NA BETHLEHEM.......... EGYPTE!

1. Gods Zoon naar Egypte : smaad en vernedering voor Hém.

De Zone Gods, in. Bethlehems stal geboren, is niet voor een makkelijk en rustig bestaan op de aarde gekomen. Zijn leven was vol moeite en onrust.

Reeds spoedig na de geboorte deed die onrust zich gelden. Toen de Heiland nog beneden de twee jaar was, werd Hij al opgejaagd. Vluchten moest Hij.... vèr weg, over de grens zelfs. En in het vreemde land moest Hij geruime tijd verblijven.

U weet de oorzaak van die vlucht, nietwaar ? Herodes, opgeschrikt door de vraag naar de geboren Koning der Joden — en kennelijk beducht voor z'n troon — staat op 't punt, een wrede aanslag te doen óp de Christus. Ook andere kindertjes zal hij daarbij niet ontzien. Weldra kermt Bethlehem, alsmede 't omliggende land. En om Jezus uit die ramp te redden, heeft God Zelf Zijn Zoon op de vlucht gezonden. Een droom was Gods middel om Jozef te waarschuwen.

************

Van deze vlucht naar Egypte gelden niet uitsluitend donkere woorden als moeite en onrust. We kunnen hier óók terdege Gods sparende gunst en tere zorg opmerken. De Vader houdt als met eigen hand Zijn geliefd Kind in 't leven. We kunnen zelfs de zin daarvan verstaan : Jezus' ure was nog niet gekomen — èn. .. dit zou niet de gewenste wijze van Jezus' sterven zijn geweest; niet een zwaard, maar een kruis moest een einde maken aan Jezus' aardse leven... en dan op Gods tijd. —

Dat is de éne kant van deze geschiedenis.

******

Maar er zit aan de vlucht naar Egypte ook 'n andere kant. En die is (gelet op 't geheel der Bijbelse gegevens, waarnaar onze tekst verwijst) belangrijker. De vlucht naar het land van de Nijl is, behalve tijdelijke bescherming, vooral smaad en vernedering voor Jezus.... De Koning uit het geslacht van David moet de aloude Davidsstad uit! ! Zijn eervolle afkomst uit Bethlehem raakt hierdoor zó grondig in 't vergeetboek, dat de mensen later zullen vragen: , , Kan uit Nazareth iets goeds komen ? " — De Koningseer van Jezus, gebleken uit de vervulling van Micha's Efratha-profetie, gaat nu schuil... onder de dikke sluier van 't smadelijk vluchten voor een aards machthebber. Is dit nu de beloofde , , Heerser in Israël? " De grote Zoon van Jakob, in Wie alle volken der aarde gezegend zullen worden, moet het land verlaten voor een telg uit Ezau's linie (de Herodessen waren Edomieten !)

U merkt: .de vlucht naar Egypte brengt een zware slag toe aan de Messiaanse eer van Jezus.

******

Hiervan is trouwens nog méér te zeggen. Jezus moet niet alleen de Koningsstad verlaten en balling worden in een heidens land; maar Hij moet ook bepaald naar ... Egypte!! Naar het land waaraan zulke bittere herinneringen verbonden zijn ! ! Egypte : het land van slavernij en onderdrukking, van moord op pasgeboren jongens, van drijvers bij tichelsteenovens; het land van de wrede Farao, die tot in de Rode Zee het volk Israël achtervolgde. — Egypte: het land, waar Abrahams zaad — aan de vrijheid gewend — voor 't éérst het harde juk der dienstbaarheid had moeten torsen.

Naar dat land van de slavernij (waaruit de Heere eenmaal het bondsvolk had verlost) moest Jezus nu in ballingschap gaan. En nu zien we de kern der zaak : Jezus moest een hele stap terug zetten in Israels geschiedenis; God draaide voor Zijn Zoon de klok eeuwen achteruit... tot vóór de exodus (uittocht). Jezus werd balling in het oude , , diensthuis", waarvan 't opschrift der Tien Geboden vertelde, dat God Zijn volk daaruit had geleid. Dat opschrift gold vanaf heden voor Jezus niét...

*****

Daarheen leidt nu de tekst onze gedachten, doordat hij een regel uit vs. 1 vanHosea 11 aanhaalt — en daarbij aantekent, dat God thans Zijn eigen Woord hierin vervult.

, , Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen". Dat had in Hosea 11 betrekking op de exodus. De Heere herinnerde aan dat grote feit uit Israels geschiedenis, om 't volk dringend te wijzen op Zijn oneindige. Goddelijke liefde. Reeds als kind — dus: vanaf het prilste (volks-) bestaan — was Israël het voorwerp van 's Heeren liefde. En die liefde — zo betuigde de Heere — is alle eeuwen door onveranderd gebleven. God , , leerde Israël lopen" en , , nam Israël op Zijn armen": de Heere koesterde en vertroetelde dit volk, Hij nam het aan als Zijn kind (zoon). —

Maar ach, hoe schandelijk heeft deze zoon de liefde van het Vaderhart vertrapt ! ! Het volk van het genade-verbond, het uitgeleide volk, is ontrouw geworden en heeft het verbond gruwelijk geschonden. Eenmaal in Kanaän, hebben de Israëlieten de snoodste schanddaden der heidenen gretig bedreven.

Zó klaagde de Heere Zijn volk in de dagen van Hosea aan. En 't was alleen om aan die beschuldiging kracht bij te zetten, dat de Heere naar de vroegere tijd (met name naar de uittocht) terugwees.

******

Mattheüs, de evangelist, tekent nu in onze tekst aan, dat het woord des Heeren uit Hosea 11:1 (, , uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen") vervuld wordt in de geschiedenis van Jezus' vlucht. Wat is dat „vervullen ?"

Het kan hier natuurlijk niet betekenen, dat een oude voorspelling thans in vervulling gaat; want . Hosea 11 is helemaal geen „voorspelling" — en het daarin genoemde feit (de exodus) lag in 't verleden, niet in de toekomst!! — Neen, de tekst wil ons iets anders zeggen: nu gaat dat oude woord, dat reeds aan Israël is geschied, nóg een keer geschieden — namelijk aan de Messias. En nu  gaan meteen allerlei dingen uit Gods raad duidelijk worden : dat Israël de grote uitredding slechts ontving voor de Messias; terwijl omgekeerd thans de Messias het „egyptische" lot op Zich nam ten gunste van Zijn volk; zodat ten diepste Israël werd uitgeleid dóór de Messias. — Deze bedoelingen Gods worden uit de tekst (vooral uit de „vervulling" van het oude profetische woord) openbaar.

Het éérste, wat wij dus kunnen vaststellen, is: Gods Zoon gaat naar Egypte, omdat zulks naar Gods plan móét. De raad Gods zet zich door — ook dwars door alle boze streken van duivel en mens heen. —

Dan komt de twééde les: God wenst Zijn Zoon naar Egypte te zenden, om Hem in de smaad en vernedering van Zijn oude bondsvolk te doen delen. De Heere Jezus moet aan Zijn broeders in alles gelijk worden (uitgenomen: de zonde). In alles : ook in de ballingschap in dit „slavenhuis". '•— Pas kan Jezus straks de grote Bevrijder en Uitleider zijn, indien Hij éérst de Balling-voor-en-met- Zijn-volk is.

Zo laat de profetie (bij Gods eigen uitleg) verrassend licht vallen over de historie van de vlucht naar Egypte. Gods Zoon gaat, móét gaan, naar dit van ouds vijandige buurland ... ten gunste van Zijn volk, om Zich, volkomen één met dit volk te maken. Hun smaad neemt Hij op Zich, hun vernedering draagt Hij ... Sions vrijwillige Borg. Hij komt te staan daar, waar de Zijnen eens stonden; Hij begint daar, waar zij begonnen. Toen Israël nog een kleine jongen was, bevond , , hij" zich in Egypteland (en vandaaruit riep God , , hem"). Welnu, daarmee vereenzelvigt Zich Jezus, de Messias. En zulks naar Gods bedoelingen. Vandaar: „vervuld I" Er is nü, in Jezus' Middelaarsgang, wat gebeurd met dat oude profetenwoord (God Zélf heeft er wat mee gedaan !!).

De prediking van de tekst is dus zó: de door God gegeven Messias, Gods eigen Zoon, is — als de samenvatting van Zijn volk, en de Borg voor dat volk — naar Egypte gegaan. Onthullend Gods diepste bedoelingen met de exodus.

En de toepassing voor ons is déze : de Heere Jezus heeft geen enkele smaad, smart, ellende of vernedering om onze volkomen Borg en Verlosser te zijn !! Slaaf en balling, vluchteling en zwerver, wilde Hij worden om óns uit ónze slavernij (in banden van satan, zonde en dood) en uit ónze ballingschap (de „ellende" van 't verloren paradijs) te redden.

Dit in Egypte-zijn is nog maar 't begin van die vernedering. Straks komt de totale uitwerping door de mensen, de ure van de macht der duisternis, de schande van het gekruisigd worden, de smart van de Godverlatenheid.

En dat alles voor verbannenen uit 'n (eenmaal onbedorven) paradijs ! !

Wie zichzelf niet leerde kennen als zulk 'n verbannene en als 'n slaaf van satan, zonde en dood; wie Gods Wet (in de eerste hoofdstukken van Genesis) geen gelijk leerde geven (door de werking van de Heilige Geest in z'n hart); die zal onze tekst nimmer verstaan. — Maar wie , , ontdekt" is en zich wegschaamt voor de heilige God, die zal zich verheugen in de liefde van deze Hemelse Vader, Die Zijn Zoon in ballingschap zond. En zulk één zal roemen deze ontfermende Borg, Die zich gewillig vernederde ... naast ons kwam staan ... onzer één werd, als balling, ..; Die „Israël" werd, de lijdensweg van het oude volk volgde ... algeheel deelde in deszelfs smaad en vernedering.

Dit is het evangelie uit de tekst: verloren zondaar, ellendige, ziehier uw straflijdende en schuldbetalende Borg. Arme zwerver, vreemdeling op deze aarde, ziehier uw Heiland, Die u kent en begrijpt, Die uw zijde koos : verbannen... naar 't oude „slavenhuis ! !"

2. Gods Zoon uit Egypte: redding voor óns.

De Zone Gods is echter niet alleen in Egypte geweest; Hij mocht óók eruit trekken. God had eertijds Zijn , , zoon" Israël uit Egypte geroepen. Dat wordt thans óók aan Gods eeuwige, eniggeboren Zoon vervuld! ! Na de vlucht komt het ogenblik van de terugkeer! !

Christus gaat de gang van Israël in de weg door de diepte, maar óók in de weg uit de diepte. Straks sterft Herodus en dan spreekt God opnieuw Jozef aan, door 'n droom. Nu mag het heilige Kind met 't gezin van Jozef en Maria terug naar het land der belofte.

Belangrijk voor ons is, dat deze terugkeer uit Egypte in de tekst eveneens: „vervulling" van Hosea's woord heet. Dat betekent hier wéér: het oude woord geschiedt nu nog een keer — en wel aan de Messias; God dóét er wat mee aan Zijn Gezalfde, Die in de plaats van Zijn volk is getreden. En weer duidt deze wijze van , , vervulling" aan: dit is Gods program, bestek, plan; en hier heeft de Heere Zijn bedoelingen mee.

Dit zijn Gods bedoelingen: Israël werd uitgeleid oudtijds, teneinde de Christus te kunnen voortbrengen. De Christus was toen nog „in de lendenen" van het volk (in de stam Juda). Welnu, het bondsvolk mocht niet teniet gaan, omdat anders ook de Zaligmaker tenietging. Dat wilde satan wel graag (daar was 't hem zelfs om begonnen ! ten tijde van de Farao èn ten tijde van Herodes !). Maar God beschikte het anders: door Israels uitredding bleef de Christus gespaard voor 't mensdom.

Echter niet alleen bleef de Christus gespaard, omdat Israël uitgeleid werd uit 't diensthuis; maar ten diepste werd Israël juist uitgeleid, omdat de Messias komen zou en Israels smaad zou dragen, Israels schuld zou boeten. Borgtochtelijk! ! En zo moet héél eigenlijk worden gezegd, dat God Zijn volk heeft bevrijd dóór Christus ... om 't werk van Christus. Door Hém, door Hém alléén, mochten de uitredding uit tyrannie en slavernij en duisternis en dood, de uitleiding uit 't land der ellende, en later de binnenvoering in het beloofde Kanaan geschieden.

Christus is het diepst geheim tot het rechte verstaan van uittocht en intocht.

, , Vervuld" is het gebeuren uit de Wet (Exodus !); en , , vervuld" is de profetische terugwijzing naar dat gebeuren. Gods geheim hierachter en bedoeling hiermee zijn ons thans geopenbaard.

Deze „vervulling" nu geschiedde — blijkens de tekst —, toen Jezus uit Egypte mocht terugkeren en de bodem van 't heilige land opnieuw mocht betreden. Dat was een voorspel van Zijn verhoging. En ... die verhoging is de grond en waarborg van óns eeuwig behóüd.

Christus is niet in Egypte gebleven. Na de smaad en vernedering (tot in de angsten der hel) kwamen opstanding en hemelvaart. Gods rechterhand heeft Hem verhoogd. Christus is Overwinnaar over de oude tyran; Hij is met eer en heerlijkheid gekroond. En dat betekent de redding van Zijn volk ! !

Van Zijn volk... nu uit Joden en heidenen samen! ! Dat zijn: alle paradijsballingen, die — aan hun ellende en de worteloorzaak daarvan (de zonde) ontdekt — op Hém hebben l§ren vertrouwen met hun hele hart! !

******

Deze tekst is een sterk troostwoord voor hen, die treuren om hun diepe val.. hun verlorenheid ... hun Godsgemis ! Jezus, in uw smaad en ellende ingedaald, is erdóór geholpen en eruit geholpen door God de Vader; en ... Zijn uitredding is uw verlossing!! Gij komt eruit — uit 't wrede geweld van satan, uit de harde dienst der zonde, uit de beklemmende dreiging van de dood, uit de duisternis van 't eeuwig verderf. En dat door Jezus, Jezus alleen !!

Ééns zult ge door Hem Zelf worden binnengeleid in hét land der belofte : de nieuwe aarde, waarop gerechtigheid wonen zal! !

Gij, die Christus kent en door Hem uitzicht hebt op dat , , hemels Kanaän", wat hebt gij veel reden (ja: dure verplichting) om uw Borg en Losser groot te maken! Met woorden: in lofzang en dankzegging. Maar vooral metterdaad: in heel uw handel en wandel, in 't leven, der heiligmaking. Wandelt waardiglijk het evangelie van deze Christus. Die grote gunst is u bewezen, opdat ge de Heere zoudt vrezen en volstandig in Zijn wegen gaan. Ja, opdat ge Zijn Wet zoudt betrachten... de Wet, die nu voor u richtsnoer der dankbaarheid is (gevat in de omlijsting van de uitleiding uit 't diensthuis ! !).

Maar gij, zelfgenoegzame vrome naar joodse trant, en gij, onverschillige en onaandoenlijke: wat hebt gij redenen tot schrik. De slavernij van Egypte (uw ballingschap uit 't verloren paradijs) schijnt u niet te hinderen ... En uw banden (van satan, zonde en dood) knellen u schijnbaar niet, of worden door u licht geacht ... Als gij u niet bekeert, zal eeuwige duisternis (veel erger dan de „egyptische") uw einde wezen... In de buitenste duisternis zijn de duivel en z'n engelen. Maar 't is ook de plaats der bestemming van Ezau, Herodes, en alle vijanden van Jezus — alle verwerpers van de genade. Verhardt u dan niet. Wendt u tot de grote Uitleider, Jezus de Messias. Hij stuurt geen smekeling weg ! ! Zolang het „heden" voor u is ...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen