Overgenomen

In het , , Huizer Kerkblad" d.d. 11 jan. '58, treffen wij een stuk van de hand van ds. S. Gerssen over ds. Cornelis Balke, sympathiek, persoonlijk, uit vriendschap geboren, waaruit wij het volgende overnemen:

Van der jeugd aan ging zijn hart uit naar de zending ; het is nu achteraf alsof alles bij hem daaraan dienstbaar gemaakt moest worden. Levendig herinner ik mij nog de tijd, waarin ds. Van der Kooy de benoeming tot zendingspredikant aannam. Er werd onder ons als studenten druk over gesproken ; ds. Balke was één van de eersten, die naar Nijkerk fietste, om de nieuwe zendingspredikant te ontmoeten. En het bleek spoedig, dat het hem bijzonder had verheugd iemand ontmoet te hebben, die een gelijke roeping als hij gevoelde. Het stimuleerde hem temeer om aan de drang van zijn hart geen weerstand te bieden en zich ook door de toenemende politieke spanningen in Indonesië niet te laten afschrikkejl. Vaak was de zending toen het onderwerp van vriendschappelijk gesprek. Tijdens een fietstocht op de Veluwe was het ons, alsof de wijde heidevlakten zich verbreedden tot de einden der aarde, die met de verkondiging van het Evangelie gezegend moesten worden. Hij had mij toen in Nijkerk bezocht en was op weg naar Oene ; bij het afscheid halverwege was het, alsof hij veel verder moest dan naar Oene, alsof hij een weg voor zich had, waarop hij mij straks geheel achter zich zou laten, omdat hij door de Koning geroepen werd. Dat verre was er altijd om hem heen, dat bracht mee, dat hij door velen niet begrepen werd, maar door zijn vrienden des te meer werd gewaardeerd. 

De Heere had hem bijzonder met gaven toegerust, daarin was hij zijn jaargenoten ver vooruit. Vandaar dat hij de omgang zocht met degenen, die in hun studie verder waren. Sommigen namen hem dat kwalijk, maar zijn vrienden begrepen, dat hij dat niet missen kon. Zijn blik rustte op een doel dat verder lag dan het onze : de eindstreep van de proefpreek was voor hem een tussenstadium. Maar dit alles betekende bij hem geen eenzijdigheid ; hij kenmerkte zich juis.t steeds door een bijzondere veelzijdigheid. Maar nooit verloor hij zich in het vele, dat hem boeide. Hij had een voortref­felijk dichter kunnen zijn; wat wij intuïtief aanvoelden, wist hij onder woorden te brengen en ons bewust te maken. Steeds besefte hij echter, dat zijn taak anders lag. In een brief uit 1950, die ik dezer dagen vond, schreef hij dat hij de faam van dichtende dominé tot elke prijs wilde vermijden. Nu, na zijn overlijden, ziet men deze dingen in zijn verband. Zijn gevoeligheid voor de taal heeft hem mede mogelijk gemaakt de Toradjakerk in zo korte tijd zo bijzonder te kunnen dienen.

Het wordt vergezeld van het volgende :

In memoriam ds. C. Balke.

Vrijdagavond 3 jan. kwam het telegrafisch bericht binnen, dat op 27 december overleden was ds. Cornelis Balke, zendingspredikant der Hervormde Kerk, die sinds 1 jan. 1956 in dienst was van dé Gereformeerde Zendingsbond in de Ned. Hervormde Kerk.

Sinds 18 december verkeerden wij al in spanning, toen ons het bericht bereikte dat de hoop op zijn herstel door de behandelende arts, mejuffrouw E. van Riessen, was opgegeven. Een volgend telegram meldde, dat hij 23 december nog in leven was, maar nu is ons door het laatste bericht de kleine hoop, die wij nog hadden, ontnomen.

Ds. Balke is niet meer.

Plotseling heeft God een eind aan zijn nog jonge leven en werk gemaakt. Wij zijn verbaasd en vragen ons af : waarom mocht hij zijn jonge gezin niet verder leiden en de kerk dienen ?

De Heere weet wat voor ons allen goed is, en wij verstaan Hem niet. Daarom zullen wij moeten zwijgen Geen onrecht is in Hem, Die alles in liefde en wijsheid doet.

Dit heengaan is een zwaar verlies voor zijn vrouw en drie jonge kinderen, voor de ouders en familie en ook voor de Toradjakerk en ons zendingswerk, vooral in deze uiterst moeilijke omstandigheden, in Indonesië. Zijn werk vond zoveel waardering in de Toradjakerk en bij ons.

Gedenkt in uw voorbede allen, die door dit verlies getroffen zijn in Indonesië en hier.

De rouwadvertentie wijst ons heen naar de woorden van Paulus in Handelingen 27 VS. 23 : „Wien ik ben, Welke ik ook dien".

Want Uw is 't Koninkrijk, o Heer',

Uw is de kracht, Uw is al d' eer,

U, Die ons helpen wilt en kunt,

Die in Uw Zoon verhoring gunt.

Die door Uw Geest ons troost en leidt, -

U zij de lof in eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen