EEN ONGELUKKIGE ZINSNEDE

Elders hebben wij er op gewezen, dat „de Hervormde Kerk" in een artikel in .[Xrouw", d.d. 22 december j.l., aanleiding heeft gevonden om voor art. 36 op te komen, naar de schrijver van dat artikel althans schijnt te menen.

Inderdaad heeft „Trouw" artikel 36 te berde gebracht, onnodig, buiten de zaak om en nog onjuist, wat de strekking van de belijdenis in art. 36 betreft.

De auteur van , , Trouw" wil n.l. handelen over „Kerk" en „Overheid", zoals de titel van zijn stuk aangeeft. Dit vindt echter niet zijn aanleiding in enig artikel onzer gereformeerde belijdenis, dat in het geding zou zijn, maar in de handelingen van de Synode der Hervormde Kerk, rakende haar politieke bemoeienissen, waarover wij onze lezers reeds een en andermaal hebben ingelicht en waartegen wij onze bezwaren hebben uiteengezet.

Hoeveel protest van verschillende zijden ook tegen het Synodaal beleid, vooral inzake Nieuw Guinea, werd ingediend, de Synode heeft zich aan het verzet niet gestoord, althans zij heeft een voorstel, om de oproep in te trekken, verworpen.

Duidelijk is, dat deze handelingen der Synode de vraag kunnen doen rijzen: Hoe staat eigenlijk de Kerk tegenover de Overheid, welke is de verhouding van Kerk-Overheid, welke is de roeping der Kerk jegens de Overheid ? Zo verklaart zich het opschrift in , , Trouw": Kerk en Overheid.

Het schijnt ook, dat de Synode aanleiding heeft gevonden in het „verzet" tegen haar doen, zich over de verhouding Kerk en Overheid te bezinnen.

Daarom hebben wij gemeend, dat het van belang is er op te wijzen, dat dit niet kan gedekt worden met wat men toepassing van art. 36 heeft genoemd.

Zoals art. 36 daar ligt — wij hebben er op gewezen — handelt dit over het ambt der Overheid en haar roeping jegens de Kerk, maar lüet andersom, , , b.v. van het ambt der kerkelijke regering jegens de Overheid".

Daarom is het weinig beleidvol van de redacteur van „Trouw", artikel 36 in het geding te brengen en dat op de wijze, zoals hij het doet.

Hiji spreekt van , , specifiek roomse rudimenten, die zeker aanvankelijk nog in de kerken der Reformatie, aanwezig gebleven zijn: bepaalde zinsneden uit artikel 36 en de wil, om de Kerk instititioneel een functie in de Staat toe te kennen".

Het is niet helemaal duidelijk, of hij ; , de wil van de Kerk een functie in de Staat toe te kennen, ook in art. 36 terugvindt. In ieder geval noemt hij „bepaalde zinsneden uit art. 36 en de wil om de Kerk institutioneel een functie in de Staat toe te kermen" in één adem.

Maar, hoe het ook zij, zijn critiek op de politieke gedragingen van de Synode der Hervormde Kerk, waartoe deze inderdaad zelf aanleiding geeft, gaat rechtstreeks geheel buiten art. 36 om.

En de gedachte ener „on-protestantse ontwikkeling", waaraan hij de politieke houding der Hervormde Kerk wil toeschrijven en waardoor hij deze blijkbaar zoekt te verklaren, kan geen steun vinden in de critische noot ten aanzien van artikel 36 der belijdenis, nog afgezien van des schrijvers waardering van bepaalde zinsneden als , , specifiek roomse rudimenten".

Wij laten die trouwens geheel voor rekening van de schrijver, maar willen er toch even aan herinneren, dat zijn opmerking over art. 36, in feite geheel buiten de orde en overbodig, aanstoot geeft aan de gereformeerde gezindheid in haar verschillende geledingen, omdat het haar Geloofsbelijdenis raakt, die zij ernstig neemt.

Dat wil niet zeggen, dat men zonder meer geen critische opmerkingen over de belijidenisgeschriften zou mogen maken, maar dan moet het toch niet zo maar terloops, doch meer gedegen geschieden en bij voorkeur door een the­oloog.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen