HET HEILIG GODSLAM

Daar is veel verstandelijke kennis en wijsheid, veel geleerdheid en ontwikkeling bij de mensen in deze tijd. De wetenschap zal vermenigvuldigd worden, zo is er voorzegd. Maar tevens wordt de smart ook vergroot.

Hoe geheel anders is het met de kennis Gods in Jezus Christus. Deze alleen is zaligmakend. Ze vermeerdert niet de smart, doch de blijdschap. Ze werkt niet bindend of benauwend, maar verlossend én verlichtend. Deze kennis maakt niet opgeblazen, noch autonoom, maar verootmoedigend en afhankelijk. Want tegelijk gaat daarmee de noodzakelijke zelfkennis gepaard. De wijsheid der wereld zal vergaan, maar die van Christus zal eeuwig bestaan.

Waar deze kennis wordt geleerd, daar is ook de kennis van Zijn verzoenend lijden. De kennis van de Verlosser ontsluit zich immers juist en vooral in Zijn dierbaar lijden en sterven. In die weg openbaart Hij ook de kennis van de kracht Zijner opstanding. Van Zijn geboorte af wordt er reeds in Zijn leven heengewezen naar Zijn kruis.

De slagschaduw van Zijn kruislijden valt reeds over Zijn kribbe! Denk aan Zijn Naamgeving : Jezus, , , want Hij zal Zijn volk zaligmaken van hunne zonden". Denk ook aan de profetie van Simeon bij Zijn voorstelling. En hier wijst Johannes de Doper Hem aan als het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt.

Daarin greep de geest der profetie ver boven Johannes eigen geest uit. Hij sprak hier aan de Jordaan een waarheid uit, die hij pas na deze zou verstaan, hoe moeilijk dat voor hem (speciaal in de gevangenis) ook zou zijn. Nochtans erkent hij Hem hier alrede als de Messias, de van God aan de vaderen beloofde Middelaar.

Hij wist wel, dat hij zelf alleen maar de zonde des volks kon aanwijzen, doch geen enkele vergeven. Hij kon, wetende de schrik des Heeren, de mensen oproepen tot bekering en misschien wel bewegen tot het geloof, maar bekeren kon hij er geen. Evenmin hen het geloof schenken. Dat nu was Gods werk!

Hij wist wat er door de profeten van het Oude Verbond aangaande zijn Koning geprofeteerd was als de lijdende Knecht des Heeren.

Maar nu de Geest der profetie zijn oog verlicht, ziet hij de Christus als de Middelaar Gods en der mensen, als hèt Lam Gods.

Lam Gods? Ja, want dit was een Gods-geschenk! van de eerste rang ! Een gift uit liefde, om te behouden.

Een gave Gods, onuitsprekelijk groot en genadig.

ledere dag werden er offerdieren naar de tempel gebracht. Ieder jaar werden er Paaslammeren geslacht. We zouden haast zeggen : , , Houdt die stroom van bloed dan nooit meer op? !"

Doch deze allen konden alleen maar heenwijzen naar het eigenlijke Godslam. Hun bloed had reinigende kracht voor het geweten indien, en voorzovèr men er iets van het grote Godslam in zag. Dit Lam bracht Zichzelf ten offer uit liefde voor de Zijnen. Ja, Hij is het grote offer van Gods eeuwige liefde. Die Zijn eigen Zoon niet spaart, maar overgeeft. Zie, hier is Hij, het heilige Gods lam! Want ook nu wordt Hij nog in meditatie en prediking, in gesprek, gebed en psalmgezang voorgesteld en aangewezen als het enige ware Paaslam, als de enige van God gewilde Middelaar der verzoening. .

Ziet gij. Hem, ziet ge Hem zó met het oog des geloofs, zoals een Job, een Abram en een Paulus Hem zagen ? Dan roept ge het met de Bruid uit het Hooglied uit: , , Zulk een is mijn Liefste , al wat aan Hem is, is. gans begeerlijk !"

Helaas, we zijn van nature door de zonde zo verblind, dat we Hem niet zien. Zeker niet als het enige ware Gods-lam, tot ons behoud gezonden.

Daar is geen opmerkingsgave bij ons voor Hem, hoewel we schier overal erg in hebben. Daar is jammer genoeg geen interesse bij de mens voor Christus en Zijn heil, ofschoon we naar alles en nog wat hartstochtelijk verlangen!

Dit weet God, en daarom wijst en laat Hij Hem telkens weer aanwijzen als het enige redmiddel ter behoudenis : Zie toch, zondaar, hier is uw Verlosser. Hier is uw Heiland, er is geen andere behalve Hij!

Door Hem alléén is er de vrijspraak van schuld en straf; in Zijn zoenwerk alléén ligt de rechtsgrond voor het eeuwige leven en de zaligheid.

Daarom, dit woord Zié! is helemaal niet overbodig, getuige het feit, dat dit Lam Gods tot de Zijnen is gekomen, doch de Zijnen hebben Hem niet aangenomen. Men moet niets van Hem hebben. Hij had geen gedaante, noch heerlijkheid, dat we Hem zouden begeerd hebben, zegt de profeet. Integendeel: we verbergen het aangezicht voor Hem. Ja, we hebben de duisternis liever dan het licht en verkiezen zelfs — hoe is 't mogelijk — de dood boven het leven !

Dwazen, die we zijn ! In onze hoogmoed denken we het zelf te weten en ons zelf te kunnen redden. Doch we weten niet, wat we nodig hebben, noch wat ons deert. We hebben niet door, dat Zijn kennis alleen zaligmakend en genezend is.

Maar Gods Woord zegt: Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen.... Weten we dat uit ervaring, of is het alleen verstands-kennis ?

Wat is het nodig voor ons, mensen van deze verlichte 20ste eeuw, om met kracht uit de doodslaap der zonde opgeschrikt te worden met de heenwijzing : „Zie het Lam Gods!"... Dan zullen we met een oog des geloofs leren zien op Hem, Die Zich om onzentwil in het gericht Gods gesteld heeft en veler zonden gedragen heeft. Hij heeft Zichzelf geofferd op het altaar des kruises.

God Zelf heeft Zich alzo een Lam ten brandoffer voorzien. Op de berg des Heeren is er aldus voorzien in het noodzakelijke verlossingsmiddel. Hij vindt in gunst en niet in wraak Zijn lust. Daarom laat Hij Zijn dienaren biddend vragen, ja smeken zelfs: „Laat u door dit Godslam met God verzoenen ? " Dan zal Hij straks niet uw Rechter meer, maar uw Redder zijn.

Wéé onzer, als we aan deze oproep en aamvijzing achteloos voorbij gaan.

Rampzalig, als we het bloed van het heilig Gods-lam versmaden !

Zullen we er aan denken dat we, wanneer we op zo'n grote zaligheid geen acht geven, en naar dit Gods-lam niet omzien, een eeuwig oordeel en duisternis tegemoet gaan? ?

Vreselijk is het, te vallen in de handen van een levende God, Die de schuldige geenszins onschuldig zal houden !

Kus de Zoon, eerdat Hij u door Zijn wraak verdelgt op de weg!

Het heden der genade is nog de vindingstijd om barmhartigheid te verkrijgen. We behoeven daarvoor geen trap en mate aan te geven, doch om barmhartigheid te verkrijgen en genade te vinden, moeten we eerst weten hoe ellendig onze toestand is — zegt Calvijn zo terecht. We moeten door het oordeel Gods worden verschrikt, zodat het ons doet vertwijfelen

Dan gaan we Jezus Christus zoeken als onze gerechtigheid bij God. Hij heeft, als het Lam Gods, Zijn bloed tot onze reiniging vergoten. Kortom : In de persoon van de Zoon Gods vinden we alles wat nodig is om ons aangenaam te maken bij God. Ook om getroost te leven en straks zalig te sterven.

Het geloof is daarbij het middel om de gerechtigheid van Christus te ontvangen.

Mijn lezer, kent ge reeds de gruwelijkheid en onreinheid vanwege eigen zonde? Zo ja? Dan weet ge ook van de schoonheid van dit heilig Gods-lam. Doch indien niet: Bidt dan om ogenzalf om ook dit Gods-lam te zien met een oog des geloofs !

U dan die gelooft is Hij dierbaar, ook noodzakelijk en gepast!

Vraagt Hem gedurig om dat zaligmakend geloof in deze Heiland, opdat Hij uw dode zondaarszielen reinige, om de levende God te dienen.

Het handschrift onzer zonde heeft Hij aan het kruis gehecht!

De zonden der wereld droeg en draagt Hij weg naar de zee van eeuwige vergetelheid. Zo ziet de Heere geen overtreding in Zijn Israël, noch zonde in Zijn Jacob. En de ziel mag in heilige vreugde en vrede zingen, ja, zingen zelfs :

„Welzalig hij, wiens zonden zijn vergeven, Die van de straf voor eeuwig is ontheven. Wiens wanbedrijf, waardoor hij was bevlekt, Voor 't heilig oog des Heeren is bedekt!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen