VERSLAG VAN DE JAARVERGADERING

Als ik alles zou moeten memoreren, wat op de vergaderingen van het Hoofdbestuur op de agenda's stond, dan zou mijn verslag zeker aanzienlijk groter zijn geworden. De agenda's waren overladen. Laat ik om des tijds wille met het gegevene mogen volstaan.

Zullen we nu dan maar eindigen met het besef van zelfvoldaanheid, omdat er toch heel wat werk door het Hoofdbestuur verricht is.

O, geachte leden, verre van dat! Wat wij deden, was met zonde bevlekt. En dat niet alleen, ik denk ook aan de schrikkelijke zonde van de nalatigheid. Wat schoten we in heel veel dingen tekort.

In een van de boeken van de profeten lees ik deze merkwaardige woorden: De zomer is voorbij en nog zijn wij niet verlost.

Meer dan een jaar is het geleden, dat we in Utrecht samen waren om het vijftig jarig bestaan van de Geref. Bond met elkaar te gedenken.

Weer is een jaar voorbij en nog zijn we niet verlost van de dwaalleer in het midden van onze kerk. Nog steeds heerst er leervrijheid. Nog wil men niet weten van een leer, die gebonden is aan Schrift en belijdenis.

Nieuwe schuld is aan de oude schuld toegevoegd. Met Ezra moeten we belijden, dat de schuld onzer kerk tot aan de hemel toe geklommen is.

Die schuld van de kerk is ook onze schuld. Wij hebben gezondigd, wij en onze vaders en wij hebben gedaan, wat kwaad is in de ogen des Heeren.

Wat spreken we gemakkelijk over schuld. Wie brengt het echter op de knieën voor God om ze te belijden en er de troon der genade mee te bestormen.

Of moet de Heere ook van ons zeggen : Dit volk genaakt Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mijl!

Indien de waarachtige verootmoediging meer werd gekend, zou de vrucht op ons werk uit genade stellig nog veel rijker wezen.

Blaze God de Heere met Zijn Geest door het midden van onze kerk. Moge een biddend volk worstelen aan de troon der genade om de nood onzer kerk voor den Heere neer te leggen.

In de terugkeer naar de oude paden de oude beproefde: paden van Gods Woord en de belijdenis is alleen redding te vinden.

Wij leven in bange tijden. De afval neemt toe. De wereldgelijkvormigheid dreigt van alle kanten. Wat zullen onze kinderen straks doen als wij er niet meer zijn.

Zullen zij, de banier opnemen, die wij straks uit onze stervende handen zullen laten vallen?

Wij pleiten op Gods genade, dat Hij nooit zal laten varen het werk Zijner handen. De Heere zegende onze zwakke pogingen in het jaar dat achter ons is,

Amersfoort, Zoetermeer, Nijkerkerveen en Vriezenveen beriepen bondspredikanten.

Van alle kanten horen we vragen naar de oude paden.

Het evangelisatiewerk breidt zich gestadig uit. De Heere gaat voort om ook in onze kranke kerk nog mensen te bekeren. Dit alles is voor ons het bewijs, dat de Heere de Hervormde Kerk nog niet gesloten heeft.

Daarom mogen wij haar ook niet verlaten. De voortdurende versplintering van de gescheidene kerken is voor ons het tastbare bewijs, dat we stellig die weg niet uit moeten.

En daarom moeten we voort! Lauwheid en laksheid zijn onze grote vijanden.

Wie helpt de banier opheffen? En laat de wereld dan maar spotten en hetzelfde doen wat de Samaritanen met de Joden deden, die onder allerlei moeilijkheden toch stad en tempel probeerden op te bouwen.

Immers God de Heere heeft het die amechte Joden toch doen gelukken. Doe Hij het uit genade ook ons gelukken !

Ik heb gezegd.

Timmer.

Onmiddellijk daarop hield ook de penningmeester zijn verslag, waaruit bleek, dat de offervaardigheid voor het werk van de Geref. Bond hoe langer hoe groter wordt.

De boeken van de penningmeester werden nagezien door een accountantsbureau.

Ook een commissie uit de leden, bestaande uit de heren S. de Man en ds. Bouw bracht ook verslag uit over het nazien van de boeken.

Daar alles keurig in orde was bevonden, kon de penningmeester worden gedechargeerd.

De voorzitter bracht de penningmeester zijn hartelijke dank voor het nauwkeurig beheer.

Naar aanleiding van het verslag van de secretaris stelde ds. A. Vroegindewey nog enige vragen.

Hij hoopte, dat het Hoofdbestuur toch blijvende aandacht zou besteden aan eventuele opleiding van sociale werksters.

Ook opperde hij de gedachte of het niet mogelijk zou wezen om vanwege de Geref. Bond ter voorlichting van ons volk dogmatische geschriften uit te geven.

De voorzitter deelde mede, dat hij dit gaarne tot een punt van bespreking wilde maken op de vergadering van het Hoofdbestuur.

Ook vroeg ds. Vroegindewey hoe het komt, dat er ook enkele gereformeerde candidaten zijn, die niet in de lijst van candidaten in de Waarheidsvriend voorkomen.

De secretaris deelde mede, dat alleen de namen van die candidaten worden opgenomen, die daartoe de wens hebben te kennen gegeven.

Daarna werd de stemming aan de orde gesteld.

Na het zingen van Psalm 27:1 werd de vergadering geschorst.

Om twee uur werd de vergadering heropend.

Bij de uitslag van de stemming bleek, dat Z.Exc. L. F. Duymaer van Twist was herkozen met 310 stemmen.

De heer J. Verbeek Wolthuys met 278 stemmen en de secretaris met 293 stemmen. De drie aftredenden namen gaarne hun herbenoeming aan.

De voorzitter heette dr. A. A. Koolhaas, voorzitter der generale synode hartelijk welkom in onze vergadering.

Daarna hield dr. H. Bout zijn referaat over , , De toekomst der kerk".

Aan de discussie namen deel mevr. Ingenhoes, ds. Blok en ds. Tukker.

Ten slotte zongen we Psalm 84 : 6, waarna deze zeer goed bezochte jaarvergadering gesloten werd,

J. J. Timmer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen