DE GROTE VERBITTERING

— O, dan dolgraag, Poot. Ik zit er erg mee.

— Maandag komen ze! 't Wordt tijd nu, zegt boer Poot, en stapt op de fiets.

— Dank, dank, stamelt vrouw Bemmel verlegen. Vader vertelt aan Herman het verhaal van de oude vrouw.

— O, ik wil 't mens best een dag gaan helpen, zegt hij.

— Nou, en Kees ook wel, denk ik, meent vader. Dus dat karwei gaan jullie maandag, bij leven en welzijn, maar eens opknappen.

— Wie helpt haar anders altijd?

— Ik denk dat het Sander is. Waarom het niet meer kan, weet ik óok niet.

— Ze is zeker niet kerks genoeg in z'n zin, die Sander is nogal ijverig op zondag, zegt Herman op smalende toon.

— Als 't plicht is, moet het dat blijven ; al zou ze er nooit komen. Dat is haar zaak!

— Dat vind ik ook. Vader begint bij te draaien, denkt Herman, maar dan heeft hij 't toch mis.

— Ik weet niet of je me begrijpt, 't Is ook mij niet om 't even of ze weinig of heel niet in de kerk komt. Ik zie haar en liever tweemaal dan eenmaal. Het is nodig dat we de weg der middelen waarnemen, en om 't geestelijke leven te gewinnen, alles daartoe in het werk te stellen. Doch als mens is zij onze naaste en als zij hulp nodig heeft, moeten we haar altijd helpen. Had jij 't zo óok begrepen?

Herman geeft niet direkt antwoord. Zo is het anders, dan hij gedacht had.

— Wel zo ongeveer, prevelt hij.

Uit één der bospaden komt de jachtopziener van meneer Halberts.

Hij heeft een stevig manchester pak aan en een groene hoed op het hoofd.

Het dubbelloopsjachtgeweer, dat hij altijd om de schouder draagt, glimt in de stralen van de zon.

— Die heeft ook niet vroeg zaterdagavond, vindt Herman.

— Nee, maar eens mens z'n lust is een mens z'n leven. Dus heeft hij 't altijd zaterdagavond, zullen we maar denken, lacht vader.

Als ze 't kasteel voorbij zijn, komen ze op de grote weg naar Lunaoord.

Het licht van de zon valt sprookjesachtig tussen de stam­men van de grove dennen.

Aan de andere kant van de weg begint het beukenbos. Een mooie laan vormt de scheiding tussen het bos en het bouwland, dat door brede houtwallen is omzoomd.

De eekhoorns zijn nu lang zo schauw niet als in de winter, als er jacht op wordt gemaakt, zegt Herman.

Ze gaan met vlugge beweginkjes van tak tot tak en spelen onder de eikenstruiken. Geen geweerschot maakt hen onrustig.

— 't Zijn aardige beestjes en zo vlug als water, zegt vader, en versnelt zijn tempo.

Lunaoord is ongeveer twintig minuten fietsen van Karvelde.

Het is een bizondere boodschap, die hij heeft in de stad vanavond en achter deze bizondere boodschap zit weer een bizonder doel.

Hij praat weinig. Ook als Herman begint over 't hoge vetgehalte van de nieuwe koe.

Herman vindt 3.80 procent al heel best. — Wij hebben er niet één zo bij, zegt hij. Vader Poot antwoordt afwezig.

Hij denkt over het orgel. Het is met alles gesteld, hoe gebruiken wij het, tot welk doel wordt iets aangewend? Dat is de grote vraag.

Er zijn nu eenmaal twee machten in de wereld. Ook het mensdom gaat in tweeën uiteen. Onherroepelijk! Wel allen dezelfde zondaars, maar niet allen naar hetzelfde einde. Allen maken niet dezelfde reis.

Als Herman een orgel krijgt om thuis beter zijn genoegen te vinden, welke bestemming zal hij er aan geven?

Hij weet dat het mogelijk is ook een muziekinstrument te gebruiken, niet tot eer, maar tot oneer van God.

Met deze en andere gedachten is vader Poot vervuld. Jan van Hille heeft een accordeon, maar wat al gemene straatliedjes speelt hij er op.

Doch dan wendt boer Poot het roer. Waarom toegegeven aan zulke gedachten! Is het niet beter de Heere te bidden om wijsheid en verstand, om recht te spreken en te handelen.

In de verte wenken de eerste villa's van Lunaoord. Rustig liggen de huizen verscholen tussen berk en beuk. De dames zitten gezellig onder de schaduw van de parasol en praten vrolijk over de dingen van de dag.

Dichter rijen zich de huizen.

Albert Poot weet in de Witte Steeg een grote, solide orgel- en pianohandel.

Het is de firma Muzikaster & Zoon, vanouds vermaard. — Weet je de weg naar de Witte Steeg, Herman?

No. 10 (Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen