OVERWEGINGEN

Per circulaire van 23 juli 1956 heeft het breed moderamen van de generale synode , , Overwegingen n.a.v. de oproep tot bezinning inzake Nieuw-Guinea", naar de kerkeraden en classes gezonden.

Klaarblijkelijk bedoelt het breed moderamen een uitspraak der classes in haar septembervergaderingen uit te lokken en te beïnvloeden.

Dit laatste zal moeilijk ontkend kunnen worden.

Ten eerste door het noemen reeds van het rapport van de commissie voor internationale zaken van de oecumenische road van kerken in Nederland, ten tweede door aan te dringen op kennisneming van dat rapport, en ten derde door het advies een adviseur van de raad voor de zending te vragen om de oproep toe te lichten.

De titel reeds van dat rapport , , Nieuw Guinea als probleem van het Nederlandse volk", is blijkens de reacties tegen de oproep partijdig geprononceerd. Nieuw Guinea is geen probleem van het Nederlandse volk, maar wordt door de commissie voor internationale zaken van de oecumenische raad der kerken tot probleem gemaakt, en dat n.b. tot nationaal probleem, terwijl zij zich volgens haar naam bezig houdt met internationale zaken.

Daarin openbaart zich een super-oecumenische invloed, welke zelfs overleg met de kerk van Nieuw-Guinea overbodig maakt.

Presbyteriaal is klaarblijkelijk geen oecumenisch begrip en commissies kunnen moeilijk oecumenisch en presbyteriaa] handelen, want zij zijn geen kerken.

De gevolgen daarvan treden in deze oproep aan het licht en de oecumenische druk van boven zal wellicht niet vreemd zijn aan deze poging van het breed moderamen om de oproep, ondanks de reacties birmen en buiten de kerk, toch nog aannemelijk voor te stellen.

Als kerkeraden en classes die nu maar willen zien in het licht van bovengenoemd rapport van de raad van kerken, zich op het daardoor ingenomen standpunt willen stellen, zullen zij de oproep mogelijk nog hogelijk prijzen, naar men schijnt te wensen.

Intussen, oecumenisch of niet oecumenisch gezien, het kan toch de taak der kerk niet zijn praktische politieke kwesties op te lossen. Dat geeft het moderamen trouwens in dit geschrift toe, en nog minder kan het de taak der kerk zijn, kwesties op te werpen.

Reeds daarom ware het wijzer en juister geweest, als de synode zich onthouden had, ook zelfs van een uitspraak als in haar centrale zinsnede uit paragraaf IV. Men moge daarover denken, zoals men wil, maar deze zinsnede geeft toch een politieke mening, die in zekere kringen heerst.

Als de synode niet kan spreken door een klaar en duidelijk getuigenis van Gods Woord, zodat zij kan zegen: zo eist Gods gebod het, concreet en overtuigend moet zij zwijgen, op straffe van haar gezag in te boeten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen