De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

DE GROTE VERBITTERING

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DE GROTE VERBITTERING

Feuilleton

2 minuten leestijd

DOOR JAC. OVEREEM

— Nou, dat is krap, hoor, concludeert hij. Dan heb je niet genoeg.

— Ik laat 't vanzelf helemaal aan jullie over, zegt vrouw Bemmel.

—• Maar kom, ik zal eens verder gaan,

— Wel ja, zegt Kees, en begint de zeis met de korte wetsteen te strijken.

Zonder ophouden maaien de jongens nu door. Maaien, strijken en weer maaien.

Ranggg! Herman zegt een leelijk woord. Wéér kwam z'n zeis langs een steen op. Hij pakt de steen op en smijt hem naar de overkant van de weg in de sloot.

— Nou is ie meteen bot, zegt hij.

— Gaat 'm haren *), raadt Kees.

*) Een zeis haaren betekent, de scherpe kant met een haarhamer -zolang bewerken, tot de snede weer dun is.

— Dat is óok wat, Vanmorgen heb ik 'm gehaard en 't is nu tien uur.

— Met een verveeld gezicht gaat.Herman op het gemaaide gras zitten.

— Ja, zegt Kees, 't is hier anders, dan bij ons in het hooiland.

—Asjeblieft! Je kunt er in als je een kaartje hebt, zegt Herman gramstorig.

De fut is er bij hem een beetje uit.

— Hé, kijk eens, vrouw Bemmel heeft gezelschap gekregen, zegt Kees, die intussen ook rust op één knie heeft genomen.

—• 't Verschil is nogal groot, meent Herman. De oude vrouw niet haar ruwe plunje, het zwarte jak en de grijze rok met franjes en de deftige dame, in alles zo wél verzorgd.

De deftige mevrouw praat deftig en deftig zijn ook haar manieren.

Dan loopt ze op eens met vlugge pasjes verder. De oude vrouw Bemmel kijkt haar verwonderd achterna.

— Het is ook om ons te doen, meent Kees.

— Kijk ze eens lopen !

— Dag, jongelui, roept ze uit de verte. - - Ja ja, zegt Herman, we zullen best blijven zitten, hoor. Maak je maar geen zorgen.

— Dag mevrouw, zegt Kees.

— En wat is er aan de hand?

— O, jongelui! Vanmorgen heb ik ontdekt, dat ik mijn gouden broche ben verloren. O, het is zulk een kostbaar bezit voor mij! Ik zou hem voor geen geld willen missen !!

No. 17. (Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 november 1956

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

DE GROTE VERBITTERING

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 november 1956

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's