WAARHEID EN EENHEID

Onder deze titel schrijft ds. A. Schouten Jr., in de Classicale Kerkbode, officieel weekblad van de Gereformeerde kerken in de Classis Utrecht, het volgende :

'n Droef gebeuren. Vijf predikanten, twee en veertig ouderlingen en drie en dertig diakenen van Amsterdam, werden geschorst door het classicaal bestuur. In verband met een beheerskwestie. Ja zeker. Toch was er een diepere oorzaak. Zij weigerden moderne lidmaten toe te laten tot hun gemeente. En daarom wilden ze ook geen attesten afgeven, waardoor 't zulke personen mogelijk werd op een andere plaats aangenomen te worden, om dan langs een achterdeurtje Amsterdams kerk weer binnen te komen.

Zo ging het in Amsterdam in 1886. Dus nu ruim 60 jaar geleden. Om de handhaving van de Waarheid en het zoeken van de waarachtige Eenheid, werden de ambtsdragers des Heeren geschorst.

En nu leven we in 1957.

Sindsdien is er in de Hervormde kerk wel heel veel veranderd. Enkele jaren geleden kon zij er toe komen een nieuwe kerkorde te accepteren. Zij heeft zich bereid getoond gesprek te voeren met de kerken, die uit de Afscheiding en Doleantie voortgekomen zijn. Op verscheidene plaatsen, blijkt het mogelijk, dat kerkeraden van beide groepen samenspreken over hetgeen scheidt en verbindt. Er is zelfs een oord, waar op Biddag een gemeenschappelijke dienst werd gehouden.

Er is veel veranderd ten goede. Voor deze en gene is dat zelfs een reden te menen, dat er eigenlijk geen verschillen meer bestaan en wederkeer tot of samensmelting met de Hervormde kerk nu moet zijn het eerste punt van het kerkelijk program. Sommigen denken al een uitnemend voorbeeld te moeten geven door zo maar over te wippen.

Wie evenwel gedacht had dat we al heel dicht bij elkaar gekomen waren en dus ook wel eensgeestes zouden zijn in het handhaven van de Waarheid en het zoeken van de waarachtige Eenheid, moet dezer dagen wel een koude douche gekregen hebben.

Wat er dan gebeurd is? Dagblad- en kerkelijke pers hebben een bericht onder de aandacht van de mensen gebracht, waar heel wat gemoederen door in beweging gebracht zijn. De geschiedenis van 60 jaar geleden herhaalt zich. Het wordt al weer bewaarheid, dat er niets nieuws is onder de voorjaarszon.

Er is weer een schorsingsbesluit gevallen. Mogelijk zou iemand veronderstellen dat er opgetreden wordt tegen de vrijzinnigen. Maar zó is het niet. Integendeel. In feite wordt door dit schorsingsbesluit de vrijzinnigheid gedekt en de rechtzinnigheid getroffen.

Wat er dan gebeurd is !?

Net als 60 jaar geleden in Amsterdam, ging het nu in Nijenga-Opeinde. Daar werden een predikant, twee ouderlingen en een diaken geschorst, omdat zij volhardden bij hun weigering enkele personen, die als lidmaten waren aangenomen door een vrijzinnig predikant in Drachten, als lid van hun eigen gemeente te laten inschrijven.

Het feit spreekt voor zichzelf.

Nijenga-Opeinde een teken! En dat nog niet eens alléén. In Ede is er ook wat aan de hand.

Sinds kort bestaan daar twee Hervormde kerken. En dan niet omdat tot splitsing is overgegaan tengevolge van het feit, dat het zielental te groot werd en dus de formatie van deelkerken het geestelijk en kerkelijk leven ten goede kan komen. Gelijk wij dat kennen in Utrecht en op een paar andere plaatsen.

Voor Ede staat de zaak heel anders. Een minderheidsgroep had zich afgescheiden, omdat zij het niet vinden kon met de daar heersende modaliteit, n.l. die van de Gereformeerde Bond. Na heel wat zoeken en tasten moest helaas geconstateerd worden dat het onmogelijk was onder één kerkelijk dak beide groepen weer te laten samenwonen.

Ten slotte heeft de synode voor een oplossing gezorgd. De minderheidsgroep wordt nu als een officiële kerk erkend. Met eigen ambtsdragers, eigen kerkdiensten en eigen bediening van Woord en Sacramenten.

Zeker, de synode heeft wel uitgemaakt dat beide kerken formeel één kerk vormen. Dat is echter, zoals iemand geschreven heeft, een eenheid alleen op papier. In werkelijkheid staat de ene Herv. Kerk van Ede tegenover de andere. Er is geen gemefenschappelijke erkenning van de Waarheid, en daarom is het onmogelijk in de Eenheid des geloofs samen te leven.

Ede is óok een teken!

Het is goed, dat we hierop letten. Het beginsel van ons kerkelijk leven is immer geweest: één zijn in de erkenning van de Waarheid. We horen in de laatste tijd wel eens andere geluiden. We moeten de eenheid zoeken. Tot uw dienst. Maar als het gaat ten koste van de Waarheid, is het een voze eenheid en dus helemaal geen Eenheid.

Van kracht blijft de waarschuwing van de Heilige Schrift: Indien iemand de leer van Christus niet brengt, ontvangt hem niet in uw huis en heet hem niet welkom. (II Joh. vs. 10). En dat andere woord : Dat zij één zijn, zoals Wij, (Joh. 17 vs. 11).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen