FATALISME EN BEREIDHEID

, , We moeten, de dingen maar nemen, zoals ze komen, want we kunnen er toch niets aan veranderen. Het is nu eenmaal zo".

Deze houding tegenover de tegenslagen en zorgen in het leven, dwingt bij velen respect af. , .Hoe kan iemand, die zóveel mee te maken heeft, toch zo rustig zijn; 't is onbegrijpelijk".

Velen hunkeren er naar om ook zo rustig te kunnen leven. We staan allen voor het feit, dat het leven niet over rozen gaat. Het leven is vol moeite en verdriet. Wat doen we er tegen ? Wat moet onze houding zijn?

De wereld komt hoogstens tot het standpunt: , , Je moet flink zijn. Wat baat het je, als je je er al tegen verzet. Het is niet anders".

Als we deze houding gaan ontleden, dan zien we dat als achtergrond te voorschijn komt de onniacht van de mens. Hij is onmachtig tegenslagen, ziekte en dood te ontlopen. Nu kan onmacht ons de vuisten doen ballen, maar ook in berusting doen neerzitten. Het noodlot is toch onafwendbaar.

Maar laten we een dergelijke houding niet alleen in de wereld, buiten de kerk zoeken. Goed, een trouw gemeentelid zal niet zeggen: , , het is het noodlot, waaraan ik niet ontkomen kan". Hij zal erkennen, dat het de Heere is. Die hem veel moeiten doet ontmoeten. Maar als we de uitdrukking horen : , , Het wordt ons niet door mensen aangedaan", is er dan altijd wel verschil met de noodlotsgedachte ? Wordt van God niet vaak een soort , , noodlot" gemaakt ? Er is ook een soort christelijke berusting, die ons het hoofd doet buigen onder de slagen in het leven. Er is ook een soort christelijk fatalisme.

Maar of wij nu de macht, die ons leven dikwijls moeilijk doet zijn. God of noodlot noemen, in feite maakt het niet zo'n groot verschil, als wij, de berusting als de hoogste wijsheid beschouwen. Berusting is voor velen de levenswijsheid, waarnaar men verlangt. Want daardoor kan men de toekomst rustig tegemoet gaan en zal niets ons diep schokken.

Maar is dat dan geen begerenswaardige zaak, om onder de moeiten van het leven rustig te zijn én de dood kalm tegemoet te treden ? . "

Zien we in de tekst ook niet, dat Paulus rustig naar Jeruzalem gaat om daar gebonden te worden en desnoods te sterven ? Ja, ook Paulus gaat met kalmte de lang niet rooskleurige toekomst tegemoet.

Maar dan vragen we : als een wereldling rustig kan leven en sterven, is er dan wel verschil, als ook Paulus dit . kan ? Beiden leven kalm en rustig.

Er schijnt veel overeenstemming te zijn tussen de berusting, waartoe het fatalisme ons oproept, en de rust, die uit onze tekst spreekt.

Maar toch is er een oneindig groot verschil, zowel in uitgangspunt als in resultaat. Het fatalisme vindt haar uitgangspunt in — zoals gezegd — de onmacht. Bij Paulus is het geen onmacht, die hem doet berusten.

Kan Paulus dan iets aan zijn toestand of aan zijn toekomst veranderen ? Nee, dat kan ook hij niet. Hij weet, dat de Heere zijn leven leidt en dat hij, Paulus, daarin geen verandering kan brengen. Maar tussen' Paulus' houding en het fatalisme ligt één groot verschil, dat uitkomt in het woordje „bereid". , , Ik ben bereid", zegt de apostel. Daar ligt het geheim van zijn rust. De apostel is bereid, gereed, klaar om zich over te geven aan de wil van zijn Heere. Hij is het eens met Gods wil.

Is dat altijd zo geweest? Neen, hij heeft zijn eigen wil vroeger tegenover Gods wil geplaatst. Als hem vroeger gezegd werd, dat hij zijn vrijheid en misschien zelfs zijn leven zou moeten verliezen, dan was hij 't daarmee niet eens.

Och, zolang Gods wil met onze wil overeenkomt, is eenswlllendheid met God niet zo moeilijk. Maar als dat niet zo is — wat dan ? Als wij plannen hebben en God die plannen in duigen doet vallen door ziekte of tegenslag, zijn we het dan óok eens met de Heere ? Hoe vaak ervaren we het niet, dat Gods gedachten hoger zijn dan onze gedachten ?

Paulus zou vroeger ook niet zo gesproken hebben, als hij nu doet. Maar de Heere heeft zijn wil omgebogen; Hij heeft Paulus geleerd niet zijn eigen wil te volgen, maar de wil van zijn God.

Op de weg naar .Damascus is dat begonnen. En in een moeilijke weg heeft hij geleerd zich steeds meer aan Gods wil over te geven. Moeilijk en zwaar is het leven van de apostel geweest: vervolgingen, geseling, gevangenschap.

Maar dit alles was voor hem een leerschool. En op die leerschool heeft de Heere hem geleerd hoe langer hoe meer zijn eigen wensen opzij te zetten en de wens, de wil Gods de eerste te doen zijn in zijn leven. Het zal hem niet altijd gemakkelijk gevallen zijn zijn eigen wensen aan te passen aan Gods wensen, maar door het leven geleerd, kan hij aan het eind van zijn derde zendingsreis toch zeggen : „ik ben bereid".

Het leven is een leerschool, maar — zoals het op een gewone school ook zo dikwijls gaat — velen leren het nooit, omdat zij niet gekomen zijn tot de overgave des geloofs. Zij willen zichzelf op de been houden en zien niet in dat dat onmogelijk is.

Laten we toch afleren altijd maar weer zelf het hoofd boven water te willen houden en de hand Gods af te slaan. Het lukt niet. We kunnen hoogstens tot berusting komen, die ons in staat stelt het leven enigszins te verdragen.

Stel uw leven toch in Gods hand. Als ge dat geleerd hebt, dan zult ge ook leren het eens te zijn met Gods wil. De één leert moeilijker dan de ander, maar als in ons leven al onze verwachting op de Heere gericht is en blijft, dan zal de opstand tegen Gods leiding verzwakken en afsterven. Daarom hebben we eerst de band van het geloof met de Heere te zoeken. Als die band er is — dus als al ons hopen op Hem gericht is — dan zal de leerschool van het leven voor ons vruchten afwerpen en zullen wij komen tot de eenswillendheid met God.

Weten we Wie het ook heeft moeten leren zich geheel aan de wil van Zijn Vader over te geven ? Christus. Hij heeft gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij geleden heeft. En door Zijn overgave aan de wil van Zijn Vader, heeft Hij Zijn kerk geleerd, wat die gehoorzaamheid betekent, maar — en dat is de grote troost bij die moeilijke les — Hij heeft de weg der gehoorzaamheid alleen moeten gaan, opdat allen, die met Hem door een oprecht geloof zijn verbonden, die weg niet alleen behoeven te gaan. Hij neemt hun hand in Zijn hand en leidt hen over de moeilijke wegen heen en brengt hen verder.

Zo bracht Hij ook Paulus verder, want toen Hij eenmaal de hand op Paulus' schouder had gelegd, heeft Hij hem nooit losgelaten.

Daarom kon Paulus en daarom kunnen wij alle moeilijke lessen, die we op de school van het leven ontvangen, voor Hem neerleggen. Hij kent die lessen en weet van onze zwakheden, omdat Hij ook mens is en als mens op aarde geleefd heeft. Maar Hij geeft dan ook kracht. Hij ondersteunt allen, die ziende op Hem, de weg der gehoorzaamheid bewandelen. En zo — in Christus' kracht en onder Zijn leiding — kon Paulus gebonden worden en zelfs sterven voor de Naam van de Heere Jezus. En dat kon Paulus niet alleen, omdat hij zijn Meester liefhad, maar ook omdat hij wist dat die Meester bij hem bleef en hem nooit zou verlaten. Én in Zijn gezelschap kon Paulus naar Jeruzalem reizen, wetend, dat alles wat hem zou overkomen, tot eer van zijn Meester was ; tot bevordering van Diens Koninkrijk, ja, ook tot heil van hem, Paulus, die zich het eigendom van Christus wist.

En zo is het doel van Paulus' overgave ook de oorzaak, dat hij alles kon overgeven, n.l. in de Naam van de Heere Jezus.

Is deze overgave aan Gods wil niet héél anders dan de berusting der wereld ? De wereld heeft geen hoop meer. Paulus wèl, want zijn Heiland blijft. En Hij blijft ook bij Paulus.

Daarom kon de apostel rustig leven. Daarom mogen ook wij rustig leven, als wij het eigendom van Christus zijn en ons altijd overgeven aan Zijn leiding ; geleerd door dikwijls grote moeilijkheden ; bereid gemaakt door de Heere op de leerschool van het leven.

„Heere, als ik U mag bezitten en volgen, dan zal niets mij kunnen deren, want Uw liefde is sterker dan alle banden, die mij binden aan dingen buiten U. Ik ben dan ook bereid om U ter eer mijn leven feil te hebben. Uw wil geschiedde".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen