Afname van het aantal catechisanten

Het catechisatiebezoek beweegt zich helaas in de dalende lijn. Op de dorpen, is het lange tijd goed geweest, vooral ook in onze bondsgemeenten.

De wereld begint echter hoe langer hoe meer beslag te leggen op de jonge mensen. De jonge mensen van onze tijd moeten zich bekwamen voor allerlei examens. Als men geen diploma's bezit, kan men weinig of niets meer beginnen. Vandaar, dat een predikant, die bezig is om zijn catechisanten te verzamelen, gedurig te horen krijgt: , , Dominee, ik zou graag komen, maar ik heb op de catechisatie-avond de middenstandscursus te volgen. Ik kan dus helaas dit jaar niet komen".

Daarbij komen nog allerlei ontspanningsavonden. De éne avond is er gymnastiek te beoefenen, de andere avond is bestemd voor zang- of voor muziekvereniging. Het is bijna elke avond wat anders. Het gevolg is, dat de catechisatie er bij inschiet.

O, wat is dat toch diep te betreuren. Het is dan ook niet te verwonderen dat de onkunde zo groot is onder de jonge mensen aangaande de dingen van het Koninkrijk Gods.

Het is te begrijpen, dat vele jonge, onwetende mensen, gemakkelijk een prooi worden van de een of andere nieuwe sectarische godsdienstige beweging, gelijk die als paddestoelen uit de grond opkomen.

Onze jonge mensen hebben zo weinig kennis van zaken. Zelfs de grofste dwalingen weten ze niet te weerleggen. Met het constateren van deze droeve feiten zijn we er niet.

We mogen wel beginnen alle ouders aan te sporen hun kinderen naar de catechisatie te sturen. O, wat is ri vaak bij de ouders een grote laksheid.

De Heere, de Koning der kerk, legt alle ouders de dure verplichting op om hun kinderen te wijzen op het éne nodige en ze te onderwijzen in de leer, die naar de godzaligheid is.

Helaas, wat komt er vaak weinig van terecht. Men spreekt aan tafel en in gezellige kring over alles en nog wat, maar over de eeuwige dingen wordt er met zoons en dochters niet gesproken.

En dat alles, hoewel men toch in de ure van de bediening van de Heilige Doop voor God en mensen heeft beloofd dat men de kinderen zou opvoeden in de vreze des Heeren!

O, ouders, bedenkt wél, dat ge eenmaal van de verwaarlozing in de opvoeding van uw kinderen op dit punt aan God rekenschap zult hebben af te leggen.

Het winter jaargetij is aangebroken, en daarmee ook het begin van de catechisaties.

Laat er een hechte samenwerking wezen tussen gezin en predikant om onze jongens en meisjes nog op catechisatie te krijgen!

Wat is het verschrikkelijk in de grote steden. Daar telt menig predikant zijn catechisanten niet bij honderden, maar hoogstens bij enkele tientallen.

't Is dan ook niet te verwonderen dat er na de verslapping van het catechisatiebezoek van de laatste twintig jaar in de grote steden bijna geen ambtsdragers meer te vinden zijn. Men weet niet meer wie men tot ouderling of diaken moet benoemen.

Kort geleden beluisterde ik een gesprek over de al of niet toelating van de vrouw tot het ambt.

De lezers van De Waarheidsvriènd weten allen wel, dat het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond van deze toelating geen voorstander is.

Toch vervulde mij het laatste woord in de discussie met diepe weemoed. Men voegde mij toe : , , Nü zijn ge er nog niet voor, maar over dertig of veertig jaar zijn er geen mannelijke ouderlingen of diakenen meer. Dan zijn alle kerkeraadsleden vrouwen".

Ik ga op deze uitspraak niet in. Moge de Heere God het genadig verhoeden, dat het zover zou komen als in de dagen der Richteren; toen was er blijkbaar geen man meer te vinden, die Israël zou verlossen uit de hand van de vele vijanden. En ziet, toen verkoos de Heere een vrouw : Debora.

Jongens en meisjes, lezen jullie De Waarheidsvriènd ook ?

Kijken jullie ons blad ook nog wel eens in ?

Ik hoop, dat vader en moeder jullie dit stuk zullen laten lezen,

Ik geef jullie een ernstige raad. Gedenkt uw Schepper in de dagen van uw jongelingschap, eer de kwade dagen komen en de jaren naderen, waarvan gij zeggen zult: ik heb geen lust in dezelve.

Als straks de ouderlingen en de diakenen en de ker'kvoogden. die nu zitting hebben, door de dood zullen zijn weggevallen of door het bereiken van de 70-jarige leeftijd genoodzaakt zullen worden om hun ambt neer te leggen, dan zullen jullie worden geroepen om de ledige plaatsen in te nemen.

Het deed mij kort geleden buitengewoon veel genoegen dat ik in Ermelo, de gemeente die ik 19 jaar diende, verscheidene kerkeraadsleden ontmoette, die vroeger trouwe catechisanten van mij zijn geweest.

Ik vond het aangrijpend, dat een van mijn vroegere leerlingen mij nu als ouderling vóór de predikatie opdroeg aan de troon van Gods genade.

Lezers, laat onze kerk letten op haar zaak !

Van alle kanten dreigt gevaar. De wereld lokt. Satan spant overal zijn slagnetten, maar ook de Heere lokt en wil nog mensen roepen tot bekering.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen