HET BOEK IN DE HANDEN VAN HET LAM

Johannes is zeer bedroefd geweest. „En ik weende zeer" schreef hij nog pas.

Hij zag in gezicht, het boek van Gods raadsbesluiten. Een boek met zeven zegelen verzegeld. En nu was niemand waardig bevonden dat boek te nemen en zijn zegelen open te breken. Zou dan dat boek altijd gesloten blijven? Die gedachte bracht Johannes in tranen. Johannes heeft de Heere en Zijn Kerk lief. En Johannes gunt het de Heere zo, dat Zijn Naam over de ganse aarde worde grootgemaakt. En hij gunt het Zijn Kerk zo, dat zij uiteindelijk toch eens triomferen zal. Worden echter de zegelen van dat boek niet geopend, dan komen de dingen hier op aarde niet tot voleinding, alles blijft dan een zinloos gebeuren, de Kerk moet blijvend worstelen met zonde en dood, de vijanden Gods zullen blijven tyranniseren, de nieuwe aarde zal er niet zijn, het nieuwe Jeruzalem niet nederdalen, de Kerk wordt niet uit lijden en strijd verlost en. Gods schepping wordt niet gereinigd.

Niemand waardig bevonden om het boek te nemen. .. . , , en ik weende zeer".

Johannes was dus in tranen omdat God niet zou verheerlijkt worden, en Zijn Kerk niet zou triomferen.

Zijn zulke tranen ons nog onbekend ? Velen wenen, maar het is helaas vaak wenen om 's levens raadselen. „Waarom overkomt mij dit ? En waarvoor moest dat? " Bange tranen kunnen dat zijn, maar zij druppen niet tot God. Het zijn slechts tranen van gekrenkte hoogmoed.

De tranen van Johannes zijn de tranen van een hart, dat in z'n hoogmoed gebroken werd, het zijn tranen van een droefheid naar God, en zulke tranen druppen tot God !

De bedroefde Johannes hoort een stem zeggen : , , Ween niet. ...".

En — kostelijke vertroosting —, in de hemelse troonzaal ontwaart Johannes ineens de gestalte van het Lam Gods.

Het Lam heeft overwonnen. En dat Lam is waardig bevonden het boek te nemen en zijn zegelen open te breken. Johannes ziet het: , , het Lam heeft het boek genomen uit de rechterhand Desgenen die op de troon zit".

En straks zal dat Lam de zegelen van het boek één voor één openbreken om tot vervulling te brengen al wat in dat boek geschreven staat aangaande de dingen die geschieden moeten.

Het Lam heeft  het boek genomen.

Wat een rijke vertroosting voor wie het Lam kennen en liefhebben ! Nu gaat het met hen zeker op het gewenste einde aan.

Het boek wordt immers ontrold en ten uitvoer gebracht door de handen van het Lam. En die handen zijn de eens doorboorde handen, het zijn de handen, die spreken van Zijn strijd en zegepraal, van het offer des kruises door Hem voor de Zijnen op aarde gebracht. En met die handen wordt nu vanuit de hemel over kerk en wereld geregeerd.

Wat heerlijke bemoediging.

De hand die de dingen in de wereld leidt, de hand die ook gaat over lief en leed van uw leven, het is de liefdehand van Hem, die dierbaar is voor allen, die de Heere vrezen ! De harten naar boven dan ! Zien wij alleen aan wat voor ogen is, dan is het leven vol benauwende verwarring, en de weg van Gods Kerk een weg vol raadselen.

Maar mogen wij met Johannes zien, door de deur geopend in de hemel mogen wij de opgevaren Heiland in geloof nagaan tot de troon der tronen, zie dan valt vanuit de heerlijkheid ook over de donkerste weg hier op aarde toch een liefelijk licht der vertroosting.

Hoe hoog of hoe diep het ook mag gaan, het Lam Gods houdt de teugels, ten goede van allen, die Zijn verschijning hebben liefgehad. Ook in de glorie vergeet de verheerlijkte Christus Zijn volk hier op aarde niet. Johannes zag het Lam staande als geslacht. Een volheid van kracht staat Hem ten dienste en de volheid des Geestes is Hem gegeven : zeven hoornen en zeven ogen, welke zijn de zeven Geesten Gods, die uitgezonden zijn in alle landen.

Het Lam komt, waar het wil zijn. Het werpt neer en het richt op. Het doodt en het maakt levend. Het maakt van een vervolger een apostel. Het geeft psalmen in de nacht. Het weet Zijn kracht in onze zwakheid te volbrengen. Het wederstaat alle machten, het triomfeert waar het wil!

Aan dit Lam is het boek gegeven.

In Zijn handen is het wereldbestel; door Hem regeert de Vader alle ding ! Maar wat goede moed is er dan voor allen, die aan het Lam hun hart verloren.

Weest niet ongelovig, maar gelovig. Het Lam is Koning.

Mistrouwt het doen van uw Heiland niet. Niet hier beneden, daar boven valt de beslissing over de toekomst van de kerk en van de wereld! Opwaarts de ogen ! Niet klagen, maar vragen ! Vragen om maar gedurig op die handen te mogen zien, op die doorboorde handen, de liefdehanden van het Lam. Zo wordt uw hart temidden van smarten wonderbaar vertroost.

En gaat het op deze aarde meer en meer donker worden, vermenigvuldigen zich de oordelen, klinken de hoefslagen van het rode, het zwarte en het vale paard al luider op, destemeer zal u nodig zijn gedurig maar de blik te mogen hebben op de handen van het Lam, op die handen der liefde ! Ook als gij hoort van oorlogen en van geruchten van oorlogen, het Lam Gods vergist zich niet! Dóór de gerichten voert Hij de wereld naar de voleinding, en leidt Hij Zijn Kerk naar de eindtriomf. Neen, wij drijven niet hulpeloos en weerloos in de mist! Het gaat naar de toekomst van onze Heere Jezus Christus, het gaat naar dat Koninkrijk, waar tot op de bellen der paarden geschreven zal staan : , , De heiligheid des Heeren !"

Mag en moet een christen oren en ogen open hebben voor de gebeurtenissen van de tijd, hij mag en moet niet bevangen blijven in de wanhoopsgeest of in het ijdele optimisme van de mens dezer wereld! Neen, d' ogen houde het stil gemoed opwaarts om te letten op het Lam Gods in de heerlijkheid. En Hij die trouw is zal uw voet voeren uit der 'bozen netten!

Of is het Lam ons nog onbemind, . schreit ons hart niet naar Zijn troost, kunnen we het in eigen kracht nog wel redden hoe zou het dan met ons goed kunnen gaan. Wie het Lam Zijn glorie niet gunt, die zal zelfs de voorspoed van het leven nog ten kwade gedijen ! Uw leven rijpt dan des te zekerder voor het grote uur, waarin gij tegen u vinden zult: Het Lam Gods in Zijn glorie! En zo het aan de kracht komt, ziet, Hij is zéér sterk ! Het Lam tegen ons vinden, dat brengt ons een eeuwig wenen zonder ooit vertroosting te ontvangen.

Maar dat Lam Gods wordt ons heden nog voorgesteld tot onze behoudenis. Het inzien in het boek van Gods raadsbesluiten is niet aan ons. Dat boek is gelegd in de handen van het Lam.

Maar ons is een ander boek gegeven. Het boek des Evangelies van Jezus Christus. In dat. boek strekt het Lam lokkend de handen uit. Zijn doorboorde handen, waarin te vinden is rust voor onrust, genade voor schuld, ook voor de grootste der zondaren. In die handen uw schuldig en verloren leven op en over te geven en kwijt te raken, dat is de weg ! De Heere lere u die weg te gaan, opdat het ook uw hart tot vertroosting, geest en leven zij.

, , En het Lam kwam en heeft het boek genomen ".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen