MEDITATIE

, , Is zulk een woord, aan ons adres, wel op zijn plaats ? "

Ik kan me voorstellen, dat, wanneer u bovenstaande tekst leest, dit de eerste gedachte is, die bij u opkomt. Immers u hebt tot nu toe elk jaar Paasfeest gevierd. En u hebt er geen enkele reden voor dit jaar van deze gewoonte af te wijken. Integendeel! U vindt het toch vanzelfsprekend om, als het over enkele dagen Pasen is, te denken aan het feit, dat Jezus Christus uit de doden is ojjgewekt. Vandaar misschien uw eerste reactie: , , Heeft dit vermaan, heeft deze opwekking, in de tekst neergelegd, zin voor ons ? Is dit woord, goed beschouwd nodig voor ons ?

Maar . . . wat is nu de bedoeling van de tekst ? Wil de Apostel Paulus zijn leerling en medearbeider in het Evangelie, Timotheüs, op het hart binden, dat hij elk jaar het Paasfeest zal vieren ? Hem inscherpen, dat hij op het jaarlijks terugkomende Paasfeest zal denken aan het feit, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt ? Het is zonder meer duidelijk, dat Paulus dit zeker niet kan bedoeld hebben. De apostel wil eigenlijk dit zeggen: , , Houd in gedachtenis Jezus Christus, opgewekt uit de doden". "

Dit vermaan, deze raad heeft Timotheüs dringend nodig, gezien de omstandigheden, waarin hij verkeert, en waarvan Paulus volledig op de hoogte is. Timotheüs ondervindt, evenals Paulus, dat het Evangelie van de gekruisigde en opgewekte Christus op weerstanden stuit. Hem vallen, om des Evangelies wil, verdrukking en vervolging ten deel, hoon en smaad, bestrijding en aanvechting. En het is niet te verwachten, dat dit in de toekomst anders en beter zal worden. Bovendien zal hij in Paulus, die de tijd zijner ontbinding aanstaande acht, veel steun en hulp verliezen.

Wanneer Timotheüs alleen daarop zou zien en alleen daaraan zou denken, dan kan het niet anders of zorg en vrees vervullen zijn hart.

En nu schrijft Paulus aan Timotheüs, die zich bedreigd ziet door lijden en dood, dit vertroostend en bemoedigend woord: , , Houd in gedachtenis Jezus Christus, opgewekt uit de doden".

, , Timotheüs", zo wil de Apostel zeggen : , , Houd gedurig Jezus Christus voor ogen als de Opgestane, als Degene, die wel onder de doden is geweest, maar die, uit het graf verrezen, de dood voor eeuwig achter zich en onder zich heeft. Hij leeft en regeert tot in alle eeuwigheid".

Zo wordt ons hier Jezus Christus voorgesteld in de heerlijkheid en majesteit Zijner opstanding. Hij heeft het graf open gebroken, de dood te niet gedaan en de hel overwonnen.

Eens heeft Hij de heerlijkheid, die Hij, als Zoon van God, bij de Vader had, afgelegd. Hij is toen mens geworden. Hij heeft toen onze menselijke natuur, ons vlees en bloed aangenomen. Hij is de broeders in alles (uitgenomen de zonde) gelijk geworden, om in de weg van lijden en sterven, de zonden des volks te verzoenen. Hij heeft zich tot de smartelijke en smadelijke dood aan het kruis willen vernederen om als Borg de zonden te dragen en de schuld op zich te laden, om vloek te worden en de eeuwige toorn Gods weg te nemen. In deze diepe, donkere weg heeft Hij gerechtigheid en leven verworven. Welk een zondaarsliefde !

Maar daar blijft het niet bij. Hij verwerft niet alleen deze weldaden, maar Hij zal ze ook aan zondaren in genade schenken, hen in het bezit er van stellen, hen volop doen delen in de verlossing, door de arbeid Zijner ziel tot stand gebracht.

Daartoe verrijst Hij op de Paasmorgen uit het graf. Hij staat op en doet opstaan hen, die midden in de dood liggen. Hij leeft en maakt levend hen, die dood zijn in zonden en misdaden. Hij is de Opstanding en het Leven.

Maar er is meer. Hij verwerft en schenkt niet slechts verlossing, doch Hij bewaart ook, als Levensvorst, de Zijnen bij deze volkomen verlossing. Als de opgestane en levende Christus weet Hij het leven, dat gij hebt in Zijn Naam, te onderhouden.'

Wanneer gij ziet op de machten, die het leven, dat in en door Hem uw deel is, bedreigen, dan vervult vrees en twijfel uw hart, Wanneer gij ziet op uw zonde en zwakheid, dan beneemt dit u alle moed. Maar daarom ook ; „Houd in gedachtenis Jezus Christus, opgewekt uit de doden"

Uw verlossing is in Hem, de Vorst des Levens, zeker en gewis. Uw heil ligt in Hem eeuwig vast. Het eeuwige leven, in genade voor u verworven en aan u geschonken, kan u door niemand en niets ontnomen worden. Niet door satan, die wel rondgaat als een briesende leeuw, zoekende wie hij zou kunnen verslinden. Want zijn macht is gebroken. Niet door de wereld, waarin gij verdrukking hebt. Want Christus heeft dé wereld overwonnen. Niet door het vlees, de zondige aard. Want daartegenover staat de Geest van Christus, die in u woont en werkt. Niet door de dood, want de dood is verslonden tot overwinning. Niet door de hel. Want de poorten der hel zullen de kerk des Heeren niet overweldigen.

Is het dan niet nodig, dat gij de Christus kent ? Ja, want alleen in de kennis van Zijn naam is leven en onverderfelijkheid.

Is het dan ook niet nodig, Hem kennende, voortdurend Hem te gedenken ? Om in het geloof steeds weer alle verwachting in uzelf te verliezen en alle betrouwen te stellen op de levende en opgeistane Christus ? Ja, dat is nodig voor u, in al uw zwakheid, om uw sterkte te vinden in Hem. Het is bovenal nodig omdat Hij waard is in gedachtenis te worden gehouden en in ere, uit dankbaarheid voor zoveel liefde en genade. En Hem zo gedenkend zingt ge dan :

'k Zal Hem nooit vergeten, Hem mijn helper heten, Al mijn hoop en lust.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen