THEOCRATIE EN MONARCHIE IN ISRAËL

UITGAVE H. VEENMAN EN ZONEN, WAGENINGEN 1957

Na de verdediging van zijn proefschrift over bovengenoemd onderwerp, promoveerde ds. A. A. Koolhaas, Herv. predikant te Amersfoort, op donderdag 31 januari '57 te Utrecht tot Doctor in de Godgeleerdheid.

Ongesteldheid verhinderde ons deze plechtigheid bij te wonen en aangezien onze voor die taak aangewezen medewerker door verblijf in het buitenland niet in de gelegenheid is, nemen wij gaarne op ons enige regelen in ons orgaan aan dit werk te wijden.

Het onderwerp is zeker de moeite waard. „Theocratie in Israël" om te beginnen een bijzonder onderwerp. Theocratie d.i. Godsregering. Niet alleen onze uitdrukking : Koning of koningin bij de gratie Gods herinnert aan een verband tussen Gods regering over Zijn schepping en het gezag der overheden over de volkeren. Heel duidelijk leert de Heilige Schrift, dat de overheid Gods dienaresse is (Rom. 13). Het is daarom geen wonder, dat ook het heidendom altijd iets van de goddelijke oorsprong en bron van het overheidsgezag op aarde heeft gevoeld. Het heeft daarin op verschillende wijze uitdrukking gegeven, die veelal neerkomt op de vergoddelijking van de koning. Denk maar aan de Romeinse keizers, die een goddelijke titel aannamen.

In dit alles is een theocratische glimp, maar echte, directe Godsregering wordt alleen in Israël gevonden in de uitleiding uit Egypte. God zelf leidde Zijn volk en Hij was het, die op de Sinaï Zijn wet gaf.

Over deze zaak en over de onderscheiding van Israël vergeleken bij de andere volken der oudheid, waarmede Israël in aanraking kwam, gaat deze dissertatie.

Uitvoerig staat de jonge doctor stil bij het koningschap in het oude Oosten: Egypte, Mesopotamië, de Hethieten, de Armeense rijken, de Zuid-Arabische rijken, de omliggende volkeren van Palestina, en van Kanaan tijdens de intocht.

Heel wat historisch materiaal uit de oudheid wordt hier te berde gebracht.

Dan volgt Hoofdstuk II getiteld : „De Koningsheerschappij van Jahwe" : Hoofdstuk III behandelt de Godsregering in Israël tot aan het ontstaan van het koningschap.

Dat is een moeilijke kwestie. Immers God zegt tegen Samuel, dat het volk met de eis een koning te willen hebben als de andere volkeren Hem verworpen heeft. En toch' gebiedt God aan Samuel een koning te zalven. De directe Godsregering wordt op die wijze een indirecte.

Aan het ontstaan van het koningschap wordt dan ook een afzonderlijk hoofdstuk gewijd. Het laatste hoofdstuk gaat over de plaats van de koning in de theocratie.

Men zal verstaan, dat de indirecte theocratie bijzondere eisen stelt aan de koning. Hij is geen monarch als de koningen der volkeren. Koning David is de type van een theocratische koning.

Wij zouden gaarne hier en daar nog iets meer hebben vernomen, b.v. dat deze dingen uitvoeriger in Messiaans licht waren gesteld, doch gedachtig aan de ondertitel: Enige opmerkingen over de verhouding van de theocratie en het Israëlietisch koningschap in het Oude Testament, stellen wij ons tevreden met hetgeen ons hier geboden wordt en wensen doctor A. A. Koolhaas nogmaals hartelijk. geluk. 

Met een summary besluit het boek. En een zeer lange lijst van „enige litteratuur" bewijst dat er heel wat doorgewerkt moet worden, alvorens men met kennis van zaken over de aangelegen vraagstukken kan meepraten. Een heel werk, en dat bij een predikantspractijk.

Voorts maken naam- en zakenregisters het naslaan gemakkelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen