ZIJN DE CONFESSIONELEN NIET GEREFORMEERD?

In , , De Gereformeerde Kerk", het lijfblad der Confessionelen, kwam korte tijd geleden een artikel voor, hetwelk tot titel droeg : , , Twee Gemeenten : één moeilijkheid".

De schrijver handelde over de moeilijkheden in Rijssen en in Rhenen. Op de beschouwing, die daar wordt gegeven over de kwesties in die gemeenten, zou ik nog wel heel wat te zeggen hebben. De schrijver zegt evenwel, dat het zijn gewoonte niet is om zich met plaatselijke aangelegenheden te bemoeien en dat het dus ook niet gaat om Rhenen, maar in het algemeen om het opmerkelijke verschijnsel, dat de Gereformeerde Bond de gewoonte heeft ons niet voor goed-gereformeerd te houden".

, , Op welke grond doet men dat? ", zo vraagt de schrijver. , , Omdat onze prediking niet bevindelijk is". Is de prediking niet , , bevindelijk", , , Wanneer ze dat niet is, op de manier waarop bepaalde personen in Gereform. Bondskringen dat gewoon zijn te horen en ook te verlangen".

, , Wie maakt uit, wat gereformeerde prediking is ? "

Ik acht het antwoord op deze dubbele vraag : Wat is gereformeerde prediking, en : wie zal dit zeggen ? , van het grootste belang voor de ontwikkeling van ons Hervormd kerkelijk leven.

, , Ik wilde om een lief ding, dat de leiding onzer kerk hier eens intens en ernstig mee bezig was. We constateren met teleurstelling en droefheid een feit, dat de leiding onzer kerk geen gezag heeft om inzake deze beslissende vraag een uitspraak te doen".

Ziehier de beschouwing'van ds. Groenewoud in , , De Gereformeerde Kerk". Ik ben het met ds. Groenewoud eens, dat de leiding onzer kerk zich helaas met deze zaak weinig heeft bemoeid. Ja, erger nog, zij heeft een weg ingeslagen die onzes inziens bedenkelijk is.

In de dagen van de apostel Paulus werd er gesproken over de gevaren van de komst van de dwaalleraars. De apostel betuigde, dat, wie een ander evangelie predikte dan hetgeen hij gepredikt had, van God vervloekt was.

Men durfde in die dagen de ware leer nog van de valse onderscheiden. Maar in onze dagen wordt niét meer gesproken van dwaalleer. Neen, van rechts modern tot Gereformeerde Bond is er van dwaalleer geen sprake. Dat zijn allemaal slechts modaliteiten, verschijningsvormen van het éne ware evangelie. De links modernen worden er dan wel niet meer bij gerekend. Die maken het wel wat al te bout! Maar voorts is er van rechts modernen tot gereformeerden plaats voor iedereen in onze kerk. Het schijnt wel alsof de strijd tussen Pelagius en Augustinus te vergeefs gestreden is. Als in de richtingsgesprekken, die ik heb bijgewoond in dit opzicht, de puntjes eens even op de i moesten worden gezet, dan bleek men nooit klaar te zijn met een positieve uitspraak. , , Er zouden nog vele samensprekingen moeten plaats hebben, eer zo'n punt voldoende was doorgepraat", zo heette het dan.

Deze stand van zaken bedroeft ook de Gereformeerde Bond.

Er is echter nog meer.

Dat is de tegenwoordige houding van velen, die zich Confessioneel noemen. We menen, dat ds. Groenewoud de juiste snaar niet heeft getroffen, als hij het verschil tussen Confessionelen en Bonders alleen maar wil zoeken in het feit van de zogenaamde , , bevindelijkheid". Zeker, ook daar liggen verschillen, die echter nog zijn terug te brengen tot modaliteitsverschillen.

Maar het spijt mij, dat verscheidene leden van de Confessionele Vereniging het zo nauw niet meer nemen met de confessie. Er zijn er, die een heel andere Schriftbeschouwing leren, dan de confessie leert. Er zijn er, die zich meer aangetrokken gevoelen tot de opvatting van Karl Barth inzake de eeuwige verkiezing, dan dat men nog langer instemt met art. 16 van onze belijdenis. Met andere woorden: men begint op zeer fundamentele punten van de confessie af te wijken en wil zich toch Confessioneel blijven noemen.

Het zij mij vergund om mij tot staving van mijn mening te beroepen niet op het oordeel van een aantal Gereformeerde. Bonders, maar op het oordeel van een aantal Confessionele predikanten zelf, die verklaren, dat ze zich eigenlijk niet meer thuis gevoelen in de Confessionele Vereniging. Ze hebben nu contact gezocht met Bondspredikanten en een Herv. Verbond van Geref. Predikanten gevormd.

Dit feit spreekt op zichzelf klaar genoeg.

We moeten helaas constateren, dat het leven , , in overeenstemming met de belijdenis" voor vele Confessionelen 't zelfde begint te betekenen, wat het betekent voor de z.g. midden-orthodoxen, die óok zeggen in te stemmen met de belijdenis, doch er op belangrijke punten van afwijken.

Dit droeve feit maakt het heel moeilijk om een antwoord te geven of de , , Confessionelen" Gereformeerd zijn. Dat zal van elk geval afzonderlijk moeten vastgesteld.

Dat is intussen niet de taak van de Gereformeerde Bond, maar van de kerk zelf. Hoe zal echter de kerk, die zelf van haar belijdenis afwijkt, deze kunnen handhaven ?

Dat de Confessionelen bij de totstandkoming van de kerkorde maar weinig van zich hebben laten horen, is algemeen bekend. Alleen de Bonders hebben in de dubbele synode hun stem daartegen laten horen. Maar de Confessionelen hebben vóór gestemd. Al het genoemde moest er toe leiden dat de kloof tussen de Bonders en Confessionelen hoe langer hoe groter wordt.

Wij blijven hopen, dat de Confessionele Vereniging inderdaad tot de belijdenis zal terugkeren en aflaten van de nieuwe koers.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen