HET LIJDEN VAN CHRISTUS EN DE HEILIGE GEEST

Is de Heere Jezus in Zijn lijden volkomen alleen geweest? Ziehier een vraag van groot belang. Hierin gaat het er om, of Hij wel waarachtig de enige Zaligmaker is, of Hij is de enige Middelaar Gods en der mensen.

Wie naast het verzoeningswerk van Christus een ander werk zet dat niet van Hem is, wie dus Christus laat samenwerken met iemand of iets anders, die berooft Hem van de volstrekte enigheid en volkomenheid van Zijn werk. Die tast daarmee ook heel de verlossing aan,

Daarom is het ook zo'n rijke troost wanneer zij die de Heere Jezus belijden, van geen enkele verdienste noch van zichzelf noch van iemand anders willen weten dan alleen van Zijn volkomen verdienste. Dat is wel vernederend voor onszelf, maar ook van een grote kracht tot troost en zaligheid.

Als dan ook ooit iemand van mensenhulp ontbloot was, dan was Hij het.

En toch is Hij tot Zijn Middelaarswerk bekrachtigd en gesterkt, vertroost en ondersteund.

In Gethsemané, toen Hij in Zijn onuitsprekelijke angst als een worm kroop in het stof en het bloedig zweet Hem werd uitgeperst, verscheeen Hem een engel, die Hem gesterkt heeft. Engelenhulp in de volbrenging van Zijn werk ! Wordt hierdoor de volkomenheid daarvan, Zijn volkomenheid niet aangetast ? Wij denken het zo gauw. Het schijnt wel, alsof zulke gedachten ten nadele van de grootheid van Zijn Middelaarsschap terstond bij ons een plaats vinden.

Dat was er ook al toen we wellicht op catechisatie die vraag leerden: „Maar wat heeft Zijn Godheid hiertoe (d.i. tot Zijn lijdenswerk) gedaan? En het antwoord van het Kort Begrip luidde : „Zijn Godheid heeft door haar kracht die aangenomen mensheid alzo gesterkt, dat zij de last van Gods toom tegen de zonde heeft kunnen dragen en ons daarvan verlossen".

Onwillekeurig meenden we, dat het dan toch niet zo zwaar voor Hem geweest is. Hij was immers Gods Zoon, zelf God ? Dan viel het nog wel mee.

Ja, zelfs ging de gedachte wel door Hem heen, dat het voor Hem als de Zoon van God gemakkelijk genoeg was om dat alles te doen.

Is er enige waarheid in zulke gedachten ?

Neen, niet de minste. We kunnen wel zeggen, dat ze oud zijn. Dat stempel hebben ze wel. Want reeds in de nieuwtestamentische tijd waren er, die al het menselijke in de Heere Jezus tot schijn hebben verklaard. En daarom was het toen reeds nodig, dat de geesten onderscheiden werden en beproefd, of zij uit God waren. Toen werd door de apostelen het zaligmakende geloof verkondigd in de Zoon van God, die in het vlees is gekomen, die vlees is geworden, in alles ons Zijn broederen gelijk, uitgenomen de zonde.

Hij heeft deel gehad aan al onze zwakheden, aan al die zwakheden, die over ons en in ons gekomen zijn door de zonde, maar Hij is, niettegenstaande dat, zonder zonde geweest en gebleven in al Zijn beproevingen en lijden.

Echt, volkomen mens is Hij geworden, opdat Hij mensen tot Middelaar zou zijn. En naar Zijn mensheid is Hij gesterkt opdat Hij een volkomen Middelaar zou zijn.

Dat vinden wij ook in de woorden, die hierboven staan : Christus heeft Zich door de eeuwige Geest Gods opgeofferd. Hier wordt gezegd, dat Hij die volkomenheid Zijner offerande heeft gebracht door de kracht van de Heilige Geest,

Zozeer heeft Hij Zich vernederd, dat Hij zonder de hulp van de Heilige Geest, dit werk niet had kunnen verrichten.

Maar doen wij door dit te zeggen niet te kort aan Zijn Middelaarsheerlijkheid ? Is dat niet schande over Christus brengen ?

Neen, dat is niet Zijn schande, maar de onze. De schande van onze zondige natuur met al haar zondige zwakheden.

Al die zwakheden heeft Hij (maar dan zonder zonde) aangenomen, zozeer, dat Hij niet anders dan door de krachtige hulp van de Heilige Geest zo zwaar een lijden heeft kunnen volbrengen.

Zo alleen heeft Hij zulk een volkomen offer gebracht, straffeloos en smetteloos. Dat is het juist, wat de Geest ons wil leren door wat geschreven staat in Hebr. 9. Een eeuwige verlossing heeft Hij verworven. De offers van het Oude Testament reinigen reeds de zondaren naar het vlees door het bloed van stieren en bokken. „Hoeveel te meer dan zal het bloed van Christus, die door de eeuwige Geest Zichzelf Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, ons geweten reinigen van dode werken om de levende God te dienen". Zulk een vrucht komt voort alleen uit een offerande van de grootste waardij en die werd door Christus gebracht, daar Hij door de eeuwige Geest Zichzelf offerde.

Wij mogen dus wel opmerken, dat de apostel van die Geesteshulp niet spreekt alsof daardoor de waardij van Christus' werk zou worden verkleind maar integendeel, opdat daardoor die waardij temeer uitblinkt.

Zo groot en zo zwaar waren de dingen, die bij God door Hem te doen waren dat Hij naar de krachten, d.i. naar de zwakheden Zijner mensheid die nimmer had kunnen doen. Zo groot was Gods toorn tegen de zonde, dat Hij die in Zijn menselijke natuur niet had kunnen verdragen om ons daarvan te verlossen, dan alleen waar Hij gesterkt wordt door de Heilige Geest. Mogelijk, zo zegt de apostel Paulus zou iemand het nog bestaan om voor een goede te sterven, maar sterven voor zulke zondaren gelijk wij, daartoe was al de liefde Gods, al de kracht van de Heilige Geest, de volkomen smetteloze offerande van Christus nodig.

Mogen wij dan denken, dat de engelenhulp in Gethsemané, of de sterking van de Heere Jezus door Zijn Goddelijke natuur of de hulp, die Hij verkreeg van de Heilige Geest in mindering gebracht moet worden op Zijn lijden? Neen, maar daartegenover, dat Hij die hulp, die sterkte en troost juist heeft willen gebruiken om Zijn lijden ten einde toe te vervullen. Daarom wordt het

L.am Gods eeuwig gedankt. Want Hij heeft geleden. Geen engelenlijden, geen lijden van Zijn Godheid, geen lijden van de Geest wordt ons gepredikt, maar het lijden van Christus, de Godmens naar Zijn mensheid, in Zijn ziel en lichaam, volkomen, onbevlekt. Gehoorzaam, gewillig, vrijwillig, volmaakt in liefde tot God en tot de Zijnen, zondaren, die Hem al die jammeren hadden aangedaan.

Dat deed Hij opdat ook uw geweten gereinigd zou worden bij aanvang en dan ook gedurig van dode werken om de levende God te dienen. Opdat gij daartoe ook door diezelfde Geest, die Hem sterkte, bekrachtigd zoudt worden in dit leven. En opdat ge nu en in eeuwigheid zoudt grootmaken God de Drieënige om Zijn liefde, de Geest om Zijn kracht, het Lam om Zijn offerande. Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen