GESPREK MET DR. CARL MACINTIRE

In „De Rotterdammer" van 15 aug. j.l. troflfen wij het volgende artikel aan, wat we gaarne overnemen

Bezwaren tegen de I.C.C.C.

In Nederland worden enkele kerken sterk geboeid door de Internationale Raad van Christelijke Kerken, de I.C.C.C, terwijl anderen zeer ernstige bezwaren tegen de I.C.C.C. hebben. Wij waren in de gelegenheid dr. Carl Macintire, oprichter en voorzitter van de I.C.C.C, te vragen naar zijn antwoorden op de kritiek, die vanuit Nederland wordt geoefend.

Is het waar, dat de I.C.CC. slechts een reactieraad is tegen de Wereldraad van Kerken ?

„Neen. De I.C.C.C. is wat de Wereldraad zou moeten zijn, want hij is gebouwd op een Schriftuurlijke grondslag, en binnen deze raad willen wij elkaar ontmoeten in christelijke samenwerking. Wij hebben n.l. een tijdperk in de wereldgeschiedenis bereikt, waarin het door vervoers- en communicatiemiddelen mogelijk is geworden om elkaar te ontmoeten. Wanneer echter de Wereldraad slechts bijbelgetrouwe kerken in zich verenigde, dan zouden er echter geen twee raden zijn, maar één".

Ja, maar wij horen in Nederland zo menigmaal het bezwaar, dat de I.C.CC. zo negatief is ; is dat nu inderdaad waar ?

„De I.C.C.C. beschouwt het als zijn roeping, de valse orde en de gevaren die de kerken bedreigen, aan de kaak te stellen ; ik denk hierbij aan de actie van de Wereldraad om met voorbijzien van de fundamentele stukken der heilsleer, tot één wereldkerk te komen. De I.C.C.C. verontschuldigt zich daarom niet over haar militante houding ten opzichte van alles, wat van de fundamenten van het geloof afwijkt ; wij verlangen slechts om het bevel der Schrift te gehoorzamen.

Echter zijn wij niet alleen en niet in de eerste plaats negatief, wij zijn zeer positief tegenover het Woord des Heren, maar juist daarom zijn wij er niet bang voor om negatief te zijn tegen het modernisme en de z.g.n. nieuwe orthodoxie, die de kerken wil binnendringen".

Dan horen wij ook als een groot bezwaar tegen de I.C.C.C aanvoeren, dat er slechts kleine kerkjes en z.g. splintergroepen bij zijn aangesloten, en dat daarom deze raad eigenlijk niet representatief mag worden geacht. Wat denkt u daarvan?

„Wel, ik zie het juist als een grote winst, dat deze kleinere kerken zich in de I.C.C.C verenigen, want de ervaring leert, dat oudere groepen enigszins zijn vastgeroest en niet bereid zijn om deel te nemen in de strijd tegen het modernisme. Juist deze z.g. splinter kerkjes echter, hebben de werkelijke strijd gekend, zij vertegenwoordigen mensen met ondervinding, die niet bang zijn om^de vijand te ontmoeten het te bestijden".

Deze strijdhouding van de I.CCC.-kerken tegen het modernisme moet de oudere kerken verlegen maken ; ja, zij moeten zich schamen, dat zij tekort schieten in de verdediging van de eer van Jezus' naam. Helaas, zijn sommige kerken van de tw'eede en derde generatie week geworden ; ze proberen tot een vergelijk te komen met het modernisme, inplaats van het te bestrijden".

Men ziet het in Nederlands reformatorische kringen wel eens als een bezwaar, dat tot de I.C.C.C groepen behoren, die opvattingen huldigen over het z.g. duizendjarig rijk, die huns inziens niet Schriftuurlijk zijn.

„Ja, maar dat behoeft toch heus geen bezwaar te zijn ; de I.C.C.C. is namelijk niet een raad van gereformeerde kerken, maar een raad van christelijke kerken, en onder christelijk verstaan wij alle evangelische kerken, die de Bijbel als het onfeilbaar Woord van God aanvaarden en het Evangelie der Verzoening door Christus' zoendood prediken. Zij allen kunnen lid zijn van de I.C.C.C, waarin zij elkaar als kerken, die de fundamenten van het christelijk geloof gemeen hebben, kunnen ontmoeten en samen kunnen spreken en samen strijden. Er wordt echter geen enkele kerk toegelaten, die de grondslag van de I.C.C.C niet onderschrijft".

Nu horen wij ook wel eens het bezwaar, dat er Arminiaanse kerken zijn, die lid zijn van de I.C.C.C. Maar kunnen deze mensen dan de grondslag aanvaarden ?

„Het is met deze kerken eigenlijk 'n vreemd geval; zij noemen zich Arminianen, want zij zeggen, dat God verkiest op grond van vooruitgezien geloof. Tegelijkertijd echter stemmen zij van harte in met de basis van de I.C.C.C, ook met de zinsneden, dat de mens door de val totaal verdorven is, en dat slechts de zaligheid hun deel wordt door de wedergeboorte door Geest en Woord, niet door de werken, maar door de genade. Ook zij erkennen dat God de auteur van het geloof is. Wij zouden het zó kunnen stellen : God weet van te voren wie Hij het geloof zal schenken, en op grond daarvan verkiest Hij.

Consequente Arminianen zijn zij zeker niet, en zolang als iemand de gehele grondslag van de I.C.C.C onveranderd, zoals die daar ligt, aanvaardt, kan hij lid zijn van de I.C.C.C en met ons strijden voor de eer van Jezus' naam tegen het modernisme".

Vooral uit dit laatste antwoord wordt het ons duidelijk, dat men in Amerika iets geheel anders onder een Arminiaan verstaat, dan wij hier in Holland. Wij maken geen onderscheid tussen Arminianen en modernen ; in de Verenigde Staten is er wel degelijk een onder-' scheid.

Zo staat het ook met het woord „oecumene". Wij verstaan hieronder de waarachtige christelijke gemeenschap, maar aan de andere zijde van de oceaan is oecumene het begrip geworden voor valse eenheid, waarin Gods Woord niet serieus wordt genomen. Het blijkt, dat wanneer wij spreken willen met elkaar, wij toch allereerst luisteren moeten en niet direkt op de klank van een woord afgaan, daar dit grote verwarringen kan scheppen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen