verlossing en oordeel, bekering en wedergeboorte.
Wat van zijn colleges gezegd kan worden, geldt eveneens van zijn talrijke publicaties. Hij heeft het Oude Testament dichter bij de gemeente gebracht door zijn — in de goede zin des woords — stichtelijke boeken, die rusten op een hecht wetenschappelijk fundament. Wel in het bijzonder komt dit uit in het feit, dat hij zijn kennis in dienst heeft gesteld van — wat wij wel zijn levenswerk mogen noemen — de totstandkoming van de Nieuwe Vertaling van het Ned. Bijbelgenootschap.
Zijn leerlingen — predikanten en studenten — en zijn gemeenten, die hij als predikant gediend heeft, zullen zijn persoon en arbeid niet licht vergeten.
Wij moeten dan ook in de eerste plaats God danken, die ons in de persoon van prof. Edelkoort een man geschonken heeft, die zoveel betekend heeft voor kerk en universiteit, voor student en gemeentslid, en voor de talrijke verenigingen die hij met zijn kennis en geloof gediend heeft.
Wij bidden God, dat Hij mevr. Edelkoort, die wel het zwaarst door dit verlies getroffen is, nabij zij en trooste in Zijn grote barmhartigheid en liefde, nu zij alleen achterblijft, opdat dit plotselinge sterven moge zijn ter ere Gods.
G. Hamoen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juni 1956
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's